ทะลุมิติมาพลิกชะตา Novels & Stories

ไม่จริง ไม่มีทาง! ตนเองเป็นถึงสตรีผู้ถูกลิขิตจากสวรรค์ ในเมื่อตนเองทะลุมิติข้ามภพมา นั่นก็หมายความว่าโลกนี้กำลังรอให้ตนเข้ามาเปลี่ยนแปลง ไม่มีทางมีผู้ใดเป็นเหมือนกับตนเองเด็ดขาด

�ารน้ำไหลผ่าน นางไม่รู้ว่าลำธารนี้มาจากที่ใด และปลายลำธารไปสิ้นสุดที่ไหน แต่นางรู้ว่าในห้วงมิติพิเศษแห่งนี้คล้ายว่ามีขอบเขตกั้นขวางไม่ให้นางผ่านเท่านั้น นางสามารถใช้ของในนี้ได้โดยที่ไร้ฤดูกาล ไร้การเปลี่ยนแปลงของอากาศ ดังนั้นนางจึงไม่เคยคิดเปรียบเทียบระยะเวลาของใน ห้วงมิติพิเศษแห่งนี้และระยะเวลาภายนอกห้วงมิติเลย

ภาพเหล่านั้นพุ่งเข้ามาแบบไม่ปรานี ทำให้ลมหายใจของซื่อหลันสะดุดไปชั่วขณะ นางก้มหน้า พึมพำแผ่วเบา “ที่แท้ ข้าก็มาเกิดใหม่ในนิยายเรื่อง ศึกรักทรราช ที่เพิ่งอ่านใกล้จะจบไปเมื่อคืนนี้… เฮ้อ… เป็นเพียงตัวประกอบน้อยที่ถูกย่ำยีในวังแล้วก็ต้องตายอย่างอนาถอีก… ”

รจินหลิงบัดนี้เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง ขอบเขตของมิติที่ถูกบังคับเปิดออกบิดเบี้ยวไปมาประหนึ่งภาพสะท้อนของดวงจันทร์บนผิวน้ำที่ถูกก้อนหินก้อนใหญ่ปาใส่ เสียงสังเคราะห์อันน่าสะพรึงกลัวจากกองทัพจักรกลที่กำลังข้ามผ่านมิติเวลาดังโหยหวน ขาดช่วง และบิดเบี้ยวจนกลายเป็นเสียงกรี ดร้องที่บาดลึกถึงโสตประสาท

ว่ากันตามตรงแล้วนางไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน หลี่จื่อหนิงอ่านนิยายแนวทะลุมิติย้อนอดีตมาหลายเรื่องแต่กลับไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าชะตาชีวิตในตอนนี้จะคล้ายคลึงกับนิยายที่เคยอ่านมา หญิงสาวจากยุคปัจจุบันทะลุมิติเข้ามาเป็นภรรยาของพ่อตัวร้ายผู้นี้อย่างงั้นหรือ…?

งยอดเซลส์สาว กลับแผลงฤทธิ์อย่างบ้าคลั่งและไร้เหตุผลยิ่งกว่าเดิม ทันทีที่มืออันหยาบกร้านของทหารยามคนที่สองยื่นออกมาหมายจะกระชากแขนเสื้อของไป๋ลี่ถิง ร่างของเขาก็เกิดอาการ 'บั๊ก' หรือความผิดพลาดของระบบมิติเวลาอย่างรุนแรง ภาพการเคลื่อนไหวของเขากระตุกยึกยักไปมาประดุจภาพวา ดที่ถูกฉีกขาดและนำมาต่อกันใหม่ผิดรูปทรง ก่อนที่เขาจะลื่นไถลไปบนพื้นหินชนวนที่แห้งสนิทราวกับกำลังเหยียบอยู่บนลานน้ำแข็ง ร่างของเขากลิ้งหลุนๆ ไปชนเข้ากับเสาหินหน้าจวนเสียงดังอั้กใหญ่ สลบเหมือดไปในทันที

สิ่งที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น เมื่อเรื่องราวมากมายไหลบ่าราวกับน้ำหลากทะลักเข้ามาในหัวจนนางปวดตึบจนต้องถอยไปนั่งพิงกับเสา เสี่ยวหลานไม่รู้ว่านางจะเป็นอะไรไปอีกได้แต่ครางด้วยเสียงสั่นเครือ "ท่านแม่..." ชั่วครู่นางถึงเข้าใจว่าได้ทะลุมิติมาอยู่ในโลกใหม่เหมือนที่เคยได้ยินมา ไม่คิ ดเหมือนกันว่าเรื่องบ้าบอนี้จะเกิดขึ้นกับตนเองได้

ตงฮวนเอ่ยขึ้นยิ้ม มองเขาอย่างขบขัน “ในรถม้ามีผ้านำมากางเป็นที่พัก ให้คนไปหาฟืนมาก่อไฟ เดี๋ยวข้ากลับมาพร้อมอาหาร” พอเขาเอ่ยขึ้นมาเช่นนี้ จือไฉและจือหยวนก็เข้าใจ ก็เขาสามารถเข้าไปในมิติได้ เขาคงเข้าไปเอาอาหารออกมา ดีจริงนึกว่าต้องมาทนหิว ตงฮวนและหานเกอ ขึ้นไปบนรถ ม้าแล้วปิดม่านลง จากนั้นก็เข้าไปในมิติ

คำว่าอโหสิกรรมจากปากของพราวตัวจริง ราวกับหยาดน้ำทิพย์ที่ชะล้างความมืดมนในใจของคเชนทร์จนหมดสิ้น ร่างของเธอค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นแสงสว่างระยิบระยับก่อนจะเลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงความโล่งใจที่เขาไม่เคยสัมผัสได้มาก่อน . ในมิติความฝันที่เริ่มบิดตัวเปลี่ยนไป คเชนทร์ลืมตา ขึ้นมาอีกครั้งในสตูดิโอทำงานที่คุ้นเคย เขาเห็น 'พราวคนใหม่' หญิงสาวจากต่างโลกที่ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนี้ กำลังนั่งมองเขาอยู่ด้วยสายตารักษาระยะห่างทว่าแฝงไปด้วยความเห็นใจ

“ฮื่อ…นี่เราทะลุมิติมาเหรอเนี่ย แต่ว่าจะต้องมาเป็นเมียโจรเนี่ยนะ ปกติเขาทะลุมาก็เป็นนางเอกหรือไม่ก็นางร้ายกลายเป็นนางเอกไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงเป็นเมียโจรไปได้ ฮื่อ…” ฟางเซี่ยนเซี่ยนกระจองอแง ชายหนุ่มสิ้นความอดทน เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ จากนั้นกระแทกถ้วยชาเสียงดังปั ง ฟางเซี่ยนเซี่ยนสะดุ้งโหยง