พันธนาการรักวิศวะไร้ใจ นิยาย & เรื่องราว

เขาก้มหน้าซบซอกคอเธอ มีเพียงเสียงหอบของเขา กับแรงขบฟันแน่นที่ยังไม่ยอมปล่อยเธอจากพันธนาการในร่าง ไม่มีคำว่ารัก ไม่มีคำว่าอ่อนโยน มีเพียงการครอบครอง เต็มที่ เต็มแรง และเต็มไปด้วยความแค้นที่ฝังลึกในใจเขา

ซูเยี่ยนหาได้ตอบอะไร นั่นจึงทำให้บทรักของคนทั้งสองเริ่มต้นขึ้นในทันที เอวสอบขยับเร่งจังหวะ กระแทกตัวตนอันใหญ่โตเข้าหาเรือนร่างยั่วยวน “อ๊ะ อึก!!” ซูเยี่ยนหลั่งความปรารถนาออกมาและครางลั่น โดยที่ตัวเขาไม่อาจควบคุมได้ของเหลวสีขาวขุ่นเปรอะเปื้อนไปทั่วเตียงเตา ทว่านั่นไม่ทำให้คนทั้งคู่หยุดบทเพลงรักเอาไว้แค่นี้

พันกรเริ่มสาวกายเข้าออกอย่างเชื่องช้าเป็นจังหวะหนักหน่วงแต่แม่นยำ ทุกครั้งจะได้ยินเสียงครางหนักๆ จากริมฝีปากหวานล้ำพร้อมๆ กับสะโพกที่เด้งขึ้นมารับ ก่อนที่จังหวะรักจะเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ บัวบูชาหลับตาพริ้ม ยอมรับบทรักอันแสนเสียวซ่านที่เพิ่งเผชิญเป็นครั้งที่สองในช ีวิตสาว พันกรจับขาของเธอข้างหนึ่งพาดข้ามตัว จนร่างอรชรคว่ำหน้าคุกเข่า เขาก้มมองกายที่เสียบคาอยู่ในร่องสวาทอย่างถูกใจ สะโพกของบัวบูชาลอยเด่นให้เขาสอดเสยเข้าออกเป็นจังหวะกระแทกกระทั้นอย่างถนัดถนี่ หน้าขาของพันกรกระทบกับสะโพกขาวอวบของเธอเสียงดังสนั่นประสานกับเสียงคราง

ดารินแย้ง มือบางพยายามคว้ากำไลอันนั้น ทว่าคนตัวสูงโยกตัวหลบ และดารินรู้สึกว่ากำไลอันนี้มีค่ากับเธอมาก ลึก ๆ ในใจเธอกลับหวงแหนมัน แม้จะความจำเสื่อม แต่การที่รู้สึกแบบนี้ แสดงว่ากำไลข้อมือนี้มีคุณค่าทางใจของเธอ “เธอกล้าเหรอ” โจชัวกดเสียงต่ำ พร้อมกับผลักร่างเล็กล้มไปกองกับพื ้น ยิ่งเห็นใบหน้าของเธอ เขายิ่งเกลียดเธอ เพราะผู้หญิงตรงหน้าคือสาเหตุที่ทำให้น้องสาวเขาตาย อีกทั้งจงใจปกปิดความผิด หาแพะรับบาปให้กับตัวเอง คนแบบนี้ไม่น่ามีชีวิตอยู่เลยด้วยซ้ำ

นักพรตเทียนชิงมองดูนางด้วยสีหน้าสงบเยือกเย็น “สิ่งที่พันธนาการคนได้ ก็ไม่พ้นคำว่าความรัก ถ้าในใจมีความรัก ก็จะมีความกังวล และยึดติด” ลั่วสุ่ยชิงแค่นเสียงหึอย่างเหยียดหยาม

ฉันพูดขอร้องอ้อนวอนคนตัวโตที่ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น สายตามคมกริบคู่นั้นจ้องมองเรือนร่างฉันอย่างกับพวกโรคจิต พรึบ!! “ไม่ไปไม่ได้งานนี้สำคัญ ฉันอยากให้เธอไปด้วย” คนตัวโตทิ้งตัวลงนอนซ้อนด้านหลัง พร้อมมือหนา ที่ปล่อยพันธนาการจากข้อมือให้เป็นอิสร ะ เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มละมุน ปลายจมูกโด่งคลอเคลียตามซอกคออย่างหลงใหล......

