Novelas y relatos de สัญญาการแต่งงาน

“บอกความจริงลูกไปคงดีเหมือนกัน ไว้รอทั้งคู่อายุครบยี่สิบเมื่อไหร่ ถ้าต่างฝ่ายต่างอยากจะถอนหมั้น ก็ให้เป็นเรื่องของอนาคตอีกที” “ไม่มีปัญหา พวกเรามาทำสัญญาแล้วประกาศออกไปเลย และพากันไปอธิบายให้ลูกฟังทีหลัง”

มือของเขาเย็นเฉียบและสั่นเทา หากในครั้งนี้งานแต่งเป็นไปได้อย่างราบรื่น เขากับอลิซจะต้องใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันถึงหนึ่งปีตามหนังสือสัญญา เพื่อประคองความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูล และธุรกิจอันยิ่งใหญ่ ใบหน้าของเขาและอลิซมองหน้ากันอย่างกังวลใจ คำพูดต่างๆ ในพิธีแทบไม ่ได้เข้ามาในโสตประสาทของทั้งสองคนเลย

“การแต่งงานเป็นการรวมกันของสองชีวิตเป็นหนึ่งเดียว เป็นการสัญญาที่จะรักและสนับสนุนกันและกันในทุกช่วงเวลาของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นในยามดีหรือยามร้าย การแต่งงานต้องการความมุ่งมั่น ความเข้าใจและความเสียสละจากทั้งสองฝ่าย เพื่อสร้างชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุขและความสมบูรณ์ร่วมกัน ต อนนี้ขอเชิญไคล์และคาเรนแลกเปลี่ยนคำสัญญาต่อกัน”

“อ้าว! ใครไปสัญญาไว้ตอนไหน” “ก็แต่งงานกันแค่ในนาม ห้ามยุ่งเรื่องส่วนตัวของกันและกัน แค่นี้มันก็ชัดเจนแล้วป่ะ”

ธารณ์งุนงงกับคำพูดแปลกๆของเธอ แต่ก็สตาร์ทรถตามสั่งทันที “ไปเจรจาธุรกิจค่ะ” หญิงสาวหัวเราะเสียงใส ใช่สิ การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรักและเต็มไปด้วยเงื่อนไขการเงินแบบนี้เรียกว่าเป็น ‘ธุรกิจ’ ก็เหมาะสมแล้ว เอาล่ะ ได้เวลาจัดกระเป๋าเดินทางไปเจอว่าที่สามีแล้ว

เธอพูดขึ้นโดยที่ไม่หันหน้ามามองเขาเลยสักนิด “แล้วถ้าฉัน ไปทำเรื่องอย่างว่า...” “สัญญาจบลงทันทีค่ะ เพราะน้ำเองก็จะไม่ยอมใช้ของร่วมกับใครเหมือนกัน คุณมีอะไรกับน้ำแล้วแต่ยังไปมีอะไรกับคนอื่นในช่วงที่อยู่ในสัญญา น้ำเองก็รับไม่ได้เหมือนกันค่ะ ถ้าคุณอยากจะมีจริง ๆ คุณก็ช่วย บอกน้ำด้วย น้ำจะได้ไป...” เธอชิ่งพูดตัดหน้าเขาขึ้นมาเสียก่อน เมื่อเขากำลังจะพูดยั่วโมโหเธอ และเธอพูดด้วยวาจาที่เด็ดขาดหากเขาทำผิดกับเธอจริง

คำสัญญาของเราเกิดที่สวนหย่อมเล็ก ๆ มีลมเย็นโชยมาสร้างบรรยากาศ มีเสียงน้ำตกจำลองเป็นเหมือนเสียงดนตรี เฌอริตาไม่ปรารถนางานวิวาห์ที่ยิ่งใหญ่ แขกในงานนับร้อย ชุดเจ้าสาวที่เรียบหรู เธอต้องการเพียงแค่คำสัญญาที่ดังให้ได้ยินกันแค่สองคน คำสัญญาที่บอกว่าเธอจะมีเขาตลอดไป ตราบสิ้นอายุขัยของเธอ

เขายังจำได้ดีวันที่ได้เจอและตกลงแต่งงานกันตามข้อสัญญาที่เกิดขึ้น เมื่อต่างก็ไม่ได้รักกันมาก่อน แต่เมื่อถูกจับคู่เลยตกลงกันเอาไว้ว่าถ้าแต่งงานไปแล้วไม่คิดจะรักหรืออยู่ด้วยกันต่อก็มีสิทธิ์ขอหย่าได้โดยอีกฝ่ายไม่มีสิทธิ์โต้แย้งหรือเรียกร้องทรัพย์สินใดใดของอีกฝ่าย โดยฝ่าย ที่ต้องการหย่าจะไม่มีสิทธิ์ในตัวลูกด้วยถ้าเกิดทั้งสองมีลูกด้วยกัน ซึ่งก็คือโรมัน “นี่แกจะเอาแต่เมาไปถึงไหนรังสรรค์ ฉันอุตส่าทำทุกอย่างไปเพื่อแกขนาดไหน ทำไมแกถึงเอาแต่ทำตัวเหลวไหลแบบนี้ห๊ะ!”

“ไม่ใช่ค่ะ เวินหนี่รีบปฏิเสธ แม้ว่าการแต่งงานของเธอกับเย่หนานโจวจะเป็นการแต่งงานตามสัญญา แต่วันที่เธอแต่งงานกับเขานั้น เธอมีความสุขจริง ๆ

“หมายความว่ายังไงทำไมฉันต้องแต่งงานกับคุณ คนที่ระบุในสัญญาคือพี่สรไม่ใช่ฉัน” “ตอนนี้มธุสรไม่อยู่แล้วสัญญาก็ยกเลิกไม่ได้ เธอคงไม่ได้ทำสัญญาขึ้นมาแล้วอยู่ ๆจะไปยกเลิกเหมือนเด็กน้อยหรอกนะ สัญญามันเป็นเรื่องของธุรกิจอีกอย่างฝั่งฉันก็ไม่ได้ผิดสัญญา สัญญาก็ เลยยังถือว่าไม่เป็นโมฆะ หรือเธอจะไม่แต่งก็ได้นะหาคนมาแทนสิ สินค้าในข้อตกลงมีปัญหาบริษัทที่ทำสัญญาก็ต้องหาสินค้าอื่นมาทดแทนไม่ใช่หรือไง”