Novel & Cerita สัตว์ร้าย

ทันใดนั้นสโนว์ก็ได้ยินเสียงของสัตว์ร้ายก่อนที่เธอจะเห็นเงาสีดำที่มีรูปร่างเหมือนหมาป่าก้าวเดินเข้ามาใกล้ ร่างกายที่แปลกประหลาดที่ราวกับถูกสร้างมาจากเงาของมันทำให้เธอคิดว่ามันคือปรสิตกลายพันธุ์ แต่ทันใดนั้นอีธานก็คว้าตัวเธอไปกอดแน่น “จัดการมัน!” สิ้นเสียงของอีธาน ปรสิตโดยร อบก็กระโจนเข้าไปโจมตีหมาป่าสีดำนั่นทันที แต่การโจมตีกลับไม่สามารถทำอะไรหมาป่าสีดำที่มีร่างกายราวกับควันได้ อีกทั้งเพียงการตวัดกรงเล็บเพียงครั้งเดียวของหมาป่ามันกลับทำให้ร่างส่วนที่ถูกโจมตีของปรสิตหายไปราวกับถูกบางอย่างกลืนหายไป

เพียงครู่เดียว ร่างของสัตว์ร้ายก็ปรากฏชัดขึ้นในแสงไฟ มันคล้ายเสือแต่ผิวหนังเป็นสีดำสนิททั้งตัว ดวงตาเรืองแสงสีแดงก่ำสะท้อนความกระหายเลือด เขี้ยวยาวโค้งเหมือนดาบ มันส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ แล้วจู่โจมทหารยามที่อยู่ใกล้สุดอย่างฉับพลัน ทันใดนั้นค่ายกลของเฟิงหยวนเจี๋ยก็

เขามองไปที่หญิงสาวที่ดูเป็นงานเป็นการ ยังมีความพูดง่ายอยู่บ้าง “ทำไม! นายโกหกให้ฉันปีนต้นไม้หรือไง!?” “มีสัตว์ร้ายจริง ข้าก็แค่คิดว่าเจ้าก็พูดง่ายดีก็เท่านั้น” “ฉันก็กลัวตายเหมือนกัน นายจะทำยังไงกับสัตว์ด้านหน้า แล้วนายรู้หรือว่าเป็นสัตว์ชนิดไหน”

“ไอ้ชั่ว! ถ้ามึงทำอะไรแฟนกู กูไม่เอามึงไว้แน่!!” “จุ๊ๆ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิ ก็แค่สนุกกันนิดหน่อยเอง” “ไอ้โรคจิต!” “ไอ้ฆาตกร! ด่าสิ ไอ้ฆาตรกร! ฮ่าๆๆๆ” “แกมันก็แค่สัตว์ร้ายตัวหนึ่งเท่านั้น”

ขนของสัตว์ร้ายตั้งชันทั่วตัว สีหน้าของมันเผยความหวาดกลัวเหมือนมนุษย์ มันคำรามเสียงดัง พร้อมยกกรงเล็บคมกริบฟาดใส่ชายชุดดำอย่างรุนแรง กรงเล็บของมันแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า ชายชุดดำเผยรอยยิ้มเย้ยหยัน มือของเขาพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า คว้าจับกรงเล็บของสัตว์ร้ายไว้ ก่อ นจะเหวี่ยงแขนเพียงครั้งเดียว เหวี่ยงแขน ทุ่มสัตว์ร้ายข้ามไหล่ไป

“โห..แดดดี๊ยีราฟตัวใหญ่มากเลยพานีน่าไปให้อาหารใกล้ๆหน่อยสิคะ” “ได้เลยค่ะ” เมื่อมาถึงจุดที่ยืนดูยีราฟเป็นสัตว์ที่นีน่าชอบมากที่สุดเพรามันตัวใหญ่และคอยาวเธอมากี่ครั้งก็จะต้องมาให้อาหารมันตลอด “แดดดี๊รู้ไหมคะว่าคุณแม่กลัวยีราฟมากๆเลย”

พ่อของฉันพูดว่า " สัตว์ร้าย แกมันก็คือสัตว์ร้าย" ฉันมองซูเฟยอย่างไร้อารมณ์และพูดว่า " จนถึงตอนนี้ แกยังจะใส่ร้ายฉันอยู่อีกเหรอ"

ตั่บ ตั่บ ตั่บๆๆๆ ร่องสาวตอดรัดแท่งเอ็นร้อนทุกอณูพื้นผิว ร่างกำยำเกร็งเครียดเร่งจังหวะซอยถี่ยิบ ก่อนจะปล่อยน้ำเชื้อแตกระส่ำเข้าสู่ร่องสาวอย่างแรงด้วยความเสียวซ่านเกินบรรยาย เขาสาวท่อนเอ็นเข้าออกสามสี่ครั้งเพื่อรีดน้ำ สายตาคมมองคนตัวเล็กที่กำลังมองมาที่เขาอย่างหวา ดหวั่นและตัดพ้อ บ๊อก!! เขาถอดแกนกายออก น้ำสวาทไหลทะลักจากรูเล็กสีแดงช้ำที่พึ่งผ่านการรุกเร้าสัมผัสอย่างหนักหน่วง "..อ่าา..ซี๊ดด..."

ก่อนที่ความโกรธจะพุ่งถึงขีดสุด เธอกลับพบเรื่องที่น่าสมเพชยิ่งกว่า เมื่อสัตว์ร้ายทั้งสามที่ตั้งตนเป็นผู้ล่า ทั้งราชสีห์ พยัคฆ์ และหมาป่า ต่างกำลังหน้ามืดตามัวแหกกฎที่ตัวเองสร้าง ทันทีที่รู้ว่ามีคนอื่นจ้องจะขย้ำเหยื่อตัวนี้ สัญชาตญาณความหวงก้างก็ตีรวนจนพวกเขากัดกันเอง ถ ึงขั้นปั้นน้ำเป็นตัว โกหกหน้าตายว่าได้ฟันเธอแล้ว เพียงเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของและรักษาหน้าโง่ๆ ของตัวเอง แอ๊ด...

“ก็ได้ ถ้าเอาสร้อยมาคืนเราจะเอาเธอข้ามวันจนถึงเช้าของอีกวันมะรืน โดยไม่ต้องพัก แรงตอกอัดรอบนี้ไม่ใช่นิ้วและปากจะใช้อย่างอื่นที่มันใหญ่กว่านั้นกระแทกเธอ” มะปรางยกโทรศัพท์ออกจากหูเอียงหน้ามองชื่อคนโทร.เข้า นี่คือเขาจริง ๆ ใช่ไหม ชีวีร่างไหนวะเนี่ย ร่างหมา ร่างหมู หรือปี� �าจซาตานที่ไหน แต่ที่แน่ ๆ ไม่ใช่ร่างคนแน่นอน พูดมาได้ อีตาบ้าเอ๊ย