สรวงสวรรค์ นิยาย & เรื่องราว

"พระองค์อย่างทรงกริ้ว หม่อมฉันแค่ทำตามสวรรค์สั่งมา" สวรรค์ที่ชื่อเฟิงซูเหยา... "หากพระองค์ทรงรักอดีตองค์ฮองเฮา พระองค์ต้องสืบเรื่องนี้คืนความเป็นธรรมให้พระมารดาของพระองค์"

คำตอบแกมบ่นของลูกค้าหนุ่มทำให้เจ้าฉัตรมงคลหัวเราะขำเบาๆ ก่อนเอ่ยแนะนำสินค้าอย่างกระตือรือร้น “สร้อยเส้นนี้เป็นลิมิเต็ดอิดิชั่นนะครับ บริษัทของผมทำขึ้นมาแค่เส้นเดียวเท่านั้น จี้เพชรสีชมพูตรงกลางนั่นสิบกะรัต และน้ำดีที่สุดเท่าที่เราเคยเจอมา ตอนแรงผมกะจะเปิดประมูล แต่ถ้าคุณสนใจ ผมจัดการให้ได้นะครับ” “งั้นผมเอาสร้อยเส้นนี้แล้วกันครับ”

หมอกเมฆที่รองอยู่ใต้ฝ่าเท้า ท้องฟ้าไร้ตะวัน ไร้จันทร์ มีเพียงแสงสีเงินทองที่เย็นชาเกินกว่าจะเรียกว่าแสงแห่งสวรรค์ และเบื้องหน้าของนาง—มีระฆังมหึมา ระฆังนั้นงดงามจนเกินจริง แต่ก็ชวนหวาดหวั่นจนไม่อาจจ้องมองนาน

ฮวาหลิงก้าวขึ้นประทับบนกายแกร่งในท่วงท่าที่โอหังทว่าเย้ายวน นางใช้มือเรียวสวยจับมังกรยักษ์ที่ยังคงชูชันสู้มือด้วยฤทธิ์ยา สอดแทรกมันเข้าสู่รอยแยกที่ฉ่ำแฉะรวดเดียวจนลึกที่สุด พร้อมกับแอ่นสะโพกรับความใหญ่โตนั้นอย่างเต็มใจจนสุดทางรัก "อื้อ... ฝ่าบาทเพคะ" นางครางเครือพลา งเริ่มขยับสะโพกอ้อยอิ่ง "หม่อมฉันเคยได้ยินนิทานต้องห้ามเรื่องหนึ่ง... เรื่องของเทพธิดาบนสรวงสวรรค์ที่หลงผิดตกลงมาในรังของขุนศึกผู้โหดเหี้ยม"

"อย่ามานอกเรื่อง ว่าแต่คุณรู้ได้ยังไงว่าแม่สรวงสวรรค์นั่นมาหาฉัน" "สรวงสวรรค์?" เธอนี่ช่างสรรหาคำพูดเพื่อไม่อยากเรียกชื่อตรงๆ ตั้งแต่ฤดูร้อนแรงนั่นแล้ว "เรื่องนั้นช่างมันเถอะ แล้วผู้หญิงคนนั้นทำอะไรเธอไหม" "ถ้าบอกว่าทำคุณจะจัดการผู้หญิงคนนั้นยังไง"

เนตร ภาพวาดหญิงงามราวเทพธิดาจากสรวงสวรรค์ในชุดสีแดงเพลิง ใบหน้าเรียวดั่งดวงจันทร์ คิ้วโก่งดั่งคันศร ดวงตากลมโตดำใหญ่รับกับเส้นผมสีดำยาวสลวยถูกบรรจงตกแต่งและประดับด้วยปิ่นปักผมและเครื่องประดับล้ำค่ามากมาย กลางหน้าผากสวยมีกลีบดอกบัวบานแต้มจนโดดเด่นชวนหลงใ หลจนไม่อยากละสายตาจากภาพวาดตรงหน้านี้ไปได้เลย

แผลบ แผลบ! มู่หรงเสี่ยวหมิงกระดกลิ้นเป็นจังหวะถี่ระรัว จนฉินมู่หลานส่งเสียงหวานครวญครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างกายกระตุกมือเท้าบิดเกร็งด้วยความเสียวที่สุดจะบรรยาย น้ำหวานไหลล้นทะลักฉ่ำแฉะออกมาจากรูถ้ำสวาทจนล้นทะลัก มู่หรงเสี่ยวหมิงใช้ลิ้นรัวเลียดูดดื่มจนสะอาดหมดจ ด "คืนนี้ข้าจะพาเจ้าขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกับข้า"

ฮ่องเต้ขมวดคิ้วมองกุนซือผมเงิน “เจ้าหมายความว่าอย่างไร เยี่ยนจิ้นหลิง” “กราบทูลฝ่าบาท จากการพยากรณ์และการเฝ้าสังเกตการณ์ดาววิถี ข้าพระองค์พบว่าเพลิงอาถรรพ์ครั้งนี้รุนแรงนัก จำต้องอาศัยพิธีบวงสรวงที่ยิ่งใหญ่เพื่อขอขมาสวรรค์ ทว่าเครื่องสังเวยที่สวรรค์ต้องการมิใช่ปศุสัตว์หรือท รัพย์สิน แต่เป็นดวงจิตที่ผุดผ่องของสตรีผู้นำโชคที่จะมาเป็นสื่อกลางเรียกพิรุณ พ่ะย่ะค่ะ” เยี่ยนจิ้นหลิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ผ่านสะพานสีรุ้งขึ้นไปบนสรวงสวรรค์ ที่มีแต่ความสวยงามดวงดาวนับร้อยนับพันกระจายอยู่บนท้องฟ้า “อา...คุณอันโตร...อา” มือคู่สวยจับท่อนแขนกำยำที่เท้าวางข้างตัวไว้แน่น ราวกับเป็นหลักยึดก็ว่าได้ และเมื่อเธอข้ามผ่านประตูสวรรค์ คูหาแก้วโอบรัดกายชายมากขึ้น มีการตอดรัดอย่างเป็นจังหว ะมาคู่กันด้วย

งครางไม่หยุดแล้ว “โอว... เมียจ๋า... โอว... เมียจ๋า... โอว...” อินถวายิ้มทั้งๆ ที่เธอก็สั่นสะท้านไม่ต่างจากเขา เกมนี้เธอเป็นคนคุม ไม่ว่าเขาจะครวญครางแค่ไหนเธอก็จะไม่หยุด จนกว่าเส้นทางแห่งสวรรค์จะโน้มร่างลงมาอีกครั้ง และมังกรสุดหล่อที่ชื่อว่า ‘ไรเฟิล ลี’ ต้องดอมดมกลิ่นหอมข อง ‘อินถวา’ ดอกนี้ไปตลอดกาล