มาเฟีย

ฉันเป็นแค่เด็กจากสลัม ที่ดันไปหลงรัก เดม่อน วิทาเล่ เจ้าพ่อมาเฟียที่น่ากลัวที่สุดของนิวยอร์ก ตลอดห้าปี ฉันเป็นของเขา ฉันรับกระสุนแทนเขาถึงเก้านัด เขาจะจูบแผลเป็นของฉันขณะที่ฉันเลือดไหลไม่หยุดเพื่อเขา กอดฉันไว้แน่นๆ คล้องสร้อยคอของราชินีไว้ที่คอฉัน แล้วพอฉันหายดี เขาก็เอาฉันจนไม่เหลือสติ ด้วยความเร่าร้อนที่ทำให้ฉันคิดว่ามันจะคงอยู่ตลอดไป ฉันคิดว่าเราจะใช้ชีวิตร่วมกัน ฉันคิดว่าเขาจะแต่งงานกับฉัน แต่ในคืนที่เก้าร้อยเก้าสิบเก้าของเรา เขาบอกฉันว่าเขาหมั้นแล้ว กับบิอังก้า เจ้าหญิงมาเฟียจากตระกูลคู่แข่ง ฉันกลั้นน้ำตาไว้ เขาแค่จับคางฉัน พ่นควันใส่หน้า แล้วก็หัวเราะ “เธอไม่ได้คิดจริง ๆ ใช่ไหม ว่าจะได้แต่งงานกับฉัน นอร่า เอาให้ชัดนะ เราแค่เอากัน แค่นั้น เธอไม่ใช่คู่ชีวิต เธอคือของสะสม งานศิลป์ชิ้นหนึ่ง…สัตว์เลี้ยงที่ฉันเป็นเจ้าของ” สัตว์เลี้ยง นั่นแหละคือทั้งหมดที่เขาต้องการจากฉัน แทนที่จะร้องไห้ ฉันกลับหยิบโทรศัพท์มือถือแบบใช้แล้วทิ้งขึ้นมา [ฉันรับข้อเสนอของคุณ สามวัน พาฉันออกจากนิวยอร์กนรกนี่ให้พ้นที]

หลังจากน้องสาวเดินทางไปต่างประเทศ ฉันก็แต่งงานกับเจ้าพ่อมาเฟียแทนเธอ ห้าปีหลังแต่งงาน เราต่างเป็นคนที่อีกฝ่ายเกลียดชังที่สุด เขาเกลียดที่ฉันบีบให้น้องสาวต้องจากไป และใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้มาเป็นภรรยาของเขา ฉันเกลียดที่เขาเห็นฉันเป็นเพียงตัวแทนมาโดยตลอด และไม่เคยเปิดเผยสถานะของฉันให้คนภายนอกรับรู้เลยแม้แต่น้อย และเป็นเพราะไม่ได้รับการยอมรับ พ่อแม่ที่รักความฟุ้งเฟ้อของฉันจึงต้องแบกรับคำดูถูกเหยียดหยามสารพัด จนพาลเกลียดฉันเข้ากระดูกดำไปด้วย ในวาระสุดท้ายของชาติที่แล้ว เขาและพ่อแม่ลืมฉันไว้บนภูเขาหิมะ เพียงเพื่อจะไปฉลองวันคริสต์มาสให้น้องสาว ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ ฉันและลูกในท้องที่ยังไม่มีโอกาสได้ลืมตาดูโลกต้องจบชีวิตลงทั้งคู่ ในขณะที่น้องสาวของฉันกลับเสพสุขอยู่กับความโปรดปรานจากทุกคน และได้ใช้ช่วงเวลาคริสต์มาสที่มีความสุขที่สุดในชีวิต เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้ย้อนกลับมายังวันแรกที่น้องสาวเดินทางกลับประเทศ ชาตินี้ ฉันจะไม่ร้องขอความรักจากกู้สืออี้และพ่อแม่อีกต่อไปแล้ว

เธอจากเขาไปพร้อมกับความรัก และกลับมาอีกครั้งพร้อมปริศนา... ส่วนเขา คนที่คิดว่าตนเองเป็นคนรักแรงเกลียดแรง กระทั่งได้กลับมาเจอหน้าแฟนเก่า ที่ทิ้งตนเองไปอีกครั้ง ☁️ส่วนหนึ่งในนิยาย☁️ “กูต้องการรู้ ว่าผู้หญิงที่ชื่อชาลีทำงานที่นี่ตำแหน่งอะไร” “รับทราบครับ ถ้าผมได้ข้อมูลแล้วจะให้ดำเนินการยังไงต่อครับ” คำถามของลูกน้องทำให้มาเฟียหนุ่มเหยียดยิ้มมุมปาก ก่อนจะเปล่งเสียงออกมาด้วยความเยือกเย็น “ให้มันไสหัวไปให้พ้นตีนกู” . . “ไม่ใช่พนักงานบริษัทเรา?” “ครับ เธอเปิดร้านขายกาแฟอยู่ใต้ตึกติดกับทางขึ้นลิฟต์พนักงานครับ และเป็น 'แม่ของเด็ก' ที่วิ่งมาขวางหน้ารถเราเมื่อเช้า” . . "มี้~ ลุงคนนี้เพื่อนมี้จริงเหรอ" "ใช่ ฉันเป็นเพื่อนของแม่เธอ" "..." "แล้วเธอน่ะ ลูกใคร?"

ตลอดหกปีที่ผ่านมา ฉันกับเดรเวน พี่ชายต่างแม่ของฉัน ผู้เป็นทายาทตระกูลมาเฟีย คบหากันอย่างลับ ๆ ทุกค่ำคืน มือของเขาจะลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างฉันด้วยความกระหายที่แทบสิ้นสติ แววตาที่เขามองฉันในช่วงเวลาเร่าร้อนเหล่านั้น ทำให้ฉันเชื่ออย่างสนิทใจว่าฉันคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่สามารถปลุกไฟปรารถนาเช่นนั้นในตัวเขาได้ จนกระทั่งหนึ่งเดือนก่อน…วันที่ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ วันก่อนวาเลนไทน์ ฉันแอบเข้าไปในห้องทำงานของเขา ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์ ผ่านช่องประตูที่แง้มอยู่ ฉันได้ยินเขาคุยกับนีโก้ ที่ปรึกษาประจำตระกูล “ไม่เบื่อเด็กสาวต่างแม่ของนายบ้างเหรอ จัสมิน? งานหมั้นก็ใกล้เข้ามาแล้ว นายไม่ได้หลงรักเธอจริง ๆ ใช่ไหม?” รอยยิ้มโหดร้ายปรากฏบนริมฝีปากของเขา “หลงรักงั้นเหรอ? เธอเป็นเป้าหมายที่ง่าย จะไม่งับก็เสียของสิ” “แม่ของเธอเป็นคนผลักแม่ฉันลงหลุมศพก่อนเวลา หกปีที่ผ่านมานี่แหละคือการชดใช้ และเธอก็สมควรได้รับมันทุกวินาที” “อีกอย่าง ฉันพูดไปแล้ว ภรรยาของฉันจะต้องเป็นบีอังก้า ไทเลอร์เท่านั้น” “การแต่งงานกับเธอทำให้เราได้เส้นทางลักลอบขนของทางท่าเรือของตระกูลไทเลอร์ นั่นแหละคือสิ่งเดียวที่สำคัญ” สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ฉันคิดว่าเป็นความรัก…ก็เป็นเพียงการแก้แค้นที่ถูกวางแผนมาอย่างแนบเนียน ทุกอ้อมกอดของเขา ล้วนเป็นคำโกหกที่ผ่านการคำนวณมาแล้ว งั้นก็ได้ ถึงเวลาที่ฉันกับลูกในท้องจะต้องหายไปจากโลกของเขาตลอดกาล

ผู้หญิงแบบเธอจะให้ฉันเอาไปใช้งานอะไรได้นอกจากเรื่อง…บนเตียง!! เมื่อชีวิตของพริบพรีถึงคราวพลิกผัน พ่อของเธอติดหนี้การพนันแล้วหายตัวไปเหลือทิ้งไว้เพียงแค่จดหมายหนึ่งฉบับที่ระบุที่อยู่ของเจ้าหนี้ เธอเลือกที่จะเผชิญหน้าแทนที่จะหนีหายไปแบบไม่รับผิดชอบ แต่พอไปเจอเจ้าหนี้ก็ต้องตกใจ เขาเป็นถึงประธานของบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศและเบื้องหลังยังเป็นถึงลูกชายของแก๊งมาเฟียใหญ่

"อึก ศิลาอย่าทำฉันเลย ฮือๆ ปล่อยฉันไปเถอะนะ" "ถ้าปล่อย แล้วเธอจะกลับมาคบกับฉันไหม?"

'พิมเเก้ว' ลูกสาวออกญาชื่อดังจากกรุงศรี เกิดวาร์ปมาที่ พ.ศ. 2564 เพื่อกลายมาเป็นนางบำเรอของมาเฟียฮอตเนิร์ดอย่าง 'สามก๊ก' "ชายผู้นี้ประหลาดนัก ดุดันป่าเถื่อนสิ้นดี ใจเเม่พิมก็มีเเค่นี้เองหนาออเจ้า"

เมื่อการแก้แค้นจบลง กริชกลับไม่เหลือสิ่งใด จนกระทั่งได้พบเด็กน้อยที่หน้าเหมือนเขาราวกับแกะ แต่ดวงตาเป็นของผู้หญิงคนนั้น...

หน้าที่ของเธอคือถ่างขาอ้าให้ฉันเอา..แค่เท่านั้น เม็ดทราย เด็กสาววัย18 ปี ที่ตัดสินใจเดินเข้าไปในผับหรูเพื่อขายความบริสุทธิ์ของตัวเอง แลกกับชีวิต พ่อผู้ให้กำเนิด ตับ ตับ ตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “กรี๊ดดด!!!” “หนูเจ็บ อื้อออ ๆ ๆ” ..... “ได้โปรด พอสักทีอื้อส์...อ๊ะ ๆ ๆ” ตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “หนูเจ็บ…” แอลฟ่า มาเฟียหนุ่มวัย 32 ปี เจ้าของกาสิโน่สุดหรูในมาเก๊า ปล่อยกู้ให้กับพวกนักพนันมากมาย เบื้องหน้าเป็นนักธุรกิจ เบื้องหลังคือมาเฟียผู้ควบคุมธุรกิจมืดในไทยแทบจะทุกแขนง “ถ้าจะนอนกับฉันแลกกับชีวิตพ่อของเธอ ก็ถอดเสื้อผ้าสิ จะรออะไร? “ “คือว่า...” ฟุ่บ หมับ “อ๊อก!” _____________ เขาตั้งใจใช้ร่างกายของเธอขัดดอกหนี้พนันไปวัน ๆ แต่ใครจะคิดว่า เด็กสาวที่มีไว้เพียงระบายน้ำกาม... ดันพลาดตั้งท้องทายาทคนแรกของตระกูลโดยไม่ได้ตั้งใจ

ธิเบศร์ หรือ เฮียธิเบศร์ เจ้าของโกดังเหล้าที่ใหญ่ที่สุดในไทย แล้วก็โกดังอื่นๆ อีกมากมายมีทั้งถูกกฎหมายและไม่ถูกกฎหมาย เขาอายุ30ปี เป็นผู้ชายที่รักสนุกไม่คิดจะสร้างครอบครัวกับใคร ไม่คิดที่จะมีเมียเลยด้วยซ้ำ เพราะปมทางครอบครัวทำให้เขาเกียดการใช้ชีวิตกับผู้หญิงเป็นที่สุด แต่ต่อให้เกียดยังไง เขาก็หนีไม่พ้นผู้หญิงอยู่ดี ตกม้าตายเพราะน้องสาวของเพื่อนตัวเองอยู่ดี “แค่เฮียทำดีด้วยแค่นี้ ก็ยอมให้เอาแล้วเหรอ?”