ทะเลเมฆ Novels & Stories

อัลเกรโด้ ฟาลาเบียส และ น้ำผึ้ง (ฮันนี่) ซึ่งพระเอกจะเรียกเธอติดปากว่าฮันนี่ เนื่องจากนางเอกเราใช้ชื่อนี้ในการไลฟ์สดโชว์เสียวเพื่อแลกกับเงิน อัลเกรโด้ผู้ชายเย่อหยิ่งจองหองถึงกับหัวร้อน เมื่อเขาโดเนท (จ่ายเงิน) พร้อมทั้งส่งข้อความให้ หญิงสาวนามว่าน้ำผึ้ง รับงานนอก เมื่อเขาอยากจ้างให้เธอมาร่อนเอวบนเนื้อตัวกำยำมากกว่าการขย่มตุ๊กตาหมีขนปุย แต่เธอกลับปฏิเสธเพิกเฉยอย่างที่ไม่เคยมีใครกระทำ แน่นอนว่ามันทำให้ชายหนุ่มนั่งไม่ติด หัวร้อนจนกระทั่งบินข้ามทวีปเพื่อมาจัดการคนที่บังอาจปฏิเสธความต้องการของตน “ถ้าไม่ได้ขายตัว ก็คิดเสียว่าทำเพื่อการกุศลล่ะกัน เพื่อผลบุญจะได้ส่งให้ชาตินี้ ชาติหน้า สวย รวย และได้ผัวหล่อแบบฉัน” เขากล่าวอวยตัวเองแบบมั่นหน้า แต่ไม่ได้เกินความจริง “อื้อ...คุณมัน อุปส์...”

ถนาที่ยิ่งนับวันจะรุนแรงมากขึ้นทุกที “คุณภูมิดูสิคะ.....มันสวยมากอย่างที่คุณภูมิบอกเมย์จริง ๆ “ เมื่อแดดร่มลมตกเมลิดาจึงออกไปที่หัวเรือซึ่งมีที่นั่งปูเบาะสีครีม คนขับเรือพาเธอไปยังเกาะต่าง ๆ ฝ่าคลื่นในห้วงมหาสมุทรที่พลิ้วไหวไม่เคยหยุดนิ่งจวบจนแสงตะวันเริ่มเปลี่ยนเ ป็นสีส้มจางลอดผ่านม่านเมฆที่คลี่ตัวเบื้องบนสาดกระทบท้องน้ำคล้ายสีของมรกตและบุษราคัมส่องประกายออกมาจากใต้ท้องคลื่น

หลังจากเดินทางผ่านป่าทึบและภูเขาสูง พวกไรอัน ลีอา เอลเลียต อาเรียน่า และเฟนิกซ์ เหยี่ยววายุผู้ซื่อสัตย์ ก็มาถึงจุดหมายปลายทางต่อไปที่แผนที่ของผู้เฒ่าปราชญ์ระบุไว้ นั่นคือ "ทะเลมรกต" พวกเขายืนอยู่บนหน้าผาสูง มองลงไปยังทะเลสีเขียวมรกตที่แผ่กว้างออกไปจนสุดสายตา น้ำ ทะเลใสดุจคริสตัลที่สะท้อนแสงแดดเป็นประกาย ทำให้ทะเลนี้ดูงดงามอย่างไม่ธรรมดา แต่ความงดงามนี้ซ่อนเร้นอันตรายที่พวกเขาไม่คาดคิด

คนตัวสูงรีบลงมาในสระว่ายน้ำพลางว่ายเข้ามาประชิดร่างบางที่กำลังเกาะอยู่บริเวณขอบสระเพราะกำลังมองทะเลกว้างที่มีเมฆครึ้มบดบังแสงของพระอาทิตย์เอาไว้ “เสียดายจัง วัันนี้เมฆบังดวงอาทิตย์หมดเลย” ท้องฟ้าครึ้มไปด้วยเมฆฝนจนต้นหนาวไม่คาดหวังว่าท้องฟ้าจะเปิดให้เห็นแสง แดดแล้ว ลมเย็นเริ่มพัดเข้าแทรกจนเธอชักเริ่มจะไม่สนุกแล้ว “คงอาจจะเป็นเพราะบรรยากาศเป็นใจมั้ง”

ดวงตาสีแดงที่จดจ้องลงมา พร้อมด้วยรูปร่างสูงใหญ่คล้ายกับสัตว์อสูรทะเลหลายอย่างรวมกันเป็นที่สุดแห่งความน่าพรั่นพรึงของท้องทะเล และนามของราชาแห่งท้องทะเลตัวนี้ที่แสดงเมื่อกรใช้ออร่าสีเหลืองตรวจสอบคือ ‘อัลติเมท คราเคน’ (Ultimate Kraken) เป็นนามอันย้ำเตือนถึงความเด็ดขาดในความแข็งแกร่งจากใ นตำนาน

เทือกเขาหลงเมิ่ง เทืองเขาสูงเสียดฟ้าถูกปกคุลมด้วยสายหมอกเมฆาเห็นเป็นทะเลหมอกปกคลุมไปทั่วบริเวณ สายลมเย็นยะเยือกพาดผ่านไปมาอยู่เป็นระยะ กระทบอาภรณ์ขาวจนชายผ้าพลิ้วไหวสะบัดไปมา

เป้าหมาย: จังหวัดแรก — เชียงใหม่ ทั้งทีมมองหน้าเลิ่กลั่ก “เอาจริงเหรอ? เชียงใหม่ไม่มีทะเลนะเว้ยนนท์” นนท์หัวเราะ “ใช่ ไม่มีทะเล แต่มีร้านอาหารซีฟู้ดเยอะมาก

ณ ดินแดนพิสดารลึกลับ ท้องทะเลมหาสมุทรอันเป็นห้วงน้ำกว้างใหญ่ไพศาล ผืนน้ำสีครามเข้มทอประกายระยิบระยับราวกับเพชรพลอยนับล้านดวงที่ประดับประดาบนท้องฟ้า เหนือผืนน้ำนั้นมีหมู่เมฆสีขาวปุยราวกับสำลีลอยละล่องไปมา บางกลุ่มรวมตัวกันเป็นรูปร่างแปลกตาราวกับภาพวาดบนผืนผ้าใบอันกว้าง

“คะ?” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเพราะคำตอบสั้นๆ ของเขา “ผมเรียกมันว่ามอมแมม เพราะได้มันมาตอนที่ฝนตก มันทั้งมอมแมมสกปรก เลอะโคลนทั้งตัว เอาล่ะ จบเรื่องหมานั่นได้แล้ว ตอนนี้ที่คุณต้องสนใจคือผมเท่านั้นคนดี”

ที่สระว่ายน้ำจึงเหลือเพียงธารวรากับทิพส์อัปสรอยู่ด้วยกันตามลำพัง ท่ามกลางแสงสุดท้ายของช่วงวัน แสงสีส้มจัดจ้านที่อาบคลุมไปทั่วบริเวณ แสงที่กระทบผิวนวลสวยจนดูเปล่งปลั่งงดงามกว่าปกติ แสงอ่อนโยนที่ขับใบหน้าสาวให้สวยหมดจดทุกอณู เขาเห็นสาวเจ้าว่ายน้ำเล่นในสระราวกับนางมโนรา ห์เล่นในสระอโนดาตแล้วก็อยากจะลงไปเล่นน้ำกับเจ้าหล่อนเสียจริง หากไม่ติดกับว่ามันเป็นที่รโหฐานจนเกินไปนัก