Novel & Cerita ครอบครัวเดิม

ย่านี่จริง ๆ เลยกลัวฉันขายไม่ออกถึงได้ใช้แผนอินเลิฟมาช่วย เสียงเจื้อยแจ้วของลูกสาวเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “เราเป็นครอบครัวเดียวกันหรือเปล่าค้า” “เป็นครับ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เพ้นท์ขาเป็นแม่ของน้องอินเลิฟ เซ้นต์ขาเป็นพ่อของน้องอินเลิฟ จากนี้เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปครับ แบบนี ้ดีไหมครับ”

จ้านหยินหัวเราะเบา ๆ “คุณไม่คิดว่าเรายากจนจนไม่มีเงินสร้างบ้านใหม่และต้องอยู่ในบ้านหลังเก่าใช่ไหม?” ตั้งแต่รุ่นปู่ย่า ครอบครัวได้ย้ายออกจากบ้านหลังเก่าจริงๆ และก่อตั้งคฤหาสน์โหย่วโหย่ว ในปัจจุบัน สำหรับคนรุ่นใหม่ คฤหาสน์โหย่วโหย่วก็ถือเป็นบ้านหลังเก่าของพวกเขาเพรา ะพวกเขาทั้งหมดอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของตัวเองและกลับมาที่วิลล่าบนภูเขาเฉพาะในช่วงวันหยุดเท่านั้น

ฉันส่ายหน้า “ฉันไม่มีครอบครัวค่ะ” สิบปีก่อน พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เป็นตระกูลสวี่ที่รับฉันกลับบ้าน

เขื่อนเลี้ยวเข้าบ้านสองชั้นหลังหนึ่งซึ่งถือว่าเป็นบ้านที่ดูดีทีเดียวเหมาะกับครอบครัวเล็ก ๆ อย่างเรา ฉันต้องชะงักกับความคิดของตัวเอง เราสามคนเป็นพ่อแม่ลูกก็จริงแต่เราไม่ได้เป็นครอบครัวเดียวกัน ฉันกับเขื่อนเพียงแค่ทำหน้าที่พ่อกับแม่เท่านั้น เราสองคนไม่มีความสัมพันธ์กัน

ชายหนุ่มแทบระเบิดอารมณ์ออกมาเมื่ออดีตภรรยาจงใจเน้นคำว่าครอบครัวต่อหน้าเขา “ใช่ครอบครัวของคุณคนเดียวซะที่ไหน”ชายหนุ่มกล่าวกับอดีตภรรยาเป็นภาษาไทย

หลินหว่านชิงถามออกมาด้วยความกังวล “แม่คะตอนนี้ตายายและลุงอยู่ต่างประเทศกันใช่ไหมค่ะ” ซูเหยาถามแม่ เนื่องจากในนิยายได้บรรยายเรื่องครอบครัวของซูเหยาไว้สั้นๆ ว่าคนในครอบครัวได้พากันอพยพไปอยู่ต่างประเทศช่วงก่อนเกิดการปฏิวัติ แล้วเกิดเรือล่มทำให้ทุกคนสูญหายไปก ับทะเล

ครอบครัวที่ซูฝูแต่งเข้าไปคือครอบครัวใหญ่อย่างตระกูลเจียง ต้องรู้ว่า ตระกูลเจียงนั้นสูงกว่าตระกูลแม่สามีที่ซูยวี้แต่งเข้าไปอีกระดับหนึ่งด้วย!

เจินอวิ๋นสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความประหม่า “บ้านเดิมของฉันเองค่ะ” “ตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้น ครอบครัวของฉันก็ตัดขาดการติดต่อ พวกเขาคงรังเกียจที่ฉันทำให้วงศ์ตระกูลต้องขายหน้า ตัวฉันเอง...ก็ยึดถือศักดิ์ศรีมาตลอด จึงไม่เคยติดต่อกลับไปเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา”

ความหมายของเขาก็คงจะหมายถึงดีใจที่จะได้มีพี่ชายคอยเล่านิทานให้ฟังทุกวันแล้ว ผู้เป็นบิดามารดาได้แต่ส่ายศีรษะในความคิดของเด็กน้อย ก่อนที่สายตาของพวกเขาจะกลับมาสบประสานกัน มือหนาของ เจิ้งกวนโหวเอื้อมไปกอบกุมมือของภรรยา ช่างดีนักที่ในที่สุดพวกเขาก็ได้มีภาพการอยู่ร ่วมกันของครอบครัวที่อบอุ่นเช่นนี้ ต่อไปการเดินทางของพวกเขานั้นพวกเขาตั้งใจว่าไม่ว่าจะไปที่ใดพวกเขาก็จะไปด้วยกัน จะเป็นครอบครัวที่อบอุ่น คอยเคียงข้างกันเช่นนี้ตลอดไป ผู้ใดก็ไม่สามารถมาแยกพวกเขาได้

มือเล็กกำมือมาเฟียหนุ่มแน่นขึ้น นอกจากแม่เขาจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาของพ่อเขาที่มองมาและพยักหน้าให้หลังภรรยาตัวเองพูดจบ มันชัดเจนว่าที่พูดมาทั้งหมดมันคือการให้เกียรติเธอ ไม่อย่างนั้นคงไม่พูดขอโทษด้วยตัวเอง มิรันเริ่มผ่อนคลายขึ้น ลึกๆ ครอบครัวเขาดูอ บอุ่นกว่าที่คิดจากที่ตอนแรกกล้าๆ กลัวๆ ก็สนิทใจมากขึ้น “แล้วรู้ใช่ไหมว่าครอบครัวเราเป็นแบบไหน ถ้าต้องย้ายไปอังกฤษพร้อมใช่ไหม” เอเดอลาร์ดเอ่ยขึ้นแต่ไม่ได้วางมาดน่ากลัวใส่เหมือนตอนแรก