สัญญาการแต่งงาน Novels & Stories

ตอนที่ 1 สัญญาแต่งงาน “นำป้ายหยกนี้ไปที่สกุลกู้...เจ้ามีสัญญาหมั้นหมายเอาไว้ต่อจากนี้จะได้ไม่ต้องตัวคนเดียว”

ท่านลุงจ้าวชิงรินสุราให้ข้าดื่ม จะได้คลายน้ำตา “วันนี้เขาให้ข้าซื้อเสียงเพลงเจ้า ฮวาเอ๋อร์ เจ้าจะได้ไม่ต้องออกไปรับแขกอื่น” “แต่เงินจำนวนมากขนาดนั้น...” “เขายอมจ่ายเพื่อเจ้า ข้าเองก็เห็นด้วย ข้ามาเพื่อแจ้งแทนเขาว่าสัญญาหมั้นหมายยังคงอยู่ตามเดิม เฉินฟงมั่นคงในตัวเจ้าเสมอ เจ้าว างใจเถอะ เขามุ่งมั่นจะล้างมลทินให้สกุลเจี่ยเต็มที่”

สัญญานี้มีผลทันทีที่คู่สัญญาสาบานตัวในพิธีสมรสอย่างเป็นทางการ ข้าพเจ้าได้อ่านสัญญาเบื้องต้น และได้ใช้เวลาทำความเข้าใจกับความหมาย ข้าพเจ้าเข้าใจเนื้อหาสัญญา

เธอเลิกคิ้วขึ้นมองพร้อมกับยิ้มขันความมั่นโหนกของเขาเหลือเกิน “ใช่...สัญญาแต่งงานนี้จะสิ้นสุด เมื่อคุณแต่งงานครบหนึ่งปีครึ่ง” “ทำไมต้องแต่ง?” คำถามที่ต้องการคำตอบที่สมเหตุสมผล

ยังไม่ทันแต่งแววกลัวมาก็มาเสียแล้วไอ้ตฤณ “แล้วจะสิ้นสุดสัญญาเมื่อไหร่” “...สัญญาแต่งงานนี้จะสิ้นสุด เมื่อคุณแต่งงานกับผมครบหนึ่งปีครึ่ง”

เด็กสาวชะงักฝันที่อยู่ตรงหน้า หันมามองหน้าเด็กหนุ่ม “กานต์จะแต่งงานกับป๊อบ” เด็กหนุ่มหันมามองหน้าเธอ ด้วยสีหน้าจริงจัง “สัญญานะ” เธอยื่นนิ้วก้อยมาที่เด็กหนุ่ม

ควินน์ตกตะลึงแล้วโพล่งออกมาว่า “พี่ชาร์ลี! ลืมไปแล้วเหรอคะว่าพี่มีสัญญาแต่งงาน?!” “สัญญาแต่งงาน?” ชาร์ลีรู้สึกอายเล็กน้อย แล้วหัวเราะเบา ๆ ในขณะที่พูดว่า “สัญญาการแต่งงานระหว่างเราทั้งคู่ เป็นแค่เรื่องตลกที่พ่อแม่ของเราตกลงกันเมื่อสมัยเรายังเด็ก ในตอนนั้นเราทั้ง คู่ยังเด็กและไม่รู้เรื่องอะไร แล้วจะมาจริงจังกับสัญญาแต่งงานนั้นได้ยังไง? เธอจริงจังกับสัญญาแต่งงานนั้นจริง ๆ เหรอ?”

หากเป็นเช่นนั้น ถ้าวันนี้นางเลือกเจ้าบ่าวใหม่ มิเท่ากับว่าตระกูลหลี่เป็นฝ่ายผิดสัญญาก่อนหรือ “พี่ใหญ่ สัญญาแต่งงานได้ระบุเอาไว้หรือไม่ว่าต้องมาสู่ขอน้องสาวภายในสามวัน” “เจ้าแกล้งความจำเสื่อมหรืออย่างไร”

หล่อนไล่สายตาไปตามตัวอักษรที่อยู่ในกระดาษสีขาวสะอาดทั้งๆ ที่น้ำตาเอ่อล้น เขาทิ้งช่วงเวลาให้หล่อนได้ทำความเข้าใจกับสัญญาจ้างแต่งงานที่เขาเป็นคนร่างมันขึ้นมากับมืออยู่หลายนาที จนมั่นใจว่ามันเพียงพอที่จะทำให้หล่อนเข้าใจ จึงถามขึ้น “สัญญาเป็นยังไงบ้าง”

หานเฟิงกระแอมไอเล็กน้อยก่อนจะเริ่มอ่าน “สัญญาการแต่งงานระหว่างข้า... จวิ้นอ๋องและหลิวหรงผิง” “ข้อแรก ห้ามแตะต้องตัวของท่านอ๋อง”