Novel & Cerita ความเกลียดชัง

คนโอหังเอ่ยย้ำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ “ไหนมึงว่ามึงเกลียดกูไง” “เกลียดก็เอาได้ เอาแบบเกลียดๆ มันจะตายไป มึงก็เคยโดนเอามาแล้วตั้งหลายครั้ง จำไม่ได้หรือไง”

ก่อนหน้านี้จิ่งอี้ไม่เข้าใจหลักการนี้ คิดว่าตัวเองต้องยืนหยัด จึงจะได้รับผลลัพธ์ ตอนนี้… เขาผิดไปแล้ว ความเกลียดชัง แม้ของสิ่งนี้ไร้ตัวตน กลับสามารถฝังลึกเข้าไปในกระดูก คงอยู่ตลอดไป ลบไม่ออก ลืมไม่ได้ ไม่จางหาย

"แล้วเรื่องที่มึงท้อง จะทำไงมึงจะบอกมันไหม" " มึงดูที่มันทำกับกู มึงก็รู้ว่ามันเป็นคาสโนว่าตัวพ่อ ยังทำตัวมั่วกับคนอื่นไปทั่ว เรื่องแบบนี้มันจะรับได้เหรอวะ ที่สำคัญมันเองก็ไม่เคยรักกูเลย ตรงกันข้ามมันกลับเกลียดกูด้วยซ้ำ ทุกวันนี้อยู่ด้วยกันมันก็แค่ติดใจร่างกายกู..แม้แต่ควา มรู้สึกยังห้ามไม่ให้กูคิดอะไรกับมันเลย..."

อยากอยู่ใกล้ๆ พอๆ กับอยากผลักไสให้ออกห่าง รังเกียจ พอๆ กับหวงแหนยามเห็นผู้ชายอื่นเข้าใกล้ สงสาร พอๆ กับอยากทำให้เจ็บเท่ากับที่เขาเคยเจ็บ เป็นห่วงแทบคลั่ง ตอนที่เธอหายไป โดยติดต่อไม่ได้ บ่อยครั้งที่ความรู้สึกสองฝ่ายมันต่อต้านและขัดแย้งกันเอง จึงทำให้คนที่แบกรับอย่า งเขาต้องระเบิดมันออกมาแบบนี้

ความเกลียดชังต่อไลร่า ความเกลียดชังตอนนี้คือเชื้อเพลิง ทรงพลัง พุ่งเป้า แผดเผา ฉันกำสมุดบันทึกแนบอกไว้ราวกับเครื่องรางที่เปราะบาง ทุกคำที่เขียนคือลมหายใจแห่งพลังที่ได้คืนมา คือการย้ำเตือนว่าฉันยังสามารถคิด วางแผน ดำรงอยู่ได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

ไปในดวงตาตัดพ้อต่อว่าระคนเกลียดชัง เขาบังเกิดความรู้สึกแปลกๆ คล้ายไม่ชอบใจเลยสักนิด ทั้งที่น่าจะดีใจที่ทำให้เธอจมอยู่กับความเกลียด แต่เกลียดอะไรก็มักจะได้อย่างนั้น ในเมื่อตอนนี้เธอเกลียดเขาและเขาก็เกลียดเธอ ฉะนั้นเขาจะยัดเยียดความเกลียดชังให้เข้าไปอยู่ในร่างหอมๆ น ี่อีกหน ให้เธอเปลี่ยนสายตาจงเกลียดจงแค้นเป็นสายตาอ่อนเชื่อม มีแต่คำอ้อนวอนให้เขาทำให้เธอกรีดร้องด้วยความสุขสม

ภาพตรงหน้ามืดวูบเป็นระยะ ในหูมีแต่คำพูดของอันหรานที่ดังซ้ำไปมา “แม้แต่จะเกลียดก็ยังขี้เกียจเกลียด” ที่แท้ สิ่งที่โหดร้ายยิ่งกว่าความเกลียด ก็คือความเฉยชา การมองข้าม และการลบตัวตนของใครคนหนึ่งออกจากชีวิตและความทรงจำโดยสิ้นเชิง วันต่อมา ณ สนามบินแห่งหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นคนที่เขาเกลียดชังด้วยความไม่พอใจที่ชอบธรรมคนที่เขาดูถูกและคนที่เขาเยาะเย้ยอย่างลับๆด้วยเหตุผลที่ดี ทันใดนั้นเส้นหลังจากหลักฐานขาวดำบอกเขาว่า: 'ความเกลียดชังของคุณไม่มีเหตุผล! เธอเป็นคนที่เขาเกลียดด้วยความโกรธแค้นที่ชอบธรรมมาโดยตลอด ทันใดนั้น เ ขาไม่สามารถหาเหตุผลที่ทำให้เขาเกลียดเธอได้อีกต่อไป!

ยเป็นความเกลียดชังได้อย่างหมดจด แต่มันคือความผิดหวัง ความเจ็บปวด ความโกรธเคือง และความโศกเศร้าอันเหนื่อยล้าที่เกิดจากการถูกปล่อยปละละเลยโดยคนที่คุณเคยทุ่มเทความเชื่อใจให้อย่างง่ายดายในอดีต “ในบรรดาคุณกับเอเดรียน” ฉันพูด “ฉันสังเกตเห็นคุณเป็นคนแรกนะคะ” เขานิ่งงันไปทันที

อีกคนเสริม เสียงอ่อนลง ความอิจฉาริษยามักเกิดจากความไม่เข้าใจและอคติ แต่เมื่อได้เห็นความเป็นมนุษย์ของอีกฝ่าย ความเกลียดชังนั้นก็เริ่มสั่นคลอน สัญชาตญาณความเป็นแม่ที่มีอยู่ในตัวผู้หญิงทุกคนเริ่มทำงาน