Novel & Cerita สรวงสวรรค์

เซียวหลาง “สวรรค์ข้าไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่ นับว่าเป็นว่าสนาของข้าแล้ว” เมื่อไท่ซ่างหวงตรวจสอบข้างในแหวนมิติ เขาก็อ้าปากค้างตาโตทันที ในแหวนเต็มไปด้วยทรัพยากรบ่มเพาะ ผลไม้ประจำธาตุ ผลไม้ปราณ สุราปราณ หลานชายหลานสะใภ้ช่างใจกว้างจริง ๆ หากเป็นคนอื่นมีหรือจะยอมส่งของมีค่าเช ่นนี้มาให้ผู้อื่น

บทที่ 2 เด็กโง่ อาณาบริเวณหอเหมยเขียวตั้งอยู่ที่เชิงเขา ยามเช้าจึงมีสายหมอกเบาบาง หากเดินขึ้นบันไดหินอ่อนสู่โถงงานเลี้ยงบนยอดหอ จะรู้สึกเบาหวิวราวกับเซียนเทพ ดังนั้นผู้คนจึงเอ่ยเรียกหอเหมยเขียวว่า ‘สรวงสวรรค์’ มีความหมายทั้งทางตรงและทางอ้อม แต่สำหรับข้าแล้ว ที่แ ห่งนี้คือคุก

ปรางปรีญาทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้อีกฝ่ายแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคุม หนีสัมผัสร้ายจากซาตาน อคิราห์จำเป็นต้องผละร่างออกจากเนื้อหวานเพราะเห็นว่าคนตัวเล็กยังหน้าซีดๆอยู่ เดี๋ยวถ้าเป็นอะไรขึ้นมาอีกจะซวยเอา

คนที่ครางในลำคอ ค่อยๆ ขยับมือเลื่อนขึ้นไป ที่ซอกคอ แล้วก็ล้วงของบางอย่างออกมาจากใต้หมอน "ของขวัญ สำหรับวันแรก ที่เราคบกัน " "เตรียมไว้นานแล้วเหรอคะ " สร่อยเส้นเล็ก ที่มีตัวอักษร ตัวพี และ ตัวเอ็น เกี่ยวกันเป็นวงกลม เป็นของออกแบบ และทำเอาไว้นานแล้ว

เผยซือเหนียนแข็งทื่อไปในพริบตา "อีอี เธอจำเป็นต้องทำตัวดราม่าเหมือนในหนังขนาดนี้เลยเหรอ?" "จำเป็นสิ" เจียงเสวี่ยอีพูดเสียงเย็น "เพราะตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันก็ไม่มีทางให้อภัยคุณได้ ดังนั้นฉันจึงมอบสิทธิ์ในการตัดสินใจให้กับสวรรค์ ถ้าพวกเราไม่ตาย นั่นก็หมายความว่าสว รรค์กำลังเตือนให้ฉันให้อภัยคุณ งั้นฉันก็จะให้อภัยคุณ"

ต้องรักยกมือขึ้นมาหมุนแหวนเล่น ใจกระหวัดคิดไปถึงคนที่กำลังต่อสู้ยื้อยุดชีวิตของตัวเองกับมัจจุราชในอีกซีกโลก ‘สู้นะคะคุณธิป เอาชนะความตายมาให้ได้ รักกำลังจะไปหาแล้ว รอรักหน่อยนะคะ...’

กรงรักราชาโจร ตอนที่ 79 (สาปแช่ง) "เรียนรู้ได้เร็วนัก เหมาะสมแล้วกับองค์รัชทายาท" พระนางทรงเงยหน้ามองพวงดอกไม้ที่ซีรีนทำการร้อยด้วยความปราณีต เอ่ยปากชมพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ไม่ได้จริงใจ แต่มันคือเกมที่พระนางกำลังปั่นซีรีนให้หลงระเริงตามคำหวาน ด้วยรู้นิสัยว่าเป็นคนทะเยอทะยา น และชอบให้คนเอ่ยปากชม

ฉุยฉายเอย ช่างงามขำ ช่างรำโยกย้าย สะเอวแสนอ่อน อรชรช่วงกาย วิจิตรยิ่งลาย ที่คนประดิษฐ์ สองเนตรคมขำ แสงดำมันขลับ ชม้อยเนตรจับ ช่างสวยสุดพิศฯ “รำฉุยฉายพราหมณ์ [1] สวยมาก ดูท่าทางนวยนาดอ่อนช้อย งดงามจริงๆ ไม่รู้แน็ตพูดถูกไหม แต่เห็นแล้วรู้สึกอย่างนั้นเลยค่ ะ”

ในที่สุด พิณผนึกใจ ก็สิ้นสุดลง หลิงซินเอ๋อร์ หมดสติไปอย่างอ่อนแรง เมื่อนางฟื้นขึ้นมา… นางจะจำได้เพียงแค่ว่าตัวเองเป็น องค์หญิงสวรรค์ ที่บริสุทธิ์ และศัตรูของนางคือ รัชทายาทปีศาจ โดยไม่มีความรู้สึกผูกพันหรือความรักที่ต้องห้ามใดๆ หลงเหลืออยู่ ในเวลาเดียวกัน ที่ ปราสาทโหมวอวิ๋น ในแดนปีศาจ อวิ๋นเทียนหาน กำลังนั่งทำสมาธิอย่างเงียบๆ เพื่อเตรียมรับสงครามครั้งต่อไป

ดวงตากลมโตซึ่งบัดนี้ปรือปรอยด้วยความเสียวกระสันปากสาวก็ครางกระเส่าสะโพกมนก็แอ่นหยัดเข้าหาปากร้ายรับกับจังหวะรัวลิ้นของเขา ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเร่าร้อนโหยหา เสียงลิ้นตวัดดูดดื่มน้ำหวานจากดอกไม้สาวดังผสานกับเสียงครางซ่านกระสันเมื่อนารินพุ่งทะยานไปถึงความสุขสมได้ก่อน ดามพ์