Novel & Cerita สรวงสวรรค์

จากนั้นภาพของสรวงสวรรค์รำไรก็ก่อตัวขึ้นลางๆ พร่าเลือนอยู่ภายใต้เปลือกตาพริ้มสนิท แม้หลับตา หากก็รับรู้ได้ถึงดุ้นเนื้อที่กระแทกเข้ามาจมมิด พวงสวรรค์สนิทคาปากรู “เจมส์... ฉะ... ฉัน… ” คุณหนูละล่ำละลักออกมาได้เพียงประโยคสั้นๆ ในวินาทีที่ความสุขกำลังท่วมท้น แผ่ซ่า นอยู่ภายใน ไม่ต่างจากเจมส์ที่เสียวกระสันเกินกว่าจะสะกดกลั้นน้ำกามเอาไว้ได้

ลอยเรียงรอบตัวฉัน พร้อมแสงเรืองรองสีเงินอมม่วง ไพ่ Arcana ทั้ง 22 ใบ เรียงตามวงเวทจันทราโบราณ “The Moon” “The High Priestess” “Judgement” “The World”...พวกมันสั่นสะเทือนเบา ๆ ราวกับรับรู้การปลุกตื่น “ด้วยชื่อของผู้แบกเสี้ยวจันทรา…” ฉันพึมพำช้า ๆ น้ำเสียงเปี่ยมความมั่นคง

ร่องรักตอดรัดลำเอ็นขนาดใหญ่ไม่หยุดหย่อนเมื่อใกล้จะเเตะขอบสวรรค์อันเเสนห่างไกลอยู่ร่ำไร "อ่าส์ ครางเรียกผัวขาก่อน ไม่งั้นไม่ส่งขึ้นสวรรค์" คนที่ต้องใช้พละกำลังมากมายเพื่อส่งอีกคนได้ไปเสวยสุขอยู่บนสรวงสวรรค์ เขาเพียงต้องการที่จะได้ยินคำว่า ผัวขาคำเดียวเท่านั้น ถ้าเธอพูดใ ห้เขา เขาก็จะช่วยส่งเธอให้ได้มีความสุขอย่างสุดซึ้งจนน้ำตาไหลเลยล่ะ

พระชายาสูดหายใจลึก ใจเธอเต้นแรงกับสิ่งที่กำลังจะพูดออกไป “ข้า... ไม่ใช่หลินเหม่ยเยียน ข้าชื่อลี่หรง ข้าทะลุมิติมาที่นี่ มาอยู่ในร่างของนาง ข้าไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร แต่มันเกิดขึ้นแล้ว... ข้าข้ามมากับสร้อยอันนี้อัญมณีสีแดงสดรูปหยดน้ำ ฝังอยู่ในกรอบทองคำที่แกะสลักลวดลาย โบราณ ท่านเชื่อข้าไหม”

ปรางปรีญาทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้อีกฝ่ายแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคุม หนีสัมผัสร้ายจากซาตาน อคิราห์จำเป็นต้องผละร่างออกจากเนื้อหวานเพราะเห็นว่าคนตัวเล็กยังหน้าซีดๆอยู่ เดี๋ยวถ้าเป็นอะไรขึ้นมาอีกจะซวยเอา

คนที่ครางในลำคอ ค่อยๆ ขยับมือเลื่อนขึ้นไป ที่ซอกคอ แล้วก็ล้วงของบางอย่างออกมาจากใต้หมอน "ของขวัญ สำหรับวันแรก ที่เราคบกัน " "เตรียมไว้นานแล้วเหรอคะ " สร่อยเส้นเล็ก ที่มีตัวอักษร ตัวพี และ ตัวเอ็น เกี่ยวกันเป็นวงกลม เป็นของออกแบบ และทำเอาไว้นานแล้ว

เผยซือเหนียนแข็งทื่อไปในพริบตา "อีอี เธอจำเป็นต้องทำตัวดราม่าเหมือนในหนังขนาดนี้เลยเหรอ?" "จำเป็นสิ" เจียงเสวี่ยอีพูดเสียงเย็น "เพราะตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ ฉันก็ไม่มีทางให้อภัยคุณได้ ดังนั้นฉันจึงมอบสิทธิ์ในการตัดสินใจให้กับสวรรค์ ถ้าพวกเราไม่ตาย นั่นก็หมายความว่าสว รรค์กำลังเตือนให้ฉันให้อภัยคุณ งั้นฉันก็จะให้อภัยคุณ"

กรงรักราชาโจร ตอนที่ 79 (สาปแช่ง) "เรียนรู้ได้เร็วนัก เหมาะสมแล้วกับองค์รัชทายาท" พระนางทรงเงยหน้ามองพวงดอกไม้ที่ซีรีนทำการร้อยด้วยความปราณีต เอ่ยปากชมพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ไม่ได้จริงใจ แต่มันคือเกมที่พระนางกำลังปั่นซีรีนให้หลงระเริงตามคำหวาน ด้วยรู้นิสัยว่าเป็นคนทะเยอทะยา น และชอบให้คนเอ่ยปากชม

ในที่สุด พิณผนึกใจ ก็สิ้นสุดลง หลิงซินเอ๋อร์ หมดสติไปอย่างอ่อนแรง เมื่อนางฟื้นขึ้นมา… นางจะจำได้เพียงแค่ว่าตัวเองเป็น องค์หญิงสวรรค์ ที่บริสุทธิ์ และศัตรูของนางคือ รัชทายาทปีศาจ โดยไม่มีความรู้สึกผูกพันหรือความรักที่ต้องห้ามใดๆ หลงเหลืออยู่ ในเวลาเดียวกัน ที่ ปราสาทโหมวอวิ๋น ในแดนปีศาจ อวิ๋นเทียนหาน กำลังนั่งทำสมาธิอย่างเงียบๆ เพื่อเตรียมรับสงครามครั้งต่อไป

ดวงตากลมโตซึ่งบัดนี้ปรือปรอยด้วยความเสียวกระสันปากสาวก็ครางกระเส่าสะโพกมนก็แอ่นหยัดเข้าหาปากร้ายรับกับจังหวะรัวลิ้นของเขา ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเร่าร้อนโหยหา เสียงลิ้นตวัดดูดดื่มน้ำหวานจากดอกไม้สาวดังผสานกับเสียงครางซ่านกระสันเมื่อนารินพุ่งทะยานไปถึงความสุขสมได้ก่อน ดามพ์