ฬีรดา Novels & Stories

ฑิตาที่ได้ยินหญิงสาวตรงหน้าพูดว่าได้อยู่กับคนตัวสูงทุกวัน จึงมีสีหน้าสงสัย ก่อนลิษาจะบอกความจริงออกไป “ฉันชื่อลิษา เป็นเลขาของเรย์เดน และเป็นผู้หญิงของเรย์เดนมาหลายปีแล้วด้วย”

เอาเถอะ ไม่ใช่บทกวีไร้ค่า แต่เป็นบทกวีอมตะที่วิจิตรงดงาม เสด็จแม่ของเขา ฮองเฮาหลิน จู่ๆ ก็ถูกฮ่องเต้แต่งตั้งเป็นเทพธิดาบุปผา?

“เพคะ...” พระนมก้มหน้ารับบัญชาก่อนถอยออกไปขณะที่เจ้าหญิงแรกรุ่นยังทรงทอดพระเนตรข้ามเวิ้งฟ้าที่ลาดลงไปบรรจบกับผืนธาราอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งหล่อเลี้ยงดินแดนสองฟากฝั่งลุ่มน้ำไนล์มานับพันปี เนเฟอร์ติตียังทรงคาดหวังถึงความฝันอันงดงามเบื้องหลังกำแพงหินแห่งมหาวิหารของนครธ ิบส์ นางคือธิดาผู้เป็นที่รักยิ่งของฟาโรห์รามเสสที่สองซึ่งประสูติแต่พระนางเนเฟอร์ตารีมเหสีเอก ความรักเป็นล้นพ้นจากพระราชบิดามิเคยให้พระฉวีผุดผาดนั้นได้สัมผัสกับไอดินและรอยทรายแม้เพียงสักหน

เพชรดนัย : อสูรที่เขาร่ำลือกันว่าร้าย มันยังไม่ได้ครึ่งที่เธอกำลังจะได้เจอ ฟ้ารดา! (ฟ้า) ฟ้ารดา วัฒนากรกิจ อายุ 23 ปี สูง 167 ลูกสาวคนเล็กของ เจ้าสัวดิลกกับคุณหญิงสิริน (ลูกครึ่งไทยอังกฤษ) น้องสาวสุดรักสุดหวงของ ‘คามิน’ (นายตำรวจสากล สังกัดหน่วยจู่โจมพิเศษ)

สตรีที่สวมชุดแดงลายวิหคโบยบินคือจางฮองเฮาผู้ครองใจฝ่าบาทพระนางเป็นธิดาของท่านราชครูจาง จางฮองเฮามีชื่อเเซ่ว่าจางหมิง เป็นสาวงามอันดับหนึ่งทำให้ฝ่าบาทหลงรักนางอย่างมาก พระสนมหลินกุ้ยเฟย หรือหลินเฟยเป็นบุตรสาวขุนนางกรมโยธา สหายรักของจางฮองเฮา ท่านตาของช ินอ๋องคือขุนนางกรมโยธา

“เอาล่ะ ทีนี้หลานของป้าก็จะเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในวันนี้แล้วนะจ๊ะ” หญิงสูงวัยที่ยืนอยู่ข้างๆ บรรจงหยิบมงกุฎดอกการ์ดีเนียอันเป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์และความเบิกบานมาสวมให้บนศีรษะของเธอพลางก้มลงจุมพิตข้างแก้มเบาๆ “ขอบคุณค่ะ ป้าคลอรีส” คาซานดรายิ ้มละมุน

น่าสนุกดี แต่ความรักฉาบฉวยเพียงแค่นั้น เทียบเท่าความจงรักภักดีที่เขามีต่อพระองค์จนยอมแม้แต่ตัดศีรษะถวายไม่ได้แม้แต่กระผีกริ้น เขาทำได้ทุกอย่างเพื่อพระองค์ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องนำเถ้ากระดูกของชายที่พระองค์ปรารถนามาให้จงได้ เจ้าหญิงยาดะนา เป็นองค์หญิงพระองค์โตที่เป็นที่ รักของปวงชน เขาซึ่งเป็นเพียงบุตรชายพลทหารได้รับความเมตตาของพระองค์จนได้ขึ้นเป็นแม่ทัพด่านหน้า ความน่าหลงใหลของพระองค์ไม่ได้มีเพียงแค่รูปโฉมที่งามสะกด แต่วาจาที่สั่นคลอนความกลัว ความเด็ดขาด แววตาที่มองข้าราชบริภารราวกับมดปลวก ไม่มีผู้ใดเทียบเคียงนางได้

ลับยอมรับว่ากำลังคบหาดูใจกับเลขาสาวแสนสวยของเขาเอง ซึ่งนามของเธอก็คือ ‘รชิดา’ หรือ ‘ดาด้า’ ซินเดอเรล่าที่ผู้หญิงอิจฉากันทั่วบ้านทั่วเมือง “งั้นคุณคีย์ก็เหมือนตัวคนเดียวสินะ” “อืม ใช่ คุณนายเคยพูดตัดขาดคุณคีย์ด้วยนะ เพราะท่านจะส่งคุณคีย์ไปเมืองนอก แต่คุณคีย์ไม่ยอมไป ยืนยัน ว่าจะอยู่ที่ไร่นี่ไปจนตาย”

พะนายทำความเคารพมารดาของผู้หญิงที่เขารัก “ฉันมีลูกสาวคนเดียว ไม่เคยมีลูกชาย” นางตอบพร้อมกับเดินหนี วลัยอรหัวเราะคิก!! “พี่นายอดทนไว้นะคะ คุณแม่แค่ยังทำใจไม่ได้”

“เกนเกด” ชื่อของนางรำคนนั้น...ระวีถอนใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อควานคว้าหาตัวหญิงสาวที่ภิไธยปรารถนาจนพบตัวเข้าที่นี่ หลังจากสุ่มไปหลายต่อหลายแห่งที่มีการแสดงศิลปะแบบไทย