ทะเลเมฆ Novels & Stories

เงาร่างสูงใหญ่เหยียบเมฆมาหยุดอยู่เหนือมหานทีสีทองอร่ามอันกว้างใหญ่ไพศาลที่กำลังกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นเล็กๆ แสงตะวันตกต้องผิวน้ำสีทองเป็นประกายระยิบระยับแลดูงดงามจับตา สวีเฟยหลงทิ้งตัวผ่านเมฆหมอกเป็นชั้นๆ ลงสู่หุบเขาเร้นเมฆาอย่างสง่างาม ทันทีที่ปลายเท้าสัมผัส พื้นชายหนุ่มเอามือไพล่หลัง สายตาเฉียบคมจับจ้องไปยังทะเลมหาธาตุที่อยู่เบื้องหน้าตน ผิวน้ำที่กระเพื่อมไหวกลับหยุดนิ่งราวกับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในนั้นสัมผัสได้ถึงผู้บุกรุก จึงพากันหลบหัวลู่หาง แม้แต่สายลมที่พัดผ่านยังหยุดนิ่งราวกับกาลเวลาหยุดเคลื่อนไหว

เขาชี้ให้ภรรยาดูที่บนสุดของชั้นน้ำตก ละอองหมอกจากเครื่องทำหมอกเทียม กระจายฟุ้งบนนั้น เมื่อแสงอาทิตย์สาดส่องลงมา ประกายรุ้งก็ทาบทอเหนือยอดผาสูงชัน ก้อนเมฆขาวลอยฟ่องบนท้องฟ้าเหมือนจะรู้ว่าสายรุ้งงามกำลังปรากฏอยู่บนโค้งขอบฟ้า “สายรุ้งบนเมฆ ไงล่ะปลาย”

เขาไม่ตอบ มุ่งมั่นขับเรือไปอย่างไม่ไหวติง ลมจากทะเลสีครามสาดกระทบมาอย่างแรง “คุณเป็นคนไทยใช่มั้ย” คำถามนี้เองที่ทำให้เขาสนใจเธอขึ้นมาอีกครั้ง เขาไปเผลอทำให้เธอรู้ตอนไหนนะ “คุณคือเชส”

เขาไม่อยากจะเชื่อแต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ นั่นเพราะคนใต้ร่างทำให้เขาเกิดความต้องการเรื่องอย่างว่าจนแทบทานทนต่อไปไม่ไหว อยากจะกระแทกยัยนี่ให้จมเตียงไปเลยด้วยซ้ำ "อึก~" เธอกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่ถามสิ่งใดต่อ นั่นเพราะสายตาไปเจอะเข้ากับเจ้าดุ้นหยกขนาดเก้านิ้วเพียงแค่ประ มาณด้วยสายตา ท่อนเอ็นสีสวยใกล้เคียงกับสีผิวของซัน ปลายหัวเห็ดสีชมพูนั้นมีเมือกสีใสเคลือบส่วนปลายอยู่ เพียงเท่านี้ก็ทำเอาเธอกุมท้องอย่างคนไม่รู้ตัว

สามารถพ่นไฟได้โดยจุดที่สามารถทำได้จะออกจากปากสิงโตและหัวงูสองทางเท่านั้น อาศัยอยู่ตามชายขอบป่า “คราเคน สัญลักษณ์ของภัยพิบัติทางทะเล” หมึกยักษ์ที่อาศัยอยู่ในทะเลลึก ในการขนส่งของหนักๆ ซึ่งไม่สามารถเดินทางด้วยอากาศได้ มนุษย์จะใช้การเคลื่อนย้ายทางน้ำแทน พวกเขาได้แต่หวังว่าจะไม่ถูกคราเคนโจมตี เจ้าพวกนี้มักชอบโจมตีในทีเผลอเสมอ

ณัฐรวีรู้สึกคล้ายกับว่า มีพายุหมุนกลางมหาสมุทร ก่อให้เกิดคลื่นสูง เกลียวคลื่นนำน้ำจำนวนมากเข้าหาชายฝั่ง ก่อนกวาดทุกอย่างที่ขวางหน้า ตอนนี้คลื่นนั้นกำลังเหมือนมีคลื่นน้ำมหาศาลซัดกระหน่ำภายในกาย หล่อหลอมกับเม็ดเลือดที่สูบฉีด ความสุขจากการโอ้โลมของเมฆาวิ่งเข้าหาเ� �อเป็นระลอกคลื่น ระลอกแล้วระลอกเล่า “อืม...” เมฆาไม่ละห่างพืชกลิ่นหอม เขาพลิ้วลิ้น สอดนิ้วมือเข้าออกร่องรักตลอดเวลา

ยุทธนามองหน้าแล้วยักไหล่ขึ้น "ปัทหมายถึง ให้พี่พาร่างคุณเมฆเข้าไปอาบน้ำไง" "อ๋อ ไม่อาบน้ำไม่ได้เหรอ พี่ไม่อยากเห็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวพี่"

16 [AMI] พายุโซนร้อน "ตรงเตียงคุณพายุ เอมิเก็บหมดแล้วค่ะ" "แน่ใจว่าเก็บหมด? ถ้าฉันหาเจอแม้แต่เศษผม... เธอโดน"

โจวจินเซวียนเคว้งคว้างเพียงลำพัง ท่ามกลางเสียงของสายลมพัดยอดไม้และเสียงเหล่าสกุณาที่กำลังบินกลับรัง ท้องฟ้าเริ่มทอแสงสีส้มเป็นสัญญาณสุดท้ายว่ากำลังจะค่ำลง นางเดินไปข้างหน้าด้วยใบหน้าซีดขาว ความหวาดกลัวเริ่มเข้าครอบงำจิตใจช้าๆ จนไม่อาจกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ น้ำตาที่เพีย รห้ามไม่ให้หลั่งริน ความอ่อนแอที่เพียรกดข่ม บัดนี้ทุกอย่างกลับพังครืน...ได้แต่ทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นกอดห่อผ้าเอาไว้กับอกก่อนร้องไห้ออกมาเสียงเบา

สามีปีศาจ Special ep 2 วันนี้ไอติมได้มีโอกาสกลับมาหาน้องสาวที่เมืองไทย จึงถือโอกาสนี้พาลูกชายมาเที่ยวเล่นทะเลภาคใต้ เขาบอกว่าทะเลเมืองไทยสวยไม่แพ้ชาติใดในโลก เพราะน้ำทะเลอันดามันค่อนข้างใสช่วงนี้จึงเหมาะแกการดำน้ำดูประการังยิ่งนัก