พันธนาการรักวิศวะไร้ใจ Novels & Stories

น้ำตาไหลจากหางตา แก้มนวลเปียกชุ่ม ภาสกรใจอ่อนยวบ แต่เขาไม่ถอย “ฉันจะพันธนาการนางบำเรอคนนี้ด้วยทะเบียนสมรสจะยอมหรือเปล่า” “อย่าโกหกเลย คุณไม่มีทางทำแบบนั้น คุณไม่เคยสนใจความรู้สึกติยาด้วยซ้ำ”

ข้าวหอมน้ำตาคลอพลางบีบมือใหญ่แน่น "ฉันดีใจนะคะที่เราใจตรงกันสักที เพราะที่ผ่านมามันมีเพียงแค่ฉันที่รักคุณข้างเดียวมาตลอด ฉันรักคุณมาตั้งนานแล้วและฉันก็รู้ตัวเองดีว่าไม่ควรรักคนอย่างคุณ เพราะว่ามันเป็นไปไม่ได้ ฉันรู้ดีว่าคุณเกลียดฉันมากแค่ไหน แต่ตอนนี้ฉันดีใจมากที่คุณก็รั กฉันเหมือนกันค่ะ" "นี่เธอไม่โกรธหรือไม่เกลียดฉันเลยหรือไง" "ฉันจะเกลียดคุณได้ยังไงคะ ก็ตอนที่ฉันเดินออกมาจากชีวิตคุณ ฉันก็หอบเอาหัวใจแห่งความบอบช้ำกลับมาที่นี่ด้วยเหมือนกัน มันเป็นความรู้สึกของคนอกหัก อกหักที่มีสามีแต่เขาไม่รักไงคะ"

บานเฉกเช่นเดียวกับคำสาป ติดตัวพันธนาการเป็นหนึ่งตามแรงกล้าแห่งปรารถนา ไม่มีการลบล้าง ชำระ ปลดเปลื้องใดจะทลายความมั่นคงอันเป็นนิรันดร์แห่งรักแท้ที่แม้แต่พระเจ้ามิอาจพราก หากสิ้นรักไร้เยื่อใยต่อกันแล้วไซร้ พันธนาการนั้นจะพรากจากด้วยตัวของมันเอง แม้แต่วาจายามลั่นสาบานก ็ล้วนมลายสูญสิ้นดังใจปอง "

และคำว่า ‘รัก’ ที่เวียนว่ายอยู่ในห้วงอำพันคู่นั้น ที่ดึงดูดเธอลงไปในวังวนของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งนี้ก็เช่นกัน… เธอร่วงหล่นลงไปในวังวนสีอำพันของเขาอีกครั้ง พร้อม ๆ กับที่มีพันธนาการสายหนึ่งที่สลักคำว่า ‘นิรันดร์’ พวยพุ่งขึ้นมาโอบล้อมเธอไว้ในนั้นตลอดไป

ท่ามกลางพายุฝนที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอก พันธนาการแห่งรักต้องห้ามได้ถูกปลดล็อกลงแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ เส้นกั้นบาง ๆ ระหว่างวัยและสถานะถูกชะล้างหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแค่ความรักที่ยิ่งใหญ่ ของราชสีห์ผู้ยอมศิโรราบ และมอบทั้งชีวิตให้กับเด็กดื้อของเขาตลอดกาล

พายพึมพำกับความว่างเปล่า “ต่อให้มึงจะผลักไสกูด้วยกฎวิศวะบ้าบอพวกนั้นกี่ร้อยข้อ กูก็จะยังอยู่ตรงนี้... เพราะกูรักมึงไปแล้ว และกูก็จะพิสูจน์ให้เห็นว่าหัวใจของมึงน่ะ มันไม่ได้ซับซ้อนไปกว่าใจของกูเลยสักนิด”

มือบางของอลิสสาลูบไล้ไปตามแผงอกแกร่งของเขาที่แม้มีเสื้อเชิ้ตปกปิดอยู่แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อแน่นๆ นั้นได้อย่างชัดเจน เธอกลัวที่จะต้องอยู่กับเขาไปตลอดชีวิตเพราะเขามันไร้หัวใจ แต่เธอก็ต้องกล้าที่จะผูกมัดกับเขาอย่างถูกต้องดีกว่าเป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งของเขา

เขาก้มหน้าซบซอกคอเธอ มีเพียงเสียงหอบของเขา กับแรงขบฟันแน่นที่ยังไม่ยอมปล่อยเธอจากพันธนาการในร่าง ไม่มีคำว่ารัก ไม่มีคำว่าอ่อนโยน มีเพียงการครอบครอง เต็มที่ เต็มแรง และเต็มไปด้วยความแค้นที่ฝังลึกในใจเขา

ซูเยี่ยนหาได้ตอบอะไร นั่นจึงทำให้บทรักของคนทั้งสองเริ่มต้นขึ้นในทันที เอวสอบขยับเร่งจังหวะ กระแทกตัวตนอันใหญ่โตเข้าหาเรือนร่างยั่วยวน “อ๊ะ อึก!!” ซูเยี่ยนหลั่งความปรารถนาออกมาและครางลั่น โดยที่ตัวเขาไม่อาจควบคุมได้ของเหลวสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนไปทั่วเตียงเตา ทว่านั่นไม่ทำให้คนทั้งคู่หยุดบทเพลงรักเอาไว้แค่นี้

พันกรเริ่มสาวกายเข้าออกอย่างเชื่องช้าเป็นจังหวะหนักหน่วงแต่แม่นยำ ทุกครั้งจะได้ยินเสียงครางหนักๆ จากริมฝีปากหวานล้ำพร้อมๆ กับสะโพกที่เด้งขึ้นมารับ ก่อนที่จังหวะรักจะเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ บัวบูชาหลับตาพริ้ม ยอมรับบทรักอันแสนเสียวซ่านที่เพิ่งเผชิญเป็นครั้งที่สองในช ีวิตสาว พันกรจับขาของเธอข้างหนึ่งพาดข้ามตัว จนร่างอรชรคว่ำหน้าคุกเข่า เขาก้มมองกายที่เสียบคาอยู่ในร่องสวาทอย่างถูกใจ สะโพกของบัวบูชาลอยเด่นให้เขาสอดเสยเข้าออกเป็นจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างถนัดถนี่ หน้าขาของพันกรกระทบกับสะโพกขาวอวบของเธอเสียงดังสนั่นประสานกับเสียงคราง