เสียงทุ้มนุ่มที่เอ่ยอย่างอ่อนโยน ยิ่งนางสะอื้นไห้เขายิ่งใจคอไม่ดี จือหลิงที่มองสบดวงตาคมกล้าที่กำลังจ้องมองนางด้วยแววตาอ่อนโยน มองใบหน้าหล่อเหลาที่ไม่รู้ว่าประทับอยู่กลางใจนางตั้งแต่เมื่อไหร่ แขนเล็กที่ยกขึ้นโอบรอบลำคอหนา ปล่อยโฮออกมาอย่างสุดจะกลั้นราวกับเด็กหลง ทาง กำแพงสูงที่ก่อขึ้นภายในจิตใจพังทลายลงในพริบตา นี่หรือคือความรัก เพราะรักจึงทำให้คนๆ หนึ่ง ยอมหลับตาข้าง เพียงเพื่อรักษาความสัมพันธ์อันเปราะบางนี้เอาไว้ เสียงสะอื้นไห้นั้นช่างบีบหัวใจคนฟังยิ่งนัก

ตส่าห์บากบั่นและอดทนเพื่อหาทางเหนี่ยวรั้งนางกลับมาอีกครั้ง ความหวาดหวั่นดังกล่าวทำให้จางลู่เหวินยกมือคว้าลำแขนของหยางชิวเหยาเอาไว้แน่น “ชิวเหยา...ข้ารู้ว่าเจ้ารักข้า...ข้ารู้ว่าเจ้ายังรอคอยข้า...เจ้ามิมีทางลืมข้าได้...ปิ่นปักเล่มนี้เป็นพยานรักของเราทั้งสอง...ขอเพียงเจ้าเอ่ยปากออกม า...ขอเพียงเจ้ายังรักข้าอยู่...ข้ายินดีทำทุกทางให้เจ้าเป็นอิสระจากสกุลหานเสีย”

ว่าจบก็เดินล้วงกระเป๋าออกไปปล่อยให้บอสยืนทำหน้างงอยู่คนเดียว #ตอนนี้มาสปอยนิยายในเซตวิศวะ เซตนี้มี 4 เรื่องด้วยกัน เดี๋ยวทะยอยอัปให้เป็นเรื่องๆไปนะคะ 1 . ดวงใจรักวิศวะ (ซัน + เทียนหอม) 2 . หวนรักวิศวะ (มังกร + แซมมี่)

อัคคีแค่นยิ้มร้ายกาจ มือที่เคยบีบคางเปลี่ยนเป็นลูบไล้พวงแก้มใสอย่างจาบจ้วง “เธอรู้ไหมว่าเกียร์วิศวะน่ะ เขาจะมอบให้คนที่รัก... แต่สำหรับเธอ ฉันจะมอบ ‘พันธะ’ ที่จะทำให้เธอตายทั้งเป็นไปตลอดสี่ปีที่อยู่ที่นี่” เมลดาพยายามสะบัดหน้าหนี แต่วงแขนแกร่งกลับรวบเอวบางเข้าหาตัวอย่างร วดเร็ว กลิ่นน้ำมันเครื่องผสมกลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศจากตัวเขาจู่โจมประสาทสัมผัสจนเธอเคลิ้มไปวูบหนึ่ง ก่อนจะถูกกระชากกลับสู่ความจริงด้วยแรงบีบมหาศาลที่ข้อมือ