องค์หญิงน้อยตระกูลเซี่ย นิยาย & เรื่องราว

“หลานสะใภ้ เจ้าเพิ่มสินค้าให้ข้าตามเดิมได้หรือไม่ เจ้าก็รู้หากลดจำนวนสินค้าลงไปถึงครึ่งการค้าของข้าคงลำบากแล้ว อีกอย่างเรื่องในจวนตระกูลไป๋ไม่เกี่ยวอันใดกับการค้าตระกูลพานเสียหน่อย” “นางเป็นคนตระกูลพานมิใช่หรือ” ซีซีมองไปทางพานซื่อที่นั่งดึงผ้าเช็ดหน้ามองนางอยู่เช่นกัน “นางแต่ งเข้าตระกูลไป๋ไปแล้วย่อมเป็นคนของตระกูลไป๋”

เป็นที่รู้กันดีว่าตระกูลหลิวมีหลิวชิงซวี่เป็นคุณหนูสายตรงเพียงคนเดียว จู่ ๆ ก็มีสตรีที่หน้าตาเหมือนนางราวกับแกะปรากฏตัวขึ้น ใครบ้างจะไม่ตกใจ? พอฟังหลิวชิงซวี่แนะนำจบ เขาก็ยิ่งเบิกตากว้างมองหลิวชิงซวี่ด้วยความตกตะลึง “เช่นนั้นพระชายา ท่านก็คือองค์หญิง... แห่งแคว้นต ้าเซียงน่ะสิ?” หลิวชิงซวี่หัวเราะ ‘หึ ๆ’

“เธอเป็นใครเหรอคะ” "ตระกูลลู่ก็คือตระกูลฝั่งมารดาแท้ๆ ของคุณชายน้อยจื่อหานค่ะ แล้วคุณลู่อวี่ถงเธอก็เป็นน้องสาวร่วมสายเลือดของอดีตคุณนาย หรือก็คือมีศักดิ์เป็นน้าแท้ๆ ของคุณชายน้อยจื่อหานนั่นแหละค่ะ"

ซางเสี่ยวเฟย"... นายน้อยคนโตของตระกูลมหาเศรษฐีในกวนเฉิงและยังเป็นประธานจ้านซื่อกรุ๊ป เขามีสถานะที่สูงส่งและหล่อมาก ตราบใดที่เขายังโสดเขาก็ไม่เคยได้ยินเรื่องรักๆ ใครๆ มาก่อน จู่ๆ เขาก็ประกาศว่าเขาแต่งงานแล้ว ซึ่งนั่นเปรียบเสมือนการขว้างก้อนหินลงน้ำ เพื่อให้เก ิดคลื่น” "นักข่าวบันเทิงอยากรู้ว่าลูกสาวของตระกูลไหนโชคดีมากที่ได้แต่งงานกับนายน้อยจ้านในฐานะภรรยา ไม่ต้องพูดถึงว่านักข่าวบันเทิงอยากรู้ พวกเราทุกคนก็อยากรู้ แต่น่าเสียดาย แม้แต่พี่ชายไม่รู้ด้วยซ้ำ ฉันไม่รู้ว่านายหญิงเป็นใครมาจากไหน”

ไป๋หลินเอ๋อร์มองหน้ากันกับหญิงอื่น ในบรรดายิ่งตี้ที่นำมามีทั้งญาติสนิทและสาวรับใช้ปะปนกันไป ดังนั้นสตรีสูงศักดิ์คนหนึ่งก้าวออกมายืนตรงหน้าพูดด้วยเสียงอันดัง “ข้าฮุ่ยฟาง เป็นญาติสนิทสายรองของฮุ่ยหรู เจ้าสาวของท่าน โจวจางหมิ่น เดิมแต่แรกมิสมควรให้ข้าพักที่ นี่ด้วยซ้ำ แต่ด้วยเมื่อวานข้าเห็นว่าที่ตระกูลโจววุ่นวายนักจึงไม่ได้ซักไซ้ถาม ทำตามที่พวกเจ้าประสงค์ แต่เช้านี้ ปลุกข้าขึ้นมาตั้งแต่ฟ้าไม่ทันสาง สั่งด้วยน้ำเสียงกรรโชกโฮกฮาก ไร้มารยาท ข้าขอถามกลับสักคำ เจ้าเป็นใครกัน”

"ไม่ต้องมากพิธีมานั่งจิบน้ำชาเถิด ที่ข้าพาเจ้าเข้ามาที่ตำหนักซุนเย่เพราะที่นี่มีผีเสื้อและสวนดอกไม้สวยกว่าข้างนอก เลยพาเจ้าเข้ามาข้ามิได้คิดจะลงโทษเจ้าหรือสาวใช้ของเจ้าจริงๆหรอกนะ ว่าแต่เจ้าเป็นบุตรสาวของเสนาตระกูลใดกันทำไมข้าไม่เคยพบเห็นเจ้าสักครา" รัชทายาทถูกตาต้องใจเสี่ยว เอ๋อตั้งแต่แรกเห็นใบหน้าที่งดงามกิริยาที่อ่อนช้อยของนางดึงดูดเขายิ่งนัก "ข้าน้อยเป็นบุตรตรีของสกุลเสี่ยว นามว่าเสี่ยวหลินเจ้าค่ะ"

ไป่เหม่ยถิงทักทายผู้นำหมู่บ้านก่อนด้วยความสุภาพ “สวัสดีครับ คุณหนูไป๋ ขอถามได้ไหมครับว่าบรรพบุรุษคุณหนูสายไหน” “คุณตาหลินเกิงซิน คุณแม่หลินลู่เสียนค่ะ ฉันเป็นบุตรสาวคนเดียว แต่ยังไม่ได้ใส่ชื่อในผังตระกูลเพราะเพิ่งจะสืบค้นต้นตระกูลพบและได้รับคืนมรดกมา”

"แน่ใจนะว่าเจ้าเป็นองค์หญิงตัวจริง" "คุณชายหลี่ท่านใจร้ายเสียจริงนะ ลืมข้าไปแล้วได้อย่างไร ท่านเห็นตรานี่หรือไม่เล่า สัญลักษณ์เช่นนี้มีเพียงองค์หญิงเป่ยฉีเท่านั้นที่ครอบครองมันได้และไม่ใช่ว่าองค์หญิงทุกคนจะมี ที่สำคัญเป็นสิ่งของที่อู๋ซ่างหวงทรงประทานให้ด้วยองค์เอง”

เมื่อองค์ชายถังมู่เหรินถูกบังคับให้แต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์กับองค์หญิงจ้าวซีเฟย การอยู่ร่วมจวนเดียวกันเหมือนอยู่บนเกาะภูเขาน้ำแข็งอีกฝ่ายเย็นชา อีกฝ่ายไร้หัวใจ แล้วทั้งคู่จะลงเอยกันได้เช่นไร... "เจ้ากล้าคบชู้งั้นหรือ เจ้าเป็นพระชายาข้า แต่พาชายอื่นเข้ามาในตำหนัก ตอนที่ข้าไม่อยู่งั้นหรือ" "ความคิดท่านมันสกปรกเหมือนปากท่าน พี่เยว่เทียนแค่มาเยี่ยมข้าก็เพียงเท่านั้น พวกข้าบริสุทธิ์ใจ ไม่เหมือนท่าน กับท่านหญิงเหมยซูหนี่ว์ของท่านหรอก" "ต่อปากต่อคำ เจ้ารู้จักคำว่า กาลเทศะ ให้เกียรติสามีบ้างหรือไม่ องค์หญิง" "แล้วท่านเล่า รู้จักคำว่าให้เกียรติสตรี บ้างหรือไม่ การกล่าวที่ไร้ซึ่งหลักฐาน วิญญูชนเข้าไม่ทำกันเพคะ" "เจ้าจะยั่วโมโหข้างั้นหรือ ต่อไปห้ามให้เขา เข้ามาเหยียบในตำหนักข้าอีก"

ขาคือคุณชายแห่งตระกูลเซียวเขาก็ยิ่งนึกระแวง ตระกูลเซียวขึ้นชื่อว่ามีอำนาจล้นมือ เนื่องจากน้องสาวของท่านแม่ทัพเซียวผู้เป็นแม่ทัพใหญ่นั้นคือฮองเฮาแห่งแผ่นดิน ตระกูลเซียวที่มีฮองเฮาหนุนหลังเช่นนี้ไม่ควรจะใกล้ชิดด้วยเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากตระกูลจางเป็นกลางมาโดยตลอด หากผู้ใดรู้ว่าคุณหนูของเขาสนิทสนมกับคุณชายเซียว อาจจะมีขั้วอำนาจขององค์ชายบางพระองค์ไม่พอใจก็เป็นได้ ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ การแย่งชิงบัลลังก์ระหว่างองค์ชายทั้งสองพระองค์กับองค์รัชทายาทยิ่งดุเดือดมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