روايات وقصص ضمن นางฟ้า

ขุนเขาพูดพร้อมกับยิ้มออกมา "ไม่จริงหรอกค่ะ น่าจะมีแต่คนอยากมาเป็นมากกว่า" "ใช่ไหมฟ้า ใช่ไหม" "ค่ะ" ผู้หญิงที่ชื่อฟ้า ที่สวยราวกับนางฟ้า ก็ตอบรับกับเพื่อนไป พร้อมกับมองหน้าเขา ด้วยแววตาที่เขิน อย่างปิดไม่มิด เธอคงสนใจเขาแน่ๆ

݁*ੈ✩‧₊˚ “บุปผาแรกแย้มยังแพ้พ่าย แสงจันทร์คล้อยคลายยังหมองหม่น เมื่อพระพักตร์เหนือดินและฟ้าเผยตน ใต้หล้าพลันสงบลงด้วยเมตตา คิ้วดุจขุนเขาขอบฟ้าพราย เนตรดั่งดวงดาวพร่างพรายกลางนภา

: ดาด้า "ก็มึงมันแรดไง ฟ้าถึงได้ประทานคำว่านายมาให้มึงทั้งที่มึงอยากเป็นนางสาว กูว่านะมึงควรที่จะกราบขอบคุณพระเจ้า แรดขนาดนี้ไม่เป็นเอดส์ตายก่อนจะโตก็บุญหัวมึงแล้วไหม "

น่านฟ้าไม่เข้าใจว่ากรรวีมาอยู่ในงานนี้ได้อย่างไร แต่ทุกอย่างน่าจะเป็นแผนการของแม่กับน้องสาวของเขาอย่างแน่นอน แถมชุดที่เธอสวมเปลือยไหล่มนขาวเนียน ใบหน้าอ่อนโยนถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบาทำให้น่ามองน่าหลงใหลมากกว่าเดิมจนเขาลืมภาพแด็กกะโปโลในวันที่เจอเธอวันแรกไปเสียส นิท เสี่ยซ้งปรายตามองเด็กสาวด้วยสายตาลุกวาว แอบอิจฉาน่านฟ้าอยู่ในที มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ฉินไฉ่เวย ฉันแอบไปดูเธอ เธอสวยมาก ฐานะทางครอบครัวก็ดี เหมือนกับพญาหงส์ที่สูงส่ง เมื่อเทียบกับผู้หญิงที่พูดไม่ได้และยังได้ยินไม่ชัดอย่างฉัน มันช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว ต่อมาเฉินจืออี้ไปเดินป่ากับเธอ ฉันเลยแอบตามสองคนนั้นไป

ปลายฝนเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง "ถ้าเธออยากเล่าฉันก็อยากฟัง" "พี่สาวของฉันชื่อปลายฟ้าค่ะ เราเป็นพี่น้องที่สนิทกันมากเพราะเหลือกันอยู่แค่สองคน พอพ่อกับแม่ฉันตายพี่ฟ้าก็เรียนจบมัธยมพอดีจึงตัดสินใจเข้ากรุงเทพเพื่อหางานทำส่งให้ฉันเรียนต่อให้จบ ตอนนั้นฉันเศร้าเป็นเดือนต้องห่างก

ฮวาเฟยฟาพนมมือจรดหน้าอกลูกแก้วสีน้ำเงินเปล่งแสงรอยออกมาจากหน้าผาก “มนต์แห่งมังกร จงฟังข้า คลื่นน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งทะเลใต้” สิ้นเสียงฝนฟ้าก็ตั้งเค้า และตกลงบริเวณที่มอดไหม้ชุบชีวิตให้กับสิ่งที่ดำเป็นตอตะโกให้ฟื้นคืนในระดับหนึ่ง มนต์นี้สามารถคืนความงดงามให ้ร่างที่ตายได้ แต่ไม่สามารถคืนวิญญาณให้สิ่งนั้นได้ มีต้นไม้พฤกษาใหญ่น้อยล้มตายมากมายจากการสู้รบเมื่อสักครู่

‘ไม่คิดเลยว่านางหาใช่ดอกไม้ประดับอุทยานเช่นที่ข้าเข้าใจ ทว่ากลับเป็นถึงดอกฟ้าแสนงดงามและสูงส่งเกินเอื้อมต่างหาก’ ===== โถ…นางกำนัลน้อย แท้ที่จริงแล้วเป็นดอกฟ้า เรื่องราวของสองคนจะเป็นยังไงต่อไปนะ? ^^

มหาโจรปล้นรัก บทนำ นางฟ้าของคนคุก ในเช้าของวันที่อากาศร้อนอบอ้าว ไม่มีใครรู้ว่ากลิ่นคาวเลือดกำลังจะคละคลุ้งไปทั่วเรือนจำอีกครั้ง

หญิงสาวมองเด็กหนุ่มรูปร่างผอมแห้งผิดกับชื่อที่แปลว่าม้าตัวใหญ่ “ขอบใจเจ้ามากนะ” ต้าหม่าคลี่ยิ้มกว้างส่งให้แม่นางหน้าตางดงามคมคายไม่เหมือนสตรีชาวลั่วอาน