รักนอกการวางแผล Romane & Geschichten

ถ้าความรักของคุณคือการหลอกลวง งั้นฉันขอไม่รับความรักแบบนั้นก็แล้วกัน ฉันลากกระเป๋าขึ้นแท็กซี่ ส่งวิดีโอที่ฉันอัดไว้ก่อนหน้านี้ในโรงพยาบาล ซึ่งเป็นคลิปที่จ้าวเสี่ยวเสวี่ยพูดว่ากู้ถิงเฉินจำคนผิด และเรื่องที่เธอแกล้งป่วย ส่งไปที่อีเมลของกู้ถิงเฉินโดยไม่เปิดเผยตัวต น

เวินหนี่ยืนรออยู่ด้านนอกห้องผ่าตัดอย่างกระวนกระวาย ตะปูฝังเข้าไปลึกและจำเป็นต้องทำการผ่าตัดเพื่อเอาออก เธอแค่กังวลว่าเย่หนานโจวจะบาดเจ็บถึงอวัยวะภายใน

​ “ถอนหมั้นเพราะน้องจับได้ว่าไอ้ผู้คนนั้นมันนอกใจและปล่อยให้น้องรอ​อยู่ฝ่ายเดียว มันผูกมัดน้องด้วยสัญญาบ้าๆครับ” “น่าสงสารจัง…แต่อย่างน้อยน้องก็ได้หลุดพ้นจากคนไม่ดี แม่ขอแค่ให้ลูกรักและทะนุถนอมน้องให้มากๆน่ะ​ น้องน่าจะเจ็บปวดกับความรักมากพอสมควร​ คนที่ซื่อสัตย์​ในความร ัก ไม่สมควรต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”​

ชายหนุ่มประสานมือเรียวเข้าด้วยกัน ดวงตาคมสบนัยน์ตาคู่หวาน พร้อมกับขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวอย่างเนิบนาบ สร้างความคุ้นเคยให้กับหญิงสาว กระทั่งเภตราคลายความเจ็บปวดและเริ่มส่งเสียงครางออกมา จังหวะรักของเขาจึงค่อยๆ เพิ่มระดับความเร็วขึ้นทีละนิด จนเปลี่ยนเป็นเร่งเร้า รุนแ รงตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่คู่สมรสคู่ใหม่กำลังพลอดรักกันในวิมานของตนเอง บรรยากาศภายนอกก็ราวกับโห่ร้องตอบรับด้วยความยินดี ลมพัดหวีดหวิว ฝนเทลงมากลบเสียงหฤหรรษ์ที่ดังกระเส่าจากห้องหอ เมื่อเหตุการณ์หลอมรวมผ่านพ้น ลมฝนที่ร่วมเป็นสักขีพยานก็หยุดตก

ผมบอกแล้วรีบเดินไปยังชั้นวางที่มีอุปกรณ์ทำแผลมากมายอยู่ ปกติเคยทำแผลให้แต่ตัวเองพอต้องมาทำให้แฟนแล้วผมก็กะน้ำหนักมือไม่ได้ "อ๊ะ! อันหลง...เค้าเจ็บ"

ยังคงกวนที่รักไม่เลิกก่อนที่มือจะเปิดลิ้นชักข้าง ๆ โซฟาที่ตัวเองนั่งอยู่หยิบกล่องปฐมพยาบาลที่มียาและอุปกรณ์ทำแผลทุกอย่างออกมาวางบนโต๊ะเพื่อให้ที่รักทำแผลให้ ก่อนที่ที่รักจะลงมือทำแผลให้กฤษฎิ์อย่างเบามือด้วยกลัวว่ากฤษฎิ์จะเจ็บปากเล็กจิ้มลิ้มเป่าลงบนแผลเบา �

สาวใช้ตัวน้อยรีบออกไปสั่งคนข้างนอกให้เตรียมสำรับ ส่วนตนเองเดินไปหยิบกระจาดใส่อุปกรณ์ทำแผลมา สาวใช้ที่ไม่เคยต้องทำแผลให้ใครเยอะขนาดนี้ เมื่อถอดผ้าพันแผลของซื่อเซี่ยยี่ออกก็รู้สึกมือไม้สั่น เริ่มจะหน้ามืด

หนิงรั่วซีพาเฉิงเหยียนหลี่มาที่คลินิกภายในมหาวิทยาลัย "ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่รอยถลอก ไม่ได้ร้ายแรงอะไร ไม่ต้องเย็บด้วย แค่ล้างแผลฆ่าเชื้อแล้วพันผ้าไว้ก็พอแล้วครับ" เฉิงเหยียนหลี่เห็นท่าทางเป็นกังวลของหนิงรั่วซี ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปลอบใจ หมอที่กำลังทำแผลให้เฉิงเหยียนห ลี่อยู่อดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซว

"แล้วผมจะไปทำแผล ที่ไหนถ้าไม่กลับบ้านล่ะครับ" "ไปคอนโดลับของฉันแถวเสนาปติกับฉัน เพราะมีแค่ที่นั่นที่ฉันทำแผลให้นายได้โดยไม่มีใครมารบกวน"

ดูราวกับผ่านขุมนรกมากับตัว ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาหม่นหมองเหมือนคนอดนอนมาหลายคืน เสื้อคลุมยาวสีหม่นเปิดให้เห็นแขนข้างหนึ่งที่ถูกพันผ้าพันแผลไว้แน่น ร่องรอยความเจ็บปวดที่ไม่ได้มีแค่บนร่างกาย แต่ยังลึกลงไปถึงข้างใน สมศักดิ์วางปากกาลง ลุกขึ้นจากกองเอกสาร แล้วเลื่อนเก ้าอี้ที่โซฟารับรองให้เธอ "เชิญนั่งครับ"