Novelas y relatos de องค์หญิงน้อยตระกูลเซี่ย

ในขณะที่ยังไม่ทันได้สติ ก็มีเงาคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอกอย่างสง่างาม หญิงสาวที่เดินเข้ามาเห็นผู้หญิงสองคน แล้วก็กวาดตามองไปรอบๆ ก่อนเอ่ยถาม “เซี่ยหลงอยู่ไหน” คุณนายเซี่ยที่เคยหยิ่งผยองมาตลอด เพราะเธอมาจากตระกูลดัง และแต่งงานเข้ามาในตระกูลที่เป็นบริษัทใหญ่โต ทำให้มีชื่อเสียงในแวดวงตระกูลใหญ่ของปักกิ่ง แต่เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้ ก็รู้สึกเหมือนกับว่าออร่าของเธอหายไปจนหมดสิ้น

‘ว่ากันว่า ในรั้ววังหลวงสมัยกรุงเก่า มีสตรีสองนางผู้ต่างเป็นดังเงาของดอกไม้แห่งฤดูร้อน ถูกเล่าขานไม่รู้เสื่อมคลาย นางหนึ่งมีนามว่า จำปี งามละมุนดั่งกลีบขาวหอมกรุ่นของดอกจำปี นางอ่อนหวาน อ่อนโยน เป็นที่ชื่นใจของผู้พบเห็น อีกนางมีนามว่า จำปา งามคมเข้ม ร้อนแรงไม่ต่างจาก กลีบดอกจำปาสีทอง นางเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เร้นลึกที่ยากห้ามใจ’ …

มือที่กำด้ามกระบี่ของฉีซูเซี่ยนคลายออกเล็กน้อย “นางก็ไม่คิดดูบ้างเลย เป็นองค์หญิงแล้วอย่างไร? หญิงหม้ายหย่าร้างคนหนึ่ง พวกบุตรหลานจากตระกูลใหญ่ที่มีปณิธานแรงกล้าและความสามารถโดดเด่น ผู้ใดจะชายตามองนาง?”

กล่าวจบนางมิมีสีหน้าเยินยอเกินจริงแม้แต่น้อย เพราะหากนางเอ่ยเกินไป ชีวิตดีๆอาจไม่รอดพ้น เซี่ยหลัวเยี่ยน คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเซี่ย นางย่อมมีวิธีเลือกคนเป็นแบบฉบับเฉพาะของตน จนไม่มีใครกล้าต่อต้าน รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเล็กน้อย “อืม จัดการแต่งตัวให้ข้า”

บน้ำ จัดเตรียมข้าวของ ซักเสื้อผ้าขององค์หญิงน้อยก็เท่านั้น สบายถึงเพียงนี้พวกนางก็ยังไม่พอใจกันอีก หากจะกล่าวว่าผู้ใดรักและเป็นห่วงองค์หญิงใหญ่มากที่สุด ก็เห็นจะเป็นไทเฮาเพียงพระองค์เดียว อาจจะเป็นเพราะองค์หญิงจิ่งซีเป็นพระนัดดาคนแรกของพระนาง อีกทั้งยังเป ็นองค์หญิงที่เกิดจากฮองเฮาอีกด้วย หนำซ้ำยังมีชะตาที่อาภัพไม่ต่างไปจากมารดาขององค์หญิง พระนางจึงได้ส่งคนมาคