Novelas y relatos de ราชินีผู้ชั่วร้าย

รมสุดแสนอาภัพ เลดี้เซเรน่า ฟอน วาลดีส บุตรสาวเพียงคนเดียวของดยุกผู้สูงศักดิ์ เธอเกิดมาเพียบพร้อมทั้งรูปสมบัติและทรัพย์สมบัติ แต่กลับมีจิตใจที่เต็มไปด้วยความริษยา เธอหลงรักเจ้าชายคาเลบ พระเอกของเรื่องผู้เป็นคู่หมั้นของเจ้าหญิงเอลิเซีย นางเอกของเรื่องอย่างบ้าค ลั่ง และพยายามทำร้ายเจ้าหญิงทุกวิถีทาง

เธอยังไม่รับได้ตอนนี้ แต่สมองเธอเริ่มคิดไปไกลกว่าคำว่า ‘จะรอดยังไง’ แล้ว ในเมื่อ ‘โลกนี้’ เขียนบทหว่านชิงให้พ่ายแพ้... หว่านชิงจะเขียนบทใหม่ที่ไม่มีใครกล้าคาดเดาให้ดู แม้ต้องสะสมแต้มจนเลือดตาแทบกระเด็น แต่ก็จะ ‘ปั่น’ จนโลกนี้ต้องจดจำชื่อเธอว่า หลี่หว่านชิง ไม่ใช่แค่นางร้าย... แต่เป็น บั๊กแห่งราชบัลลังก์ แต่….

ภาพความโหดร้ายในอดีตซ้อนทับกับภาพปัจจุบัน ผู้ชายคนที่เคยผลักไส เคยขังไว้ในห้องมืด วันนี้กลับเป็นคนเดียวกับที่อุ้มแนบอก พาเดินเข้าบ้านด้วยความเต็มใจ เธอชนะแล้ว ชนะใจอสูรร้าย ชนะความเจ็บปวดในอดีต และชนะโชคชะตาที่โหดร้าย ในคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เปรียบเสมือนป้อมปราการแห่งนี้ หญิงสาวคือราชินีที่ได้รับการปกป้องจากราชาผู้ทรงอำนาจ กำแพงน้ำแข็งที่อีกฝ่ายสร้างขึ้นได้พังทลายลงแล้ว และตอนนี้เธอกำลังก้าวเข้าไปนั่งในหัวใจของเขาอย่างเต็มภาคภูมิ

คิงส์ตันกลืนน้ำเมาลงคอ ก่อนจะวางแก้วลงกระแทกโต๊ะพลางถอนหายใจ เรื่องงานในแต่ละวันผ่านพ้นไปด้วยดี ศัตรูมีบ้างแต่ก็ไม่ได้สร้างปัญหาให้เขาหนักใจ แต่ทว่ากับเรื่องของผู้เป็นแม่นั้นทำเอามาเฟียอย่างเขาถึงกับไปไม่เป็น พอขัดใจเข้าหน่อยท่านก็น้อยใจแล้วก็หาว่าเขาไม่รัก “หึ ม� �งก็เลือกสักคนให้ม้าของมึงชื่นใจดิวะ” ราชันกระตุกยิ้มมุมปาก เอ่ยแซวเพื่อนที่ถูกผู้เป็นแม่หาคู่ดูตัวมาให้ไม่เว้นว่างในแต่ละเดือน แต่ทว่าคิงส์ตันก็ยังหนักแน่น ไม่หวั่นไหวกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น ไม่ต่างจากสิงห์ที่ลอบขำในลำคอ เพราะทั้งคู่นั้นรับรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด

องค์หญิงสิบเอ็ดเติบโตมาด้วยชะตาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว นางไม่เคยรู้ว่าวันใดจะเป็นวันสุดท้าย กระทั่งวันนี้…คำสาปได้เบ่งบานสมบูรณ์ในเลือดเนื้อของนาง และนางก็ตาย…ตายเพราะคำสาปของมารดานาง ราชาปีศาจก้าวผ่านธรณีประตูอย่างเฉยชา เสียงร่ำไห้เบื้องหลังเริ่มเบาบางลงทุกครั้งที่ เขาย่างกายเดินห่างออกมาจากตำหนักบุตรสาว เขาหยุดชะงักฝีเท้าก่อนจะหันกายไปมองตำหนักองค์หญิงสิบเอ็ด

รรมดา เปลวเพลิงจะเผาไหม้สิ่งชั่วร้ายให้มลายหายไปจนสิ้นจึงจะดับลงเอง ไฟบรรลัยกัลป์ของหลี่ฮุ่ยน่าตื่นขึ้นมาแล้ว ตื่นขึ้นเพื่อกำจัดราชินีมารผู้เป็นอมตะและจะยังคงอยู่เพื่อกำจัดสิ่งชั่วร้ายบนแดนมนุษย์ตามปณิธานที่ดีของผู้ถือครอง กล่าวคือหากไม่ชั่วช้าและไม่อันตรายเกินกว่า ที่มนุษย์จะรับไหวนางก็เผาไม่ได้นั่นเอง!

เสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดออกมาจากริมฝีปากของหญิงสาวในชุดแม่บ้าน เธอคือสร้อยฟ้า ดวงตาของเธอวาววับด้วยความโลภและแผนการร้ายกาจที่วางเอาไว้ตั้งแต่แรก บนเตียงขนาดใหญ่ คุณหญิงมาลินี หิรัญญานอนนิ่งไม่ไหวติง ลมหายใจสม่ำเสมอราวกับคนที่จมลึกอยู่ในห้วงนิทรา

“เกิดเป็นหน่อเนื้อกษัตริย์ แต่ทำตัวต่ำทรามเยี่ยงโจร คิดจะฆ่าใครก็ทำได้ตามอำเภอใจ องค์หญิงใหญ่ชาตินี้ข้าจะทำพิธีการสาปแช่งให้ท่านตายอย่างทรมานที่สุด!!“ ความเกลียดชังแล่นริ้วนางยกมือขึ้นตบหน้าสตรีสูงส่งผู้นั้นอีก2ที เพี้ยะ เพี้ยะ ”กรี๊ดดดด ทำร้ายคนในราชวงศ์เ จ้าต้องรับโทษ!!“ มุมปากสองข้างแตกยับ แรงตบทำนางกระอักเลือด

เวินซูฉียักไหล่ “คนที่ราชครูยอมยิ้มให้ต่อหน้าใครหลายคน คงพอมีสิทธิ์มั่นใจบ้าง” ปึก! ถ้วยชาถูกวางลงแรง ๆ องค์หญิงมู่หรงเยว่กำชายเสื้อแน่นเพราะสิ่งที่นางเกลียดที่สุดคือการเห็นหยางเซียวหานสนใจสตรีคนอื่น เวินซูฉีกำลังจะพูดต่อ แต่ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้า นนอก

บทที่ 14 แอปเปิ้ลอาบยาพิษ ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความชิงชังริษยา ราชินีใจร้ายจึงอยู่ไม่เป็นสุขและคิดแผนการออกแล้วว่าจะทำอย่างไร พระนางจึงอดทนรอจนถึงช่วงเช้า รอให้พวกไททันตัวใหญ่ทั้งเจ็ดออกไปจากกระท่อม เหลือเพียงสโนวไวท์เพียงลำพัง พระนางก็ผลัดเปลี่ยนชุดให้ดูมอมแม มเหมือนยายแก่ ในมือถือตะกร้าพลางร้องซ้ำๆ