สมรสสมร้าย Novels & Stories

สองสามีภรรยากล่าวพร้อมกัน "ฮ่องเต้มีรับสั่ง! หยางหมิงอ๋องจงรักภักดี สร้างความชอบทางการทหาร พร้อมด้วยหยางเยว่อิงผู้เป็นภรรยา ที่เป็นคู่คิดคอยช่วยสนับสนุน เมื่อทั้งสองผูกใจรักมั่น เป็นตายไม่แยกจาก เราจึงพระราชทานสมรสให้ทั้งสองรักและเคารพกันและกัน อยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า จบราชโองการ!"

มาริษาไม่ได้รู้สึกดีเลยสักนิด แต่กลับยิ่งรู้สึกผิด เหมือนกับว่าตัวเองกำลังเป็นมารหัวใจของพี่สาวและผู้ชายที่เธอรัก แต่เขาไม่รักเธอ “แต่พี่แทนไม่ได้รักสา ต่อให้มีทะเบียนสมรสก็ไร้ค่าค่ะ คนไม่รักต่อให้ทำดีด้วยแค่ไหนเขาก็ไม่รักอยู่ดีค่ะ” “ทะเบียนสมรสไร้ค่าอะไรกันยัยสา มีท ะเบียบสมรสอยู่ในมือสิดี เวลาพี่แทนมีคนอื่นเราก็เอาผิดทางกฏหมายได้ แล้วเราอะ...รู้เหรอว่าพี่แทนคิดยังไง”

้องโถง “ราชโองการแห่งโอรสสวรรค์ ทรงพระราชทานสมรสให้องค์ชายแปดหยางอี้เหรินชินหยางอ๋องแห่งเหลียงโจวผู้สำเร็จราชการแทนฝ่าบาทในเมืองเหลียงโจว หยางโจวและซื่อโจวสามดินแดนในเขตบูรพาที่ยิ่งใหญ่ กับบุตรีคนรองของเสนาบดีเล่ออันจ้าน ขุนนางและเสนาบดีสองสมัยผู้จงรักภักด ีต่อราชบัลลังก์ต้าจินโจวนามว่า “เล่อชุนหลัน” กำหนดวันสมรสพระราชทานนับจากนี้ไปอีกยี่สิบวัน...จบราชโองการ”

เสี่ยวหงยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ นางมองหยางเส้าเฉินด้วยแววตาดูแคลน จินรั่วอวิ๋นสตรีถ่อยผู้นั้นนางเคยพบเจอมาแล้ว ก็ไม่เท่าไหร่ พระราชทานสมรสแล้วอย่างไร หากไร้เจ้าสาวก็ถือว่าไม่มีการสมรสเกิดขึ้น "คงจะสมใจพระองค์แล้วสินะเพคะ" "ใช่ สมใจข้ามาก" "แต่หม่อมฉันจะไม่มีวันยอมใ

4 การสมรสนี้มิได้มีเจตนาเพื่อก่อให้เกิดความผูกพันทางอารมณ์หรือชีวิตคู่ที่แท้จริง ข้อ 2: ระยะเวลาของสัญญา สัญญานี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่จดทะเบียนสมรส และจะสิ้นสุดลงเมื่อ: 2.1 ทายาทที่เกิดจาก ฝ่ายภรรยา มีอายุครบ 3 ปีบริบูรณ์

ดังนั้นสินสอดทั้งหมดของบ่าวสาวที่นำมารวมกัน จะกลายเป็นสินสมรส โดยสินสมรสนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับสินเดิมของทั้งสองที่ถูกแยกออกอย่างชัดเจน

การแต่งงานของพันทัพกับกังวานคือการจดทะเบียนสมรสกันเท่านั้น ไม่มีงานแต่งอย่างที่ควรจะเป็นเพราะพันทัพไม่ต้องการ และคุณพิมพ์แก้วก็ไม่ได้ว่าอะไร จะแต่งหรือไม่แต่งก็ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ จะแต่งตอนนี้หรือในอนาคต ยังไงนางก็ได้ลูกสะใภ้ที่ชื่อกังวานเรียบร้อยแล้ว “เราสองคนน่ะเป็นสามีภรรย ากันแล้ว แม่ขออวยพรให้ลูกทั้งสองจงมีแต่ความสุขความเจริญ มีชีวิตครอบครัวที่ดีมีหลานให้แม่อุ้มไวๆ นะจ๊ะ” ประโยคของคุณพิมพ์แก้วเต็มไปด้วยความเอื้อเอ็นดูลูกชายและลูกสะใภ้เป็นอันมาก

เจ้าบ่าวเจ้าสาวถือปากกาคนละด้าม จรดลายมือชื่อลงบนกระดาษที่รายล้อมด้วยกรอบดอกกุหลาบ ด้านบนมีตราครุฑสีแดงประดับอยู่เหนือตัวหนังสือ ใบสำคัญการสมรส “ยินดีด้วยนะครับ คุณทั้งสองคนได้เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว”

เรียวปากหนาถามพลางยิ้มอ่อนให้กับเจ้าของร่างเล็กที่กำลังก้มหน้าอยู่ "..." คนตัวเล็กยังคงก้มหน้าเม้มริมฝีปากแน่นไม่ยอมตอบออกไป "คนที่จดทะเบียนสมรสกันแล้ว ต้องเรียกว่าเป็นสามีภรรยากัน ใช่ไหม" รามิลพูดพลางถามออกไป

นางเลิกคิ้วหัวใจเต้นแรงมาก “สมรสพระราชทานหรือเจ้าคะ” “ใช่แล้ว สมรสพระราชทาน รู้ความหมายของการที่องค์ชายพระองค์หนึ่งเสกสมรสกับท่านหญิงจวนอ๋องหรือไม่ เจ้าเป็นคนฉลาดไหนลองพูดมาว่าคิดอย่างไร”