พี่น้อง Novels & Stories

ไอ้คมเริ่มร่ายยาว “พ่อของมึงมาแต่งงานกับแม่พี่แหวน มึงกับพี่แหวนก็เป็นพี่น้องกัน พี่น้องจะมามีอะไรกัน จะรักกันมันไม่ได้โว้ย เข้าใจปะ พี่น้องอะ ไหนจะพ่อมึงกับแม่เค้า จะมองหน้ากันติดไหมล่ะ ยังไงก็...ไม่ควร...มันพี่น้องกันนะนั่น ฟ้าผ่าพอดี” ​“เอ่อๆ กูก็ไม่ได้คิดอะไรกับพี่แหวนหรอก”

“สัตว์!!” เป็นพี่น้องสองคนที่ด่ากันแทบเป็นแทบตาย เหมือนจะฆ่ากันให้ได้ สุดท้ายก็ยังรักกันมากอยู่ดี ด้วยความที่อยู่ด้วยกันสนิทสนมกันเป็นพี่น้องกัน มันก็เลยเป็นเรื่องปกติที่จะคุยกันเหมือนจะฆ่ากันให้ตายได้อย่างนี้

"สวัสดีค่ะพี่เหม น้ำหวานนี่พี่เหมเป็นเพื่อนพี่เขมนะ พี่เหมนี่น้ำหวานเพื่อนสนิทของหนูค่ะ" ดาวเรืองถือโอกาสแนะนำเพื่อนให้รู้จักกับเหมันต์ ช่วงนี้รู้สึกว่าเจอพวกเขาบ่อยขึ้นรู้จักกันไว้คงไม่มีอะไรเสียหาย "สวัสดีค่ะพี่เหม"

บอกตากับยายแล้วจึงจูงมือน้องสาวออกไปจากบ้าน โดยมีบิดามารดาเดินตามหลังไปไม่ห่าง สิริญ่ามองภาพของลูกชายและลูกสาว ที่เดินจูงมือไปด้วยกันอย่างรักใคร่ แล้วนึกถึงพี่สาวที่จากไป ถ้าพี่สาวยังอยู่ เด็กสองคนนี้คงไม่ได้เป็นพี่น้องที่มีพ่อคนเดียวกัน แต่จะเป็นเพียงลูกพี่ลูกน้องที่มีแม่ เป็นพี่น้องกันเท่านั้น ความผูกพันก็คงไม่ได้มีต่อกันมากมายขนาดนี้ เพราะต่างคนต่างอยู่คนละประเทศ

"ฮึก" "ฉันไม่มีสิทธิโมโหรึไงวะ!!!" "ไม่!!ฮึกพี่ไม่มีสิทธิพี่เป็นพี่ชายฉันนะ" "หรอวะเธอแน่ใจหรอหนิงว่าเราเป็นแค่พี่น้องกัน"

ผไทเอ่ย “ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลยพี่น้องคู่นี้ เดี๋ยวหมอกลับไทไปล้างหน้าให้สดชื่นหน่อย แล้วค่อยมากินข้าวนะ”

ฉันย้อนอีกครั้ง “ขอร้องเถอะ ลดความหยาบลงมาบ้าง เฮียทิวจะเชือดพวกกูเพราะนิสัยหยาบ ๆ ที่เพิ่มขึ้นทุกวันของคุณหนูจิลลานี่แหละ” นี่เสียงของปอง ‘ปิง’ ‘ปอง’ สองคนนี้เป็นพี่น้องกัน เกิดห่างกันปีแค่ปีเดียว แต่ความหล่อนี่สุดทั้งคู่

พี่รองตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยอย่างไร้อารมณ์ความรู้สึก ไฟโทสะในอกแทบจะระเบิด พี่หญิงใหญ่และพี่รองคือพี่น้องร่วมมารดาของหวังลี่หยาง เป็นพี่น้องแท้ ๆ ที่ควรจะรักและช่วยกันปกป้อง แต่ในความทรงจำของร่างต้นพวกเขากลับทำตรงกันข้าม ทั้งสองใช้อำนาจของผู้ที่เกิดมาก่อนบังคับควบคุมหวั งลี่หยางจนเหมือนไม่ได้มีชีวิตเป็นของตนเอง

ไม่เชิงว่าไม่รู้จัก เพียงแต่รู้ผิวเผินว่าเป็นใคร ทำธุรกิจอะไรก็เท่านั้น แม้แต่นามสกุลหรือครอบครัวก็ไม่รู้เท่าน้องชาย จะมีบ้างที่เข้าร่วมหารือและทำการตกลงกับสัญญาฉบับใหม่เพื่อรับรู้และให้คำแนะนำถึงจะได้เจอกับ เซนนิก้า “พี่ไม่รู้หรือครับ ซิกก้าเป็นน้องชายแท้ ๆ ของคุณเซน” คร านี้เป็น อัฐพลที่ขมวดคิ้วถามพี่ชายไป

พี่ชายรอง "ถ้างั้นพวกพี่ทานผลไม้กันไปก่อนนะคะ น้องขอไปจัดของคู่เดียวเดี๋ยวน้องออกมา"