จ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ Novels & Stories

บทที่ 91 พรสวรรค์ของเจ้าแฝด (ครึ่งแรก) พอก้าวข้ามประตูมิติ โลกอันงดงามก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน

ดวงตาเมื่อยล้ามองกระจกเงาบานใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง สะท้อนภาพหญิงสาวที่สวยสง่า สวมชุดผ้าไหมราคาแพง แต่แววตากลับหม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัด ผู้เป็นเจ้าของพึมพำกับเงาตัวเองด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ “เก่งแล้วไง รวยแล้วไงกอหญ้า สุดท้ายเธอก็แค่นั่งอยู่ตรงนี้คนเดียว!”

เห็นแต่ในนิยายของคนอื่นเขาทะลุมิติมาร่ำรวย เป็นลูกคุณหนูหรือบางทีก็มีมิติวิเศษติดตัว ส่วนตัวเธอทะลุมิติมาเพื่อสู้ชีวิตขนานแท้ โอ๊ย! อยากจะบ้าตาย เอาวะสู้ก็สู้ข้ามภพมาแล้วนี่ แถมเจ้ามนุษย์เหงือกน้อยก็ทิ้งไว้แบบนี้ไม่ได้ด้วย เรามาเป็นแม่ลูกจริง ๆ เลยก็แล้วกัน เ พราะว่าเรามีอะไรที่เหมือนกันเพราะเรากำพร้าเหมือนกัน

เยว่ชิงเอ่ยอย่างตกตะลึง เพราะภายในจี้หยกเป็นมิติพิเศษ มีสวนป่าขนาดใหญ่ มีธารน้ำใสไหลผ่าน ทั้งยังมีกระท่อมหลังหนึ่งอยู่ที่นั่นด้วย ‘นี่คือป่าวิเศษ น้ำในลำธารก็วิเศษไม่แพ้กันเจ้าค่ะ’ หลินเอ๋อเอ่ยเจื้อยแจ้ว

นางจับสิ่งใดแล้วพูดล้วนแต่หายไปจนหมด ระหว่างที่เฟยเถากำลังใกล้จะเสียสติอยู่นั้น นางเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ในนิยายหลายเรื่องที่นางเคยอ่าน นางเอกทะลุมิติมา ส่วนมากจะมีของวิเศษติดมาด้วย

พูดว่า “มิติเป็นของวิเศษที่ฝูอี้อ๋องพกพาติดตัวไว้ สามารถจุคนได้มากมาย หากตกอยู่ในอันตราย พวกเจ้าสามารถไปซ่อนตัวอยู่ในนั้นได้ ภายในนั้นมีห้องเล็กๆ หลายห้อง หากไม่ชอบนั่งรถม้า พวกเจ้าก็สามารถเข้าไปพักผ่อนข้างในได้” ดวงตาของอวิ๋นฉ่ายเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ “ข องวิเศษ? งั้นท่านอ๋องก็เป็นเทพเซียนน้อยน่ะสิ” เย่จิ่งหลานหัวเราะและพูดว่า “ข้าชอบคำนี้ ใช่ ข้าเป็นเทพเซียนน้อย”

เสี่ยวถิงเบิกตากว้าง ราวกับเพิ่งได้เห็นปาฏิหาริย์ตรงหน้า ’นี่…คือคุณหนูที่เคยอ่อนแอจริงๆหรือ‘ ราวกับสวรรค์ลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วส่งหญิงงามผู้นี้ลงมายังโลกมนุษย์ ให้ประจักษ์แก่สายตาทุกผู้คนภายในมิติวิเศษชำระร่างเสร็จสิ้น หลินเยว่ซินก้าวออกมาช้าๆ แววตาเยียบเย ็นเฉียบคมดั่งคมมีดที่ซ่อนอยู่ในกลีบบุปผา

นางทะลุมิติมาแต่ตัว พรวิเศษหรือก็ไม่มี มีเพียงแค่สองมือ ความทรงจำ และความสามารถติดมาเท่านั้น นี่จะไม่เป็นการรังแกกันมากไปหรอกหรือ “เฮอะ ไม่ยุติธรรมเลย ไม่แน่ว่าจะได้อดตายแล้วจริง ๆ ยากจนข้นแค้นเสียขนาดนี้ คงได้ตายรอบสอง หวังว่าท่านจะให้ข้าตายไปเสียจริง ๆ นะเจ้าคะ พร ะเจ้าช่างกลั่นแกล้งข้าเสียจริง ๆ ” เว่ยจื้อโหยวเดินไปบ่นไป

่องไม้เป็นอย่างดี ร่างกายแข็งแรงกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม และบาดแผลน้อยใหญ่ของจ้าวเหว่ยนั้น ได้ล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้างหลังใหญ่ ลมหายใจกรุ่นร้อนถูกพ่นออกมาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่ชวนระทึกในค่ำคืนนี้ รวมถึงสตรีแปลกประหลาดที่เป็นวรยุทธ์ ความสามารถในการใช้กระบี่อ่อนของ นางเป็นที่น่าสนใจนัก ท่วงท่างดงามอ่อนช้อยราวกับกลีบบุปผางาม แต่กลับเป็นบุปผาที่แสนจะอันตราย

“ส่วนพลอยสีแดง อันนี้พิเศษมาก เพราะฉันสร้างโพรงมิติให้เธอดึงสิ่งที่ต้องการโดยเชื่อมต่อกับห้างสรรพสินค้ามากมายในโลกใบนี้ทำให้เธอสามารถเลือกและหยิบทุกสิ่งที่ต้องการได้ ภายในกลไกจะสร้างสิ่งที่เธอต้องการออกมาให้ใหม่โดยต้องใช้เวลาแล้วแต่ว่าสิ่งที่เธอเลือกเป็นอะไร หากเป็