สัตว์ร้าย Novels & Stories

(มังคุดสลับฟันปลา! กี๊ซ! (แร็กคูนแหวกรัง!) จอมพลเรือโคลตันอยู่บนหอสังเกตการณ์ ยอมมองเห็นการต่อสู้ของสัตว์เลี้ยงลูกชาย การที่มันใช้กรงเล็บ เตะ ต่อย หรือพวงหางฟาดซอมบี้ยังไม่น่าตกตะลึงเท่ากับการได้เห็นสัตว์กลายพันธุ์ตัวโตใช้ศิลปะป้องกันตัวของมนุษย์

�่านเล่นงานร่างกาย ความรู้สึกวาบหวามเหลือเกินบรรยายก่อเกิดบริเวณท้องน้อย สมองของหมวยลินขาวโพลนมึนเบลอจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรเลย “ซี้ด อ๊า” ร่างสูงคำรามเสียงแหบพร่าข้างใบหู ทำเอาคนตัวเล็กขนลุกซู่ บทรักแสนหนักหน่วงยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งร่างเล็กสั่นเกร็งภายใต้ การควบคุมของเขา

เตโซพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงไม่วายอดนึกถึงเรื่องของดาริกาไม่ได้และทำให้เขากลัวว่าจะมีเรื่องไม่ดีกับปิ่นอนงค์เหมือนคราดาริกาน้องสะใภ้ของเขา แค่อำนาจเงินทองทำให้คนกลายเป็นปีศาจร้าย เป็นคนร้ายที่ทำลายทุกอย่าง ทำลายแม้กระทั่งอนาคตและความสุขของคนที่รักได้ จากที่ยังมีค วามสัมพันธ์อันดีก็ต้องจบสิ้นเพียงเพราะจะต้องเอามันมาให้ได้ด้วยความโลภ

พิมมาดาถามเสียงเรียบแต่หยิ่งยโสตามสัญชาตญาณ เอกขยับยิ้มมุมปาก เขาเดินเข้ามาใกล้พิมมาดาช้าๆ จนได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ผสมกับกลิ่นอายของความโกรธ "ผมชื่อเอกครับ... เป็นรุ่นพี่ที่นี่ และเป็นคนที่ 'เกลียด' ไอ้คนขับรถคนนั้นกับยัยคุณหนูนั่นไม่แพ้คุณหรอก" พิมมาดาเลิกคิ้วขึ้น ค วามโกรธเริ่มถูกแทนที่ด้วยความสนใจ "อ้อ... ศัตรูของศัตรูงั้นเหรอ?" [POV: เอก – เมื่อจิ้งจอกเจออสรพิษ]

เขาตึงแขนเธอแนบที่หัวเตียงนอน หมดหนทางต่อต้านที่จะหนี ยิ่งเธอพยายามเปิดปากส่งเสียง คนใจร้ายยิ่งกระหน่ำปิดเสียงเธออย่างหนักหน่วง เจ็บมาก ฉันเจ็บจนน้ำตาเล็ด กับการกระทำสุดแสนจะป่าเถื่อนของหมอใจร้าย แต่นั้นท่าทีของประกายดาว และภีมภพใช่ว่าจะรอดพ้นสายตาของกานต์ยิการ์ไปไ ด้ ด้านกานต์ยิการ์จากที่ตั้งใจจะกลับทว่ากับนึกอะไรสนุกๆขึ้นมา มือเรียวแง้มประตูห้องที่ภีมภพไม่ได้ล็อก จากนั้นก็หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาบันทึกภาพเคลื่อนไหว

มือหนาโอบร่างบางไว้แน่นเมื่อมีอายังตัวสั่นไม่หยุด “ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ปลอดภัยดีใช่ไหม นั่นมันตัวอะไรคะ ” “วูล์ฟด็อกไฮบริด มันเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันเอง ”ราเชนทร์ยิ้มน้อยๆขณะะมองใบหน้าสวยซีดขาวราวกับแผ่นกระดาษ ในใจรู้สึกดีที่รู้ว่าเธอเป็นห่วง

เพื่อนรักพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักก่อนจะส่ายหัวรัว ๆ ไม่เห็นด้วย “ก็คิดว่าเป็นแฟนกันแล้วมีอะไรกันไง ปลาอย่าคิดมากสิ” “ไม่อะ ปลาทะนุถนอมเกี๊ยวมาเป็นอย่างดี ไม่ให้ผีห่าซาตานที่ไหนมาจีบได้ อยู่ดี ๆ จะไปทำแบบนั้นปลายอมไม่ได้หรอก”

‘ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต ผิวขาว ๆ นั่นจะต้องเกิดริ้วรอย’ หลังจากปล่อยลำแสงสีฟ้าออกมาไม่นาน สัตว์ประหลาดหน้าตาคล้ายอูฐ ทว่ามีเขี้ยวและเขาแหลมคม ได้กระโจนออกมาจากกายบางอย่างน่าเหลือเชื่อ แน่ชัดแล้วว่านั่นคือสัตว์อสูร เมืองเสวียนมีผู้ถือครองสัตว์อสูร! ยามนี้ถังฮูหยินกับบุต รชายตัวน้อย อ้าปากค้างอย่างตกตะลึงและหวาดกลัวจนตัวสั่น เพราะไม่เคยพบเห็นสัตว์ประหลาดที่ไหนมาก่อน

ับไปที่เรือนของนาง เสียงร้องโหยหวนเยือกเย็นนั้นยังก้องอยู่ในโสตประสาทของนางไม่คลาย มันเป็นเสียงโหยหวนที่น่ากลัวมากยิ่งกว่าเสียงของมนุษย์ธรรมดากรีดร้อง มันคล้ายๆเสียงของสัตว์ร้ายที่กรีดร้องมากกว่า นางคิดด้วยความพรั่นพรึงและคิดในใจว่านางจะไม่ไปแอบดูชายคนนั้นฝึกกลยุท� �์อีกแล้ว

เชษตอบเสียงนิ่ง “หืม? อันตรายแค่ไหน ละมันเป็นใคร?” “ชื่อม่อน เป็นเนตไอดอล เดี๋ยวผมส่งดีเทลให้คุณแล้วกัน”