วิวาห์พลิกชะตา: ชาตินี้ข้าขอแต่งงานกับพระรอง Mga Nobela at Kwento

่ใช่ความผิดของเขาที่ไม่รักข้า เพราะเขาไม่ได้รักข้าตั้งแต่แรกแล้วเจ้าค่ะ ข้าขอร้องท่านพ่อให้ขอราชโองการบีบบังคับให้เขาต้องแต่งงานกับข้า รับข้าเป็นพระชายาโดยที่เขาไม่ได้เต็มใจเลยแม้แต่น้อย เขามีคนรักของเขาอยู่แล้วคือแม่นางหลิวอี้เฟยบุตรีเสนาบดีฝั่งซ้ายไงล่ะเจ้าคะ ท่านพอจะร ู้จักหรือไม่ ” ท่านรองแม่ทัพพยักหน้า

“ข้าไม่ได้กำลังร้องขอแต่ทว่าข้าเพียงแค่บอกกล่าวเท่านั้น” “อาหนิง!” นางระบายยิ้มจางๆ “เพราะข้ามิอาจรู้ได้ว่าชาติหน้าจะพบเขาอีกหรือไม่…ดังนั้นชาตินี้ขอเพียงได้แต่งงานกับเขาก็พอ”

หลังจากที่องค์ชายรองกลับมาก็หารือกับเฝิงอันกั๋ว ในเมื่อจะแต่งงาน เช่นนั้นก็ใช่ว่าต้องแต่งกับเหอชิงอวิ๋นเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ พวกเขาก็ไปติดต่อบุตรชายขุนนางใหญ่อีกคนที่อยู่ภายใต้บัญชาขององค์ชายรองเหมือนกัน

ฮ่องเต้ฉงเซิ่งตรัสอย่างจนใจ พระองค์ทอดพระเนตรไปยังเซิ่งจือหว่านที่แววตาดูสับสน พลางตรัสว่า “นอกจากองค์ชายลู่ซั่วแล้ว ยังมีอีกคนมาทูลขอแต่งงานต่อเรา... ไม่สิ ต้องบอกว่ามาขอให้เราประทานเขาให้กับเจ้า เพื่อไปเป็นราชบุตรเขยของเจ้า”

ส่วนหลินซูหนานยังคงยืนถือพระราชโองการไว้ด้วยความวรู้สึกประหลาดใจปนโล่งใจและมีความยินดีเข้ามาภายในใจ ‘ช่างดีจริง ๆ ที่อย่างน้อยเหตุการณ์ในชาตินี้ก็เปลี่ยนไปบ้างแล้ว แม้ว่าการแต่งงานจะยังคงอยู่ แต่อย่างน้อยเจ้าบ่าวก็ถูกเปลี่ยนตัวไปจากเขาคนนั้น และเจ้าบ่าวคนนี้ก็คือคนที่ข้าอ ยากแต่งด้วย นี่คือเรื่องที่น่ายินดีจริง ๆ’ หญิงสาวคิดในใจอย่างยินดี

เธอชะงักไปก่อนจะก้มหน้า “อยากค่ะ แต่ไม่อยากแต่งกับพี่พัด!” ผมอยากจะเอาหัวชนเสาแถวนี้ มีแต่คนอยากแต่งงานกับผม

หากจะจัดการเธอ ก็ต้องรอให้ตัวเองมีสถานะที่ถูกต้องชอบธรรมเสียก่อน เป้ยหย่งซือ: "พี่รองของเธอแต่งงานกับผู้หญิงแบบไหนกันแน่ มีผู้ชายดี ๆ อย่างพี่รองของเธออยู่แล้ว อยู่ข้างนอกก็ยังไม่รู้จักอยู่สงบ"

“หากข้ารู้มาก่อนว่าท่านอาจะยกอันหรงให้แต่งกับเจ้า ข้าคงหาทางขัดขวางทุกทาง คนปากเสียอย่างเจ้าไม่คู่ควรกับนางสักนิด” “เป็นนางต่างหากที่อยากแต่งงานกับข้า ข้าเห็นแก่หน้าท่านป้าที่ดูแลข้ามาตั้งแต่แบเบาะ หากไม่ใช่เช่นนั้นแล้วมีหรือข้าจะยอมแต่งกับนาง”

ฉันกำลังร้องไห้เพราะฉันกำลังมีความสุขมากที่สุดยังไงล่ะ ฉันไม่คิดเลยว่าชีวิตของฉันจะได้มายืนอยู่ตรงนี้ ในจุดๆที่คนธรรมดาอย่างฉันไม่มีวันได้ยืนแต่ท่านเจ้าสัวกลับทำให้ฉันได้มายืนในที่ที่ฉันใฝ่ฝันและเขายังมาขอฉันแต่งงานอย่างโรแมนติกแบบนี้อีก “ตกลงแต่งงานกันไหมครับคน ดี”

เนื้อตัวของนางสั่นระริก แรงปรารถนาเริ่มบรรเทาลงช้าๆ โดยที่เขายังขยับริมฝีปากจุมพิตนาง สัมผัสถ้วนทั่ว คร่ำครวญและลิ้มรสชาติชีวิตอันแสนปั่นป่วนชุลมุน ความสับสนวุ่นวายทุกอย่างสงบลงได้เมื่อพวกเขาอยู่เคียงคู่กัน “แต่งงานกับข้านะ จิวหรง” เขากระซิบ ตอนแรกนางนึกว่าฟ ังผิดไปและหัวเราะเพราะคิดว่าเขากำลังมึน แต่ก็ไม่เลย... จ้าวเฉินฟงกำลังขอนางแต่งงานอีกครั้ง และครั้งนี้เขาต้องการจากหัวใจ ต้องการนางในฐานะภรรยาเคียงข้างกันไปจนแก่เฒ่า ไม่ใช่ต้องการนางไว้เพื่อล่อลวงอย่างวันวาน