Novel & Cerita สัตว์ร้าย

มิครายงานด้วยความรวดเร็ว "พวกหมาลอบกัด! อย่าให้กูรู้นะว่าเป็นใคร กูเอาตายแน่"แดเนียลพยายามข่มความโกรธเอาไว้ข้างใน

แสนยื่นหน้าไปใกล้ ๆ ส่งเสียงใหญ่ ๆ ยาน ๆ ยกมือขึ้นทำท่าจะตะครุบหรือขย้ำตัวเธอเลียนแบบตัวการ์ตูนผีจากเรื่องอะไรสักเรื่องที่เคยดู วาวสะดุ้งโหยง เพราะกำลังคิดอะไรเพลิน ไม่คิดว่าอีกคนจะแกล้งเอาดื้อ ๆ เธอร้องวี้ด ผลักเขาออก ฟาดมือตีตาม “โอ๊ย ๆ”

ชายหนุ่มขบกรามแน่นจนดูน่ากลัว ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องมองเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ แต่ยามโกรธจนควันออกหูแบบนี้ นาตาเซียก็ไม่ไว้หน้าอินทร์หน้าพรหมเหมือนกัน “สารเลว” หญิงสาวยกหลังมือขึ้นเช็ดริมฝีปาก หน้าตาแสนรังเกียจ พยายามลบสัมผัสนั้นให้ออกไป แต่ลูคัสกลับอยากตอกย้ำ

ลางที่พักแรมแบบไม่เกรงกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น มัทนาที่ได้เห็นเสือลายพาดกลอนตัวใหญ่ตรงหน้าก็ทำเอาสติแทบหลุดเพราะขนาดตัวของมันใหญ่มหึมาสูงกว่าเธอเสียด้วยซ้ำไปจนน่าหวาดกลัว เจ้าเสือร้ายไม่รอช้าพุ่งตรงเข้าไปตะปบใบหน้าของคนแบกหามอีกคนที่อยู่ใกล้ด้วยกรงเล็บยาวแสนคมจนเนื้อฉีก ขาดหลุดลุ่ยเลือดสาดกระเซ็นไปรอบทิศ เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นแต่เพียงไม่นานก็เงียบลงเมื่อเสือร้ายพุ่งเข้าไปกัดคอของคนแบกหามแล้วสะบัดไปมาจนเลือดทะลัก

หลังเสียงประกาศกร้าวนั้นของชายหนุ่มหน้าเข้มนั่น โดยที่ทอยส์ไม่ทันตั้งตัว ก็แทบหูผึ่งราวกับสุนัขรับใช้ของเขา ที่เพียงออกคำสั่งกับเจ้าหมาหูตั้ง ที่ท่าทางมันจะฉลาดแสนรู้ไม่เบา ก็แทบจะวิ่งปรู๊ดเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว ให้เจ้าของบ้านได้แต่มองตาค้าง ตกตะลึงพรึงเพริศ คาดไม ่ถึงไปกับความร้ายกาจของอีกฝ่ายนั่น ผู้ชายอะไรร้ายกาจชะมัด ! "เฮ้ ! คุณ นี่จะบ้าเหรอ คุณสั่งให้หมาคุณ ออกมาเดี๋ยวนี้นะ"

คำสั่งตายจากมาคอสถือว่าโหดเหี้ยมเกินมนุษย์มาก ในทะเลเวลานี้มักจะมีปลาหรือสัตว์น้ำที่ออกล่าเหยื่อในตอนกลางคืนอยู่ มันจะใช้เวลาไม่นานในการกัดกินเหยื่อ มาร์ชเองก็อาจจะยังไม่ทันขาดอากาศหายใจตายด้วยซ้ำก็คงจะโดนสัตว์พวกนี้รุมแทะจนเหลือแต่โครงกระดูกก่อน

ตึก ตึก เสียงส้นรองเท้ากระแทกลงที่พื้น หญิงสาวสวมชุดสาวออฟฟิศกระโปรงสั้นเหนือเข่ามืออีกข้างถือกระเป๋าใบเล็ก ก๊อก ก๊อก "เข้ามา" เมื่อร่างนั้นปรากฏตงฉินก็เงยหน้าขึ้นมามอง เพียงเห็นว่าเป็นซูซ่านก็ขมวดคิ้วหนาลงทันที ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นแต่การแต่งตัวของซูซ่านวันนี้มันแ ปลกตามาก กระโปรงที่สั้นเหนือเข่า แถมเสื้อก็รัดรูปร่างแถมยังเล็กจนเนินอกแทบทะลักออกมา

“เรามาสนุกกันดีกว่านะจ๊ะ... รู้ตัวหรือเปล่าว่าหนูน่ารักจนเสี่ยอยากได้เป็นเมีย” เจตนาชั่วร้ายกำลังกระตุ้นให้สัตว์ร้ายในคราบของมนุษย์ตั้งท่าหมายขย้ำเหยื่ออันโอชะ “ถ้าไม่หลีกหนูจะร้องให้คนช่วย”

Baby I'm preying on you tonight (ที่รัก เธอจะเป็นเหยื่อของฉันในคืนนี้นะ) Hunt you down eat you alive (จะไล่ล่าเธอ กลืนกินเธอทั้งเป็น) Just like animals (เหมือนกับสัตว์ร้าย) Animals Like animals (สัตว์ร้าย เหมือนสัตว์ร้าย) Maybe you think that you can hide (เธออาจจะคิดว่าเธอจะซ่อนตัวได้) I can smell your scent for miles (แต่ฉันดมกลิ่นเธอได้เป็นไมล์ๆ เลย)

ธีรเทพตกตะลึง วิญญาณร้ายที่พวกเขาเผชิญมีรูปลักษณ์ที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง มันปรากฏตัวเป็นสัตว์ที่มีรูปร่างคล้ายกับเสือโคร่งยักษ์ที่ปกคลุมไปด้วยขนดำมันวาว ซึ่งสะท้อนแสงพระจันทร์ออกมาเป็นประกายที่น่าสะพรึงกลัว ขนของมันดูเหมือนเป็นเงาของความมืดที่เคลื่อนไหวอย่า งรุนแรงและเป็นพลังงานลึกลับ