วิวาห์พลิกชะตา: ชาตินี้ข้าขอแต่งงานกับพระรอง Mga Nobela at Kwento

จี้เหลียงชวนตกตะลึงอยู่ครึ่งวัน นี่จึงค่อย ๆ หาเสียงของตัวเองกลับมา "พี่รอง คุณจะแต่งงานกับหนิงหว่านจริง ๆ เหรอ?" คาแรกเตอร์ของคุณหนูหนิง ที่ไม่คู่ควรกับพี่รองเลย แต่ คนที่พี่รองสามารถแต่งงานได้ในชีวิตนี้ มีเพียงเธอเท่านั้น

“ก็เจ้าเป็นคุณชายรองสกุลหาน ใครก็อยากแต่งเข้าสกุลเก่าแก่ของเรา” “แต่สุขภาพข้า...” หากเขาแข็งแรงดี คงได้แต่งงานครองครู่กับหลัวซู่เหมย แต่ทุกอย่างมันก็ผ่านมาแล้ว ฐานะของนางตอนนี้คือพี่สะใภ้ของเขาที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

" จินเหนียง ข้าต้องการแต่งงานกับบุตรสาวท่านจินเสี่ยวฮวา ข้ารักนางท่านจะว่าอย่างไร" "คุณชายรอง ทะท่านว่าอะไรนะเจ้าคะ แต่งงานกับบุตรสาวข้า นางจะคู่ควรกับท่านหรือ เราแม่ลูกแค่ๆเถ้าแก่ร้านเล็กๆหากไม่ใช่หลานสาวท่านหยิบยื่นโอกาสให้ ข้าอาจถูกฮวาเหยียนบีบจนไร้ทางไปแล้ว"

“ตอนนี้เป็นคนนอก แต่ในอนาคตไม่แน่ เพราะข้าตั้งใจจะแต่งงานกับคุณชายสกุลโจว” โจวฮูหยินตาลุกวาว รีบเปลี่ยนสีหน้าแล้วพูดจาประจบทันที “ที่แท้คุณหนูรองก็เป็นห่วงคนสกุลโจวนี่เอง ช่างเป็นวาสนาของข้าที่จะได้ท่านเป็นลูกสะใภ้”

“ปักใจรักแต่เพียงเจ้าเช่นนั้นหรือ ข้าคิดว่ามันเป็นโชคชะตาของพวกเรา แม้ว่าจะพลัดพรากกันหลายปีเจ้าเห็นหรือไม่ว่าสุดท้ายเราก็ได้กลับมาครองคู่กันอยู่ดี และที่สำคัญ ลูกเป็นคนนำพาให้เรามาพบกันตอนนี้สิ่งที่ต้องทำคือการคืนฐานะให้กับเจ้าก่อน ข้าจะได้ทูลขอเสด็จพี่ให้พระราชทานงานแต่งแ ละจะได้แต่งตั้งเจ้าเป็นพระชายา” “เรื่องมันไม่ง่ายถึงเพียงนั้นหรอกเพคะท่านอ๋อง ข้อสงสัยมากมายจะต้องเกิดขึ้น อีกทั้ง….”

" เจ้าพูดผิดแล้วนางไม่ได้เป็นอะไรกับข้า ข้าไม่เคยรักนาง คนที่ข้ารักมีเพียงคนเดียวคือหลานเอ๋อ" " แต่เจ้ากำลังจะแต่งงานกับนาง ราชโองการออกมาแล้วเจ้ากล้าขัดรึ ยินดีด้วยนะ อีกเดี๋ยวก็กลายเป็นราชบุตรเขยแล้ว" " ไม่ ข้าไม่คิดจะแต่งกับนาง เรื่องนี้ข้ากำลังหาทางอยู่"

ตั้งแต่เอวลงไปก็ยังใช้การไม่ได้อีก มิหนำซ้ำยังมีพระชายารองที่รักใคร่กลมเกลียวอยู่แล้วนางหนึ่ง ชาตินี้ได้ตระบัดสัตย์รักมั่นเพียงนางต่อหน้าใต้หล้า มิตบแต่งผู้ใดเพิ่มอีก เห็นได้ชัดว่าเขามิได้สนใจเรื่องแต่งงานในครั้งนี้ แต่เพราะมีพระราชโองการลงมา มิตบแต่งก็เดือดร้อน จ

“ข้าไม่ต้องการสิ่งใดแล้ว ขอเพียงได้อยู่เคียงข้างเขา ข้าก็พอใจแล้ว” “ข้ากำลังจะแต่งงานกับเขา ข้ากำลังจะได้เป็นพระชายาขององค์ชายสาม”

เสียงฆ้องกลองและขบวนแห่เจ้าสาวดังขึ้นเอิกเกริก ผู้คนมากมายต่างออกมายืนเบียดเสียดสองข้างทางเพื่อรอชมงานด้วยความตื่นตาตื่นใจ เพราะเดิมทีแล้วงานแต่งครั้งนี้ผู้ที่ควรได้เป็นเจ้าสาวคือคุณหนูเฟิ่ง หากแต่ชะตากลับพลิกผัน กลายเป็นคุณหนูไป๋ซึ่งเป็นเพียงบุตรสาวตระกูลพ่อค้า ก ลับได้วาสนาดีแต่งเข้าสกุลขุนนางใหญ่โต

“เจ้ารอง นางผู้นี้คือสตรีของเจ้า โชคชะตานำพานางมาให้เจ้า หากแต่งงานกับนาง เจ้าจะได้เจอกับความสุขที่แท้จริง” จ้าวหนิงหลงเองเริ่มมึนเมาจากฤทธิ์เหล้าเช่นกันจึงพยักหน้ารับคำเนิบช้า “แต่อาจารย์ ข้าคือบุรุษที่นางไม่อยากแต่งงานด้วย”