สัญญาการแต่งงาน Novels & Stories

เราแต่งงานแลกกับเงินหนึ่งปีไม่ใช่เหรอวะ ทำไมมันกลายเป็นแต่งตลอดชีวิต “นี่...สัญญาของเราแค่ปีเดียวเท่านั้นนะ” ใบหม่อนพยายามทบทวนความเป็นจริง

เชี่ยอะไรวะเนี่ย ฉันคิดอย่างหงุดหงิด สมองอันปราดเปรื่องก็ดันคิดบางอย่างออก สัญญาก็คือสัญญานั่นแหละ แต่ถ้าเกิดว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้รักไม่ได้ชอบกัน มันก็ยกเลิกสัญญาได้นี่นา. "แต่ถ้าผู้ชายคนนั้นปฏิเสธและไม่อยากแต่งงานกับน้ำหวาน งานแต่งก็มีสิทธิ์ยกเลิกใช่ไหมคะ"

บางครั้ง…ความรักอาจไม่ได้เริ่มจากแสงเทียน และเสียงไวโอลิน… แต่มันอาจจะเริ่มจากมะม่วงจานหนึ่ง กับพริกเกลือหนึ่งถ้วย ที่สองคนแบ่งปันกัน พร้อมเสียงหัวเราะ และการเริ่มต้นชีวิตคู่ที่ไม่เหมือนใครสุดๆ ……………………. นิกะฮ์ (Nikah) - การแต่งงาน เป็นสัญญาศักดิ์สิทธิ์ระหว่างชายและหญิง ที่ท ำให้ทั้งสองฝ่ายสามารถอยู่ร่วมกันเป็นสามีภรรยาได้อย่างถูกต้องตามหลักศาสนา

การแต่งงานเกิดขึ้นตามสัญญาหมั้นหมายของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายที่เป็นสหายกันเมื่อครั้งยังเป็นหนุ่มว่าในภายภาคหน้าจะให้ลูกสาวลูกชายแต่งงานกัน แต่ยังดีที่ ฟางลู่และท่านแม่ทัพได้แอบทำสัญญากันในคือเข้าหอ ว่าจะอยู่กันฉันพี่น้อง ต่อหน้าคนภายนอกก็จะแสร้งทำเป็นสามีภรรยาท ี่รักใคร่กลมเกลียวกัน ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพบเจอ คน ในดวงใจ' อีกฝ่ายก็จะยอมหย่าให้โดย ไม่มีข้อแม้ใด

“ดังนั้นจึงพูดได้ว่า พวกเจ้าไม่เข้าใจความรักที่แท้จริงเลย แม้ว่าสหายหวังจะพูดเช่นนี้ แต่เมื่อลองคิดดูดี ๆ มีสตรีคนใดบ้างที่เต็มใจจะมอบความไว้วางใจตลอดชีวิตของนางง่าย ๆ เช่นนี้?” “ทั้งสองมีสัญญาการแต่งงาน แม้ว่าจะเป็นแผนรับมือชั่วคราวที่เหมาะสม แต่ถ้าไม่มีรากฐานทาง อารมณ์ระหว่างพวกเขา เช่นนั้นพวกเขาจะปรองดองกันได้อย่างไร?”

“แคทเธอรีน คุณคิดว่าผมเป็นใคร? คุณคิดว่าจะเริ่มและจบการแต่งงานกับผมเมื่อไรก็ได้ตามที่คุณต้องการอย่างนั้นเหรอ? ตอนนั้นผมบอกให้คุณอย่ามายุ่งกับผม แต่คุณก็ยังตามตื๊อให้ผมแต่งงานกับคุณ” “ผมจำได้ว่าผมเคยบอกคุณแล้วว่าการแต่งงานของเรามีสัญญาผูกพันกันสามปี ถ้าคุณไม่ทำตาม ผมจะไม ่มีวันปล่อยคุณไปแม้จะผ่านไปแล้วสิบปีก็ตาม”

์ “คำสัญญาไม่เท่ากับการกระทำนะครับ การแต่งงาน ใบทะเบียนสมรสมันไม่ใช่เรื่องสำคัญในการครองคู่ ถ้ามีสองสิ่งนี้แต่ไม่มีความรัก ความเข้าใจ ความไว้ใจและความซื่อสัตย์มั่นคงต่อกัน มันก็คือการแต่งงานที่ไร้คุณค่า ใบทะเบียนสมรสที่เปล่าประโยชน์ เพราะถึงยังไงก็ต้องหย่าขาดกันอยู่ดี แต่ผมก็ย

นางนั่งตัวตรงพร้อมกัดปากเพราะข้อนี้นางรู้ดี “คำว่าคู่หมาย ไม่ได้หมายถึงการรักใคร่ตกลงปลงใจแล้วแต่งงาน สกุลลั่วและสกุลหวงพึ่งพาอาศัยกันมาช้านาน ทำงานใกล้ชิดฝ่าบาทมาหลายชั่วอายุคน การสัญญาแต่งงานที่จัดขึ้นมามีลายลักษณ์อักษร” เขาดันกระดาษที่เก่าจนแทบเปลื่อยยุ่ยม าตรงหน้านาง

“สัญญาอะไร แกพูดให้มันยาวๆ หน่อยได้มั้ย” “ทำสัญญา ให้แกตกลงแต่งงานกับฉัน เพื่อหลอกป๊าม๊าของฉันและฝั่งของแกด้วย สัญญาหนึ่งปี ฉันจะ...”

หากวันเวลาแห่งความสุขผันผ่านไปได้ไม่นาน ในเย็นวันหนึ่งก็เกิดเรื่องที่ทำให้ธีทัตตกใจ หากไม่กี่นาทีมันก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธและหัวเสีย “ใครเอาสัญญาฉบับนี้ไปเผยแพร่” สัญญาการแต่งงานที่ระบุว่ามีอายุแค่หกเดือน โดยเมื่อครบกำหนดเวลาตามสัญญา เขากับชีวาพรจะหย่าขาดจากกัน