สัตว์ร้าย Novels & Stories

ขวัญยิหวาถอนหายใจ “น้องคุณน่ะ เป็นเหมือนโรงแรมให้ผีตายโหงพวกนี้มาพัก แต่ก่อนมันหิวโหยมาก แต่พอมาอยู่กับน้องคุณ มีร่างให้มันพัก มีอาหารให้มันกิน มันก็จะอยู่กันจนอ้วนท้วนสมบูรณ์นั่นแหละ จากที่มันเคยกินทุกอย่างให้มันอิ่ม มันก็จะเริ่มอยากกินของสดของคาว เวลากลางคืนมันก็จะแ อบมากินของสดในตู้เย็น ถ้าบ้านคุณมีสัตว์เลี้ยง มันก็จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย และภาพที่ฉันเห็นจากคุณ น้องสาวของคุณเคลื่อนไหวเร็วมาก ชนิดที่คุณมองตามไม่ทัน ฉันพูดถูกหรือเปล่า”

ซีอวิ๋นผวาตามไปพร้อมมือร่ายเวทพลังส่งเข้าใส่ร่างสูงใหญ่ของสัตว์ร้ายที่ยังมองไม่ออกว่าเป็นสิ่งใด โฮก! สัตว์อสูรตัวสูงกว่าซีอวิ๋นหลายเท่าผงะหงายตามแรงกระแทกพร้อมคำรามด้วยความเจ็บระคนฉุนเฉียว ร่างใหญ่มีขนหนาสีดำกลืนไปกับความมืด มองเห็นเพียงดวงตาสีแดงก่ำกับเขี้ยวยา วแหลมคม

เสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยข้างกกหูเล็ก แต่ทำคนฟังถึงกับเสียวสันหลังวาบ "รีดพิษบ้าอะไรของคุณ ฉันเป็นคนนะไม่ใช่สัตว์มีพิษ" "คุณมันยิ่งกว่าสัตว์มีพิษซะอีก" "ยะ...อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ" เสี่ยวหมี่ร้องห้ามเสียงหลง ใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นระส่ำ และเริ่มต่อต้านขึ้นมาอีกครั้งเมื่อมือหนาส อดเข้ามาใต้กระโปรงของเธอ แล้วลูบไล้ไปตามขาเรียวเนียนเบา ๆ จนเธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วท้องน้อย

ศิรดาตัดพ้อเล็กน้อย “อ้าว ซะงั้นแล้วมันเรื่องอะไรกันล่ะเนี่ย” “ก็พี่วัสน่ะสิคะ ดาอุตส่าห์ตั้งใจไปสารภาพรักหลังจากนั่งคิดนอนคิดมาตลอดทั้งคืน กลับบอกดาว่าตัวเองเป็นเกย์ ชอบผู้ชายด้วยกัน ฮือๆ ทำร้ายจิตใจคนแอบรักมาหลายปีอย่างดามาก ฮือๆ ถ้าจะเป็นเกย์ทำไมไม่เป็นให้มันชัด เจนตั้งแต่แรก ทำไมต้องแอบ ฮือๆ” เจอโจทย์ยากเข้าเสียแล้ว วธุกาทำหน้าไม่ถูกในเรื่องนี้

ชายรูปร่างกำยำสองคนถือกระบองสั้นไว้ในมือ ดูวิตกกังวลอย่างมาก เบื้องหน้าของพวกเขา คือสัตว์ร้ายที่มีความยาวมากกว่าสองเมตร สัตว์ร้ายตัวนี้มีหัวเป็นลา ร่างกายเป็นหมาป่า และมีดวงตาที่ดุร้ายมาก

เฟนด์พึมพำในขณะที่เขากระแอมไอ “ถึงคุณจะบาดเจ็บ แต่สัตว์ร้ายตัวนั้นไม่ใช่สัตว์ระดับสูง และคุณก็ควรจะจัดการกับมันได้” เฮเลน่ากลอกตาไปที่เขาและพูดว่า “เสือมันซ่อนตัวอยู่ในที่มืดตรงนั้น และฉันไม่ได้สังเกตว่ามีสัตว์ร้ายอยู่ที่นี่ ตอนมันกระโดดเข้ามาทำฉันตกใจอีกต่างหาก แล้วนี่คุ ณคิดว่าฉันควรสู้กับมันทั้งที่ไม่สวมเสื้อผ้าหรือไง?”

สเต็ดสันหายใจไม่ออก ตอนนี้เขาเริ่มมองสัตว์ร้ายตัวนี้เป็นคู่ต่อสู้ของเขาแล้ว “อาจารย์เคยบอกว่าบนโลกนี้มีสัตว์ร้ายอยู่จำพวกหนึ่ง และพวกมันได้รับจิตวิญญาณแห่งสวรรค์และโลกโดยบังเอิญผ่านทางพวกภูติผีปีศาจ จนในที่สุดพวกมันก็กลายเป็นปีศาจที่ชั่วร้าย นอกจากนี้ ร ่างกายของพวกมันยังสามารถพัฒนาได้อย่างน่าประหลาดอีกด้วย เนื่องจากพวกมันเป็นปีศาจ สุดท้ายพวกมันก็จะกลายร่างเป็นอสูรร้าย ดังนั้นพวกมันจะไม่มีทางพ่ายแพ้อย่างแน่นอน ถึงแม้พวกมันจะต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่กำลังบ่มเพาะเพื่อบรรลุการตรัสรู้ทางจิตวิญญาณก็ตาม!”

Rrrrrr “คุณนาถมีอะไรเหรอ...อะไรนะ” ภัทรพลคิดว่าเรื่องร้ายๆจะผ่านไปแล้วเสียอีกแต่เรื่องที่ภรรยาของเขาโทรมาบอกเมื่อครู่ทำเอาหดหู่อยู่พอสมควรเรื่องเลวร้ายที่ว่านั่นก็คือสารภีไม่ยอมที่จะให้ชีวิตของตัวเองตกต่ำอยู่ในคุกโดยการเลือกที่จะจบชีวิตของตัวเองไป

ตอนที่สิบสี่ สัตว์กลายพันธุ์แสนอร่อย เมื่อทุกคนได้ค้นพบสิ่งมหัศจรรย์หลังการกำเนิดของซอมบี้ แต่ละคนต่างตาลุกวาวเมื่อได้ยินว่าเนื้อของสัตว์กลายพันธุ์นั้นกินได้ ทั้งยังมีรสชาติอร่อยและเพิ่มพลังให้แข็งแกร่งขึ้น ส่วนผมขอโบกมือลาเนื้อสัตว์กลายพันธุ์ก่อนแล้วกัน ถ้าจะ กินขอเป็นเนื้อวัวกลายพันธุ์หมูกลายพันธุ์ไก่กลายพันธุ์จะดีกว่า อย่ากินอะไรที่มันพิลึกเกินเลยใจมันรับไม่ไหว "หม่ามี้กลัวจิ้งจกนะเจ้าโรส" "ใช่ๆ หม่ามี้กลัว ไซน์ไม่กินจิ้งจก" "คอสก็ไม่กิน มันไม่น่ารักเลย"

“หึ ! กว่ามันจะมามึงคงเป็นเมียกูไปแล้วแหละ มีผัวสองคนดีจะตายมึงไม่ชอบเหรอ” สายตาของสัตว์ร้ายน่าเกลียดน่ากลัวมองแทะโลมสาวเจ้าจนขนลุกซู่ ลิ้นที่แลบเลียริมฝีปากเหมือนสัตว์ประหลาดน่าขยะแขยงจนเธอยู่ใบหน้าแสดงออกว่ารังเกียจ