Novel & Cerita บ้า

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก ตับๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อร้ายยยยยยยยยยยยย”

ซูมั่วจ้องชายที่คลุ้มคลั่งคนนี้ กัดฟันอดทนไม่พูดอะไร หมาบ้า คนป่วยเป็นไบโพลาร์ คนสติไม่ดี คำพวกนี้ยังไม่พอที่จะใช้บรรยายฟู่อี้ชวน

เคนเบ้ปาก “มึงก็รู้ว่ากูชอบแบบแรงๆ เหมือนพวกเครื่องยนต์ที่ยิ่งเครื่องแรง ก็ยิ่งน่าเป็นเจ้าของ”

อลินดากำลังยืนลังเลอยู่หน้าประตูบานใหญ่ เธอพยายามควบคุมอารมณ์ความโกรธของเธอ ซึ่งตอนนี้มันกำลังปะทุเดือด เพราะคนจอมบงการที่อยู่ด้านใน หัวใจของเธอร้อนรุ่มราวกับไฟที่กำลังคุกรุ่นในอก ความหงุดหงิดทําให้ริมฝีปากบางกัดเม้มเป็นเส้นตรง เธอกำลังนับหนึ่งให้ถึงร้อยอ ยู่. “คนบ้า...ต้องการอะไรจากเรากันแน่” อลินดาพึมพำกับตัวเองอยู่หน้าประตู ก่อนจะตัดสินใจเคาะประตู ก๊อก! ก๊อก! “เชิญ...” เสียงทุ้มตอบกลับจากด้านในห้อง

ความสั่นคลอนเริ่มกัดกินเขาอย่างช้าๆ เหมือนรอยร้าวเล็กๆ บนกระจกที่แผ่ขยายออกไปเรื่อยๆ โดยที่เขาไม่สามารถหยุดมันได้ แล้วถ้าหากว่า...เขาเข้าใจผิดมาตลอดล่ะ?

พรึ่บ พอฉันลุกขึ้นยังไม่ทันที่จะก้าวขาวิ่ง ฝ่าเมือหน้าของใครก็ไม่รู้ขว้ามาจับแขนฉันไว้ซะก่อน "ปล่อย ปล่อยนะไอ่บ้า ไอ้โรคจิต!!" ตุบ ตุบ ตุบ ~ ฉันหลับตาปี๋แล้วก็กระหน่ำรัวหมัดใส่ไอ้โรคจิตที่มันแอบเข้ามาในห้องฉัน

ไม่ใช่จันทริกาหรอกหรือ ความคิดบางอย่างผุดพรายขึ้นในใจ พร้อมกับที่หัวใจเต้นแรงแปลกๆ แต่ก็เพียงแวบเดียวเขาก็ควบคุมมันให้เป็นปกติดังเดิม เลิกบ้าได้แล้วไอ้อิสร์ กับอีแค่โจ๊กถ้วยเดียว มันไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้หรอก...

สั่งสอนนิดหน่อย? ไม่จริง คนบ้าอย่างเขาคงไม่แค่นิดหน่อยอย่างที่พูดแน่ “ พูดมาก ไม่เจ็บปากเหรอไง ”

พายุสีหน้าเครียดจัดเมื่อได้ยิน “หึ ๆ ทีนี้ละเป็นเดือดเป็นร้อนสำนึกขึ้นมารึยังล่ะ” “แม่เอาเวลาที่บ่นผมมาช่วยกันแก้ปัญหาดีกว่าไหม ผมขอดูภาพนั้นชัด ๆ หน่อยอาจแก้ตัวได้ว่าตัดต่อ”

ลีเวียร์ : เป็นบ้าบ้าบออะไรกันแบบนี้เขาเรียกว่าอาการของคนเป็นโรคไบโพลาร์ “_” เดฟ เอ่อโรคไบโพลาร์นี่ไม่ต่างกับคนบ้าเลยนะเพื่อนกล้าดียังไงมาตีปากเขาและกล่าวหาเจ้านายว่าเป็นโรคคนบ้าแบบนี้ เพี๊ยะ