คุณหนูตัวจริงกับตัวปลอม Novels & Stories

) “ก็คนที่เป็นเจ้าสาวตัวจริงคือน้ำค้างยังไงล่ะ แต่คนที่เข้าห้องหอกับกูกลายเป็นน้ำฟ้าซะงั้น กูเลยอยากรู้ว่าทำไมสองพี่น้องนั่นต้องมาหลอกกูด้วย” (อ้าว...ไหงเป็นงี้วะ สรุปว่าตอนนี้มึงกำลังอยู่กับเมียตัวปลอมงั้นสิ)

คล้ายอีฟจะตอกย้ำด้วยการโชว์ใบหน้าของพระเอกตัวจริงขึ้นมาให้ได้เห็น เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจเพราะพระเอกตัวจริงกับพระเอกตัวปลอมที่นางเข้าใจผิดไปเองหน้าตาต่างกันคนละโยชน์ ตอกย้ำมาก ย้ำจนทรุดลงไปกองกับพื้น วาดฝันไว้ว่าได้นอนกับพระเอกแล้วเรื่องหลังจากนี้มันก็จะง่ายที่ไหนได้ไ อ้คนที่นอนอยู่มันไม่ใช่พระเอก

เมิ่งสืออียิ้มเย็นเอ่ยว่า "ท่านย่า พวกเราไม่ได้พบกันนานยิ่ง สองคนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นบุตรสาวของข้าทั้งคู่ ข้าสับสนยิ่งนัก ว่าผู้ใดคือตัวจริงตัวปลอมกันแน่" บัดนี้เด็กน้อยที่มีหน้าตาค่อนข้างเหมือนกันอยู่หลายส่วน ต่างยืนขนาบข้างเมิ่งสืออี ด้านขวามือคือท่านหญิงหยาง ส่วนด้านซ้ายมือคือเ ด็กคนนั้น บุตรสาวตัวจริงของเมิ่งสืออี

เดิมมาพร้อมกับความคิดที่จะมาดูเรื่องสนุก คิดว่าบุตรสาวที่ชอบด้วยกฎหมายที่ก่อนหน้านี้เรือนใหญ่ทุ่มเทเลี้ยงดูมากมายขนาดนั้น สุดท้ายแล้วกลับเป็นตัวปลอม กลับกันบุตรสาวที่แท้จริงเกรงว่าจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างหยาบกระด้างจนรับไม่ได้เสียแล้ว

'ที่จริงแล้วเธอชื่อ พิงค์ไวท์ พลอยชมพู คุณหนูเล็กตระกูลหลงเฟยหยาง ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ยอมทิ้งบ้านยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อออกมาใช้ชีวิตอิสระตามที่เธอต้องการ' 'ตามหาอิสระอย่างนั้นเหรอ' 'ใช่ค่ะ อิสระ ที่คุณหนูเธอตามหามาโดยตลอดตั้งแต่ยังเป็นเด็ก' '...'

คนที่รู้จักทางหนีทีไล่ของบ้านถ้าไม่ใช่คนในเเบบมันเเละที่มันเลือกปลอมตัวเป็นฉันคงเพราะมันรู้จักฉันดีกว่าใครเเต่โทษทีชีวิตสุขสบายของมันได้จบลงเเล้ว " กะ เเก! " " จุ๊ๆ ไม่เอาสิคะ อย่าเกรี้ยวกราดสิเธอเป็นฉันอยู่ไม่ใช่เหรอจ๊ะ เป็นฉันเธอต้องสดใส.. อ่อนหวาน.. ไม่พูดคำหยาบเเ ละไม่ร่านเธอไม่รู้เหรอ หืม.. เเต่เเหม.. ก็อย่างว่าเเหละเนอะ..ตัวปลอมมันก็เป็นได้เเค่ของปลอม! ส่วนตัวจริงยังไงก็เป็นตัวจริงอยู่วันยังค่ำ คิกๆ^^ "

เสียงขู่คำรามของหมีตัวจริงดังระงม ในขณะที่หมีตัวปลอมนั้นยิ้มเยาะอย่างร้ายกาจ การต่อสู้ในครั้งนี้ เห็นได้ชัดเจนว่าผู้ใดเป็นฝ่ายได้เปรียบเสียเปรียบ แม้ว่าบุรุษเพียงหนึ่งเดียวกำลังถูกรุมทุกทิศทาง แต่เขากลับเป็นฝ่ายที่อยู่เหนือกว่า การต่อสู้จึงดูคล้ายกับว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นส นุก “นังหนู”

หลังจากถูกสามีภรรยาตระกูลมหาเศรษฐีคู่ที่แปดรับกลับบ้านในฐานะลูกสาวแท้ ๆ สภาพจิตใจของฉันก็พังยับ แถมยังแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว ในงานเลี้ยงประกาศรับฉันกลับเข้าตระกูล ลูกสาวตัวปลอมใส่ร้ายว่าฉันโยนกำไลของเธอลงสระว่ายน้ำ เมื่อถูกพ่อแม่คาดคั้นเอาคำตอบ จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกอยากตายขึ้นมา วินาทีต่อมา ฉันจึงหันตัวพุ่งลงสระว่ายน้ำทันที เพียงพริบตาเดียวก็จมหายลงไปถึงก้นสระ พ่อแม่ตกใจแทบเสียสติ รีบช่วยกันงมฉันขึ้นมาด้วยความลนลาน ใบหน้าของทั้งคู่ซีดเผือด เมื่อเห็นลูกสาวตัวปลอมโมโหจนร้องไห้ พี่ชายก็มีสีหน้ามืดครึ้มพลางเตือนฉันว่า “ถ้ายังกล้าเล่นใหญ่เรียกร้องความสนใจอีก ก็ไสหัวออกจากบ้านนี้ไปซะ!” ได้ยินดังนั้น ฉันก็ยันตัวลุกขึ้นแล้วพุ่งตรงเข้าไปหารถที่กำลังวิ่งขวักไขว่ “ได้เลยพี่ ฉันจะออกไปให้รถชนตายเดี๋ยวน

“ยังไม่มีใครขอเราคบเลยนะนิต้า จะมีใครเป็นตัวจริงได้ล่ะ เรานี่แหละอาจจะเป็นตัวปลอมของทั้งสองคนเลยก็ได้” “คิดมากอีกแล้วเด็กน้อย ชั้นว่าเธอเป็นตัวจริงของทั้งคู่นั่นแหละ อยู่ที่ว่า ใจเธอน่ะเลือกคนไหน”

เจผลักร่างของหนูบัวลงบนพื้นแข็งอย่างแรง จากนั้นก็ลงไปนอนทาบทับร่างบางเอาไว้อย่างไม่ไหวติ่ง “ อืออ ปล่อยบัวนะพี่เจ บัวบอกแล้วไงว่าบัวมีผัวแล้ว ” หนูบัวเองก็ไม่ละความพยายาม เธอยังคงขอร้องให้ร่างสูงใหญ่ปล่อยเธอ “ คำก็มีผัว สองคำก็มีผัวแล้ว พี่ละ...ไม่ใช้ผัวบัวหรือไง ”