Novel & Cerita พิษเพื่อนสนิท

“ก็แค่คุยกันหนักไปหน่อย” ไอ้พีทยิ้มแหย เวลาแสนดีเอาจริงทีไร ผมเห็นเพื่อนผมมันไม่กล้าหือสักที เอาจริงนะ ผมคิดว่าแสนดีเหมือนเมียมันมากกว่าเพื่อนสนิทซะอีก

เขาก้มศีรษะต่ำ “พิษสลายเอ็นและกระดูกเป็นหนึ่งในพิษที่โหดเหี้ยมที่สุดผู้ใดได้รับพิษนี้ไม่มีทางฟื้นคืนพลังลมปราณได้ข่าวที่แพร่สะพัดออกมา…อาจเป็นเพียงข่าวโคมลอย”

โม่เหยียนขมวดคิ้ว "ข้าคำนวณสมการหาสาเหตุแล้ว แต่หาสาเหตุไม่ได้" "มันไม่มีสมการไหนคำนวณเรื่องนี้ได้หรอก" เซี่ยหานลุกขึ้นเดินมาตบไหล่ลูกน้อง "เจ้าไม่ได้โดนพิษ... หรือถ้าจะเรียกให้ถูก มันคือพิษชนิดพิเศษที่เรียกว่า 'น้ำส้มสายชู'[1] " "น้ำส้ม? ข้าไม่ได้กินของเปรี้ยวมาสามวันแล้วขอรับ"

“ ได้ยินไม่ผิดหรอก “ ในขณะอีกร่างนึงนั่งหน้านิ่ง ท่าทางสบายอารมณ์อยู่บนโซฟา ใช้มือข้างหนึ่งหมุนปากกาเล่น ส่วนอีกข้างหนึ่งจ่อปืน ชี้ปลายกระบอกไปทางเพื่อน แสร้งขู่เล่น “ แต่มึงกูรู้ กูกินใครแล้วจะไม่กลับไปกินซ้ำ “ “ แต่ต้องไม่ใช่กับคนนี้โว้ย “ “ ทำไมวะ “ “ เพราะเธอเป ็นเพื่อนกับแฟนกู “

EP 7 พิษอำพราง _____________ เทียนหยดพลิกกายขึ้นมาคร่อมเขาบ้าง การเป็นฝ่ายคุมเกมมันปลอดภัยกว่าเป็นไหนๆ เธอทำอย่างที่เขาทำกับเธอ ซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอแกร่ง ไซ้ปลายจมูกสูดดมแบบเงอะงะด้วยว่ายังไม่เคยทำสักครั้ง แต่เทียนหยดก็คือเทียนหยด ไม่เคยมีสิ่งใดที่อยากทำแล้วทำไม่ได้ ไม่นานเสื

อันตราย ขนิษฐาเปิดประตูห้องของตนเองเดินเข้ามาด้านในหลังเพื่อนขับรถมาส่งถึงคอนโดตามคำของของพี่ชายหลังเที่ยวจนหนำใจกันแล้ว เมื่อเธอเดินเข้ามาก็พบกับพี่ชายตัวเองที่ยังคงนั่งทำงานอยู่บนโซฟาที่เดิมตั้งแต่เธอออกไปข้างนอกจึงกล่าวทักทายไป

จางเหว่ยเอ่ยถามสหายของตนอีกครั้ง "พิษที่ฝ่าบาทได้รับ เรียกว่า หมื่นราตรี เป็นพิษอ่อนที่ใช้บำรุงร่างกายเมื่อได้รับบาดเจ็บ แต่1 คนสามารถใช้มันได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น" "เจ้าหมายความว่า เสด็จพ่อได้รับมากกว่า 1 ครั้ง" "ใช่ และโทษของมันคือ หากได้รับเกิน 3 ครั้งแล้วก็คือยาพิษท ี่รุนแรงและไม่สามารถถอนมันได้"

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ฉันนั่งดื่มกับเพื่อนแก้วแล้วแก้วเล่า ก่อนที่ฉันจะพูดประโยคนี้ขึ้นมา ทำเอาทุกคนที่นั่งอยู่ถึงกับเงียบ “มันไม่ผิดหรอก ถ้าคนที่มึงชอบไม่ใช่เพื่อนสนิท มึงลองคิดดูว่าต่อไปนี้พวกมึงจะมองหน้ากันยังไงเวลาเจอกัน” ยัยเดียพูดตามความเป็นจริง ทุกคนต่างคิด หนักเป็นห่วงทั้งฉันและออสติน จากนั้นทุกคนก็นั่งดื่มกันต่อจนเมากันได้ที่แล้ว

บรินัยพูดแล้วมองคีรการกับเพื่อนทั้งสองซึ่งอีกคนคงยังมีพิษอยู่ “เออ กูจะรอดูมึงถูกรีดพิษนะไอ้เบ็ค” ปรินทรว่าเพื่อนเพาะเขายอมถูกรีดพิษ

“พิษอะไร” “พิษชนิดนี้เราเรียกมันว่าพิษลืมเลือนทำให้ผู้ที่ถูกพิษไม่สามารถจดจำเรื่องราวที่ผ่านมาในอดีตได้ หากไม่ได้รับยาถอนพิษแต่พิษชนิดนี้อยู่ในร่างกายฝ่าบาทมานานการถอนพิษจึงส่งผลให้ฝ่าบาทหมดสติ” “แล้วเมื่อไหร่ฝ่าบาทถึงจะฟื้นคืน”