องค์หญิงน้อยตระกูลเซี่ย นิยาย & เรื่องราว

"ฮองเฮาทรงทราบเรื่องที่เกิดขึ้นว่าคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเซี่ย เซี่ยหรูเยียนถูกผู้เป็นน้องร่วมตระกูลรังแกอย่างไม่เป็นธรรม พระองค์ทรงกริ้วนัก ด้วยตระกูลเซี่ยเป็นหนึ่งในตระกูลขุนนางใหญ่ สตรีในจวนควรมีคุณธรรมและกิริยางดงามเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้อื่น หาใช่ก่อเหตุ ให้คนร่วมเรือนต้องได้รับบาดเจ็บ”

นางตอบเสียงเด็ดขาด "ตระกูลหลี่มองว่าหม่อมฉันเป็นเพียงหมากที่ใช้แล้วทิ้ง ฮองเฮามองว่าหม่อมฉันเป็นสายลับที่ถูกส่งมาสืบความลับของท่าน หม่อมฉันอยู่ในวงล้อมของศัตรู ดังนั้น ท่านต้องเป็นโล่ให้หม่อมฉัน และหม่อมฉันจะเป็นกระบี่ที่ไร้รูปร่างรักษาท่าน" เซียวจิ่งอันนิ่งเงียบไปนาน ความคิดในหัวของเขาแล่นเร็วปานสายฟ้าแลบ สตรีผู้นี้ไม่ใช่คุณหนูผู้อ่อนแออย่างที่เขารับรายงานมา นางมีความลับที่ลึกซึ้งเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก

เช่นกันกับเซี่ยฮูหยิน ลั่วซื่อ นางเองก็เป็นคนตระกูลลั่ว แม้แต่งเข้าจวนตระกูลเซี่ยแต่ข้างหลังก็ยังมีบิดา มารดา พี่ชาย น้องชาย พี่สาว น้องสาว มีตระกูลลั่วให้คำนึงถึง ในคราที่ตระกูลเซี่ยได้รับเลือกให้ส่งบุตรสาวเข้าวังหลวง แน่นอนตระกูลลั่วย่อมคาดหวังว่าคุณหนูจวนตระกูลเซี่ ยคนใดคนหนึ่ง จะเป็นดังขุมอำนาจอันมั่งคงให้กับฝ่ายตน

ับเป็นเรื่องไร้ยางอาย เหล่าเชื้อพระวงศ์จะมองข้าด้วยสายตาเช่นไร ท่านเคยคิดถึงเรื่องนี้หรือไม่” เซี่ยอิ๋งชะงักงันไปอยางเห็นได้ชัด เซี่ยหยวนเล่อแค่นยิ้ม “ข้าเข้าใจท่านเพราะท่านเป็นชายาย่อมช่วยงานองค์ชายรองเต็มความสามารถ แต่พี่ใหญ่ท่านเคยคิดหรือไม่ หากทุกอย่างไม่เป็นอย่างที่ห วัง ตระกูลเซี่ยจะเป็นอย่างไร ข้าจะเป็นอย่างไร และ...ท่านพ่อเล่าจะเป็นอย่างไร” หญิงสาวกล่าวจบก็หันไปสบตาพี่สาว “การแก่งแย่งของเหล่าองค์ชาย ความขัดแย้งของขุนนางน้อยใหญ่ จุดจบเป็นอย่างไรท่านเคยคิดถึงเรื่องนี้หรือไม่”

ที่นี่นางสามารถใช้ชีวิตสงบสุขกับครอบครัวและเป็นเพียงมนุษย์ธรรมคนหนึ่งเท่านั้น… ต้าลู่เม้มปาก “องค์หญิง…พระองค์เป็นองค์หญิงสิบเอ็ดแห่งแดนปีศาจนะเพคะ พระองค์.....” “ข้ารู้”

เขาจ้องมองใบหน้างามก่อนจะเอ่ยเล่าเรื่องของตระกูลเซี่ยออกมา ตระกูลเซี่ย เป็นตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง มีอำนาจไม่น้อย สตรีในตระกูลหลายรุ่นได้แต่งเข้าวังหลวงเพื่อเป็นฮองเฮาและสนมของฮ่องเต้

“เเกนี่มันโง่จริง ๆ เจ้าอ้วนเเต่ตัว คุณหยางอันนะเป็นรองหัวหน้าเเก๊งมังกรนะ เเถมยังเป็นเจ้าของพื้นที่ท่าเรือนี่ด้วย” “เหรอ ฉันพึ่งรู้นะเนี่ย” “อ่า อย่าหาว่าฉันปากหมาเลยนะ เเต่เรื่องนี้รู้กันเเค่สองคนนะ ฉันได้ยินข่าวมาว่าคุณนายหลี่น่ะเป็นเมียรอง มีลูกสาวด้วยนะเห็นว่าสวยมาก เเต ่เพราะสามีรู้ภูมิหลังเลยฆ่าเธอเพื่อหน้าตาของตระกูล เเล้วก็ไปกดดันทางลูกสาว”

ในขณะที่รถม้าเคลื่อนผ่านย่านชุมชนระหว่างที่สองสามีภรรยาพูดคุยกันอยู่นั้น ชั้นบนของโรงเตี๊ยมก็ปรากฏร่างร่างหนึ่งที่จ้องมองมาด้วยแววตาอาฆาตแค้น จะเป็นผู้ใดไปไม่ได้นอกเสียจากองค์หญิงเม่ยหลันแห่งแคว้นตง ปีนี้แคว้นตงเดินทางมาร่วมงานฉลองการขึ้นครองราชย์ครบสามสิบปีขอ งฮ่องเต้แคว้นจิ้น องค์รัชทายาทซูหมิงเองก็เดินทางมาในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน "องค์หญิงเพคะ พวกเขาเข้าเมืองกันมาแล้วเพคะ" "ข้าเห็นแล้ว! นางฟางลี่อิน ข้าเกลียดเจ้ายิ่งนัก! " "องค์หญิงโปรดสั่งการ บ่าวพร้อมรับคำสั่งเพคะ"

จวนตระกูลซู ข้าวของเครื่องใช้ในเรือนคุณหนูใหญ่ตระกูลซู ถูกขว้างปาจนแตกกระจายไปทั่วพื้นห้องเพื่อระบายอารมณ์โทสะของสตรีผู้เป็นเจ้าของห้อง แต่เล็กจนโต รอบกายของซูเฟยหรงล้วนมีแต่คนเอาใจ อยากได้อะไรย่อมต้องได้แม้กระทั่งเรื่องความรัก นางแอบรักชินอ๋องมานาน นานมากเหล ือเกิน ทว่าในใจของชินอ๋องกลับมีเพียงบุตรีคนรองของราชครูหลิว 'หลิวฟางเซียน' แม้ว่าซูเฟยหรงจะมีรูปโฉมงดงามโดดเด่น ทว่าก็เป็นได้เพียงที่สองเป็นรองจากคุณหนูรองหลิว กี่ครั้งแล้วที่พ่ายแพ้ให้แก่นาง

ซูเฉียนเยว่สะอื้นไห้ โผเข้าสู่อ้อมกอดของเขา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ “แต่ข้าเป็นแค่เด็กกำพร้า จะเอาอะไรไปสู้พี่สะใภ้ได้” เซี่ยเสวียนจี้กอดนางไว้แน่น น้ำเสียงเด็ดขาดและชัดเจนจนโหดร้าย “ตระกูลเสิ่นสิ้นทายาทไปตั้งนานแล้ว นางนั่นแหละที่เป็นเด็กกำพร้าตัวจร ิง เจ้ายังมีข้า ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกเจ้าได้แม้แต่นิดเดียว” พูดจบ เขาก็ก้มตัวลงจูบนางอย่างดูดดื่มโดยไม่สนสายตาใคร