Novel & Cerita สัตว์ร้าย

ภูผาพูดขึ้น "ต้องขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ฉันมีนัดแล้วค่ะ มีแมงปอ ผู้ช่วยดิฉันว่างอยู่ค่ะ " รมย์นลินพูดขึ้น "ทำไม จะไปออกล่าเหยื่อรึไง" ภูผาพูดขึ้น

ลองใช้ชีวิตทุกวันกับสัตว์ร้ายข้างในที่เรียกร้องให้ถูกป้อนเช้า บ่าย และค่ำ ไฟที่ไม่เคยดับ ความต้องการที่ลึกซึ้งจนควบคุมทุกความคิดของคุณ ชื่อของฉันคือซิลแวน แวน ดาเลน อัลฟาแห่งแพ็คที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาค มหาเศรษฐี และผู้ชายที่ถูกควยควบคุมโดยสมบูรณ์

แอนนี่ที่กำลังอารมณ์ดีเกิดอารมณ์ฉุนเฉียวจนได้ "ฉันไม่ใช่หมานะเว้ย จะกัดเธอได้ไง" "หึ อย่าเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับน้องหมาเลย นายยิ่งกว่านั่นเยอะ" แอนนี่เอ่ยเสร็จกอดอกเชิดหน้า "เฮ้อ!! ยัยเตี้ย เกินไปแล้วเว้ย"

ร่างที่ก้าวออกมาจากเงามืดของวิหาร ไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่ยักษ์ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตกึ่งมนุษย์กึ่งสัตว์ร้าย ร่างกายกำยำปกคลุมด้วยขนสัตว์สีเทาหยาบกระด้าง สวมเพียงเศษเกราะเก่าคร่ำคร่า ในมือถือดาบเหล็กโค้งที่บิ่นและขึ้นสนิม ดวงตาของมันดุร้ายและไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ มี เพียงสัญชาตญาณของการเข่นฆ่าผู้บุกรุก "มนุษย์เดรัจฉานแห่งวิมานอัมพร“ มันคำรามด้วยเสียงที่แหบแห้งคล้ายสุนัขป่าที่หิวโซ แล้วกระโจนเข้าหาสิงขรด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ!

“ครับย่า แมวขโมยเสียด้วย เผลอเป็นไม่ได้ ยังไงฝากคุณย่าด้วยนะครับ ไม่ต้องกลัวนะปั้น ถ้ามันเข้ามาอีก พี่จะยิงมันทิ้ง” “อะไรกันตาเล็ก ต้องทำรุนแรงขนาดนั้นเลยเหรอ แค่ไล่ไปก็พอ” “ไม่ได้ครับคุณย่า แมวพวกนี้ต้องฆ่าให้ตาย!” ภัทรดนัยเข่นเขี้ยวพูดประโยคนี้ออกมา

ไอ้ชดเฒ่าตัณหากลับครางเครือด้วยความกระหาย มันจับเรียวขาคู่สวยที่ไร้เรี่ยวแรงของพิมพ์นารินตั้งชันขึ้นพร้อมกับแยกออกกว้าง เตรียมจะรุกล้ำเข้าหาความสาวที่แสนหอมหวาน “ได้โปรดเถอะค่ะลุง... อย่าทำอะไรหนูเลย สงสารลูกหนูเถอะ” หญิงสาวอ้อนวอนเสียงสั่นพร่า เมื่อเห็นมันงัดเอาตัวตนเขื่องสีด ำคล้ำที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนออกมาอย่างน่าขยะแขยง “ลูกมึงกินนมอิ่มแล้วจะอุ้มอยู่ทำไม! เอาไปนอนซะ!” มันคำรามสั่ง

ยอมรับตรง ๆ ว่าเสียใจและผิดหวังแต่จะให้มาร้องไห้ให้คนแบบนั้น เธอขอร้องไห้ให้หมาให้แมวยังดีกว่า ผู้ชายสันดานสัตว์เลื้อยคลานหรือเรียกอีกชื่อว่าเหี้ยอย่างคาเรนไม่เหมาะกับน้ำตาของเธอเลยสักนิด

เตโซพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงไม่วายอดนึกถึงเรื่องของดาริกาไม่ได้และทำให้เขากลัวว่าจะมีเรื่องไม่ดีกับปิ่นอนงค์เหมือนคราดาริกาน้องสะใภ้ของเขา แค่อำนาจเงินทองทำให้คนกลายเป็นปีศาจร้าย เป็นคนร้ายที่ทำลายทุกอย่าง ทำลายแม้กระทั่งอนาคตและความสุขของคนที่รักได้ จากที่ยังมีค วามสัมพันธ์อันดีก็ต้องจบสิ้นเพียงเพราะจะต้องเอามันมาให้ได้ด้วยความโลภ

ลูกน้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามาแจ้งข่าวด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด ก่อนที่ร่างของมันจะถูกกระสุนเจาะเข้ากลางหัวจนหงายหลังลงไปกองกับพื้น เตโชพังประตูโกดังเข้ามาด้วยลูกซองแฝดในมือขวา และปืนพกในมือซ้าย ชุดช็อปของเขาทั้งเปียกน้ำและโชกเลือดจนมองไม่เห็นสีเดิม แววตาของเขาบัดนี้ไม่ใช ่แววตาของมนุษย์ แต่มันคือแววตาของ "ปีศาจ" ที่กระหายเลือดอย่างที่สุด

� เป็นรูป สัตว์ร้ายที่มีเขี้ยวแหลมคมและดวงตาสีแดงฉาน ตราสัญลักษณ์นี้ไม่เคยปรากฏในสำนักใดๆ ที่เขาเคยรู้จัก แต่มันกลับทำให้เขานึกถึงข่าวลือเกี่ยวกับพรรคอธรรมที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับสัตว์ร้ายและอิทธิพลที่แผ่ขยายไปทั่ว และแน่นอน...ข่าวลือเหล่านั้นมักจะถูกเชื่อมโยงกับ อง ค์ชายสาม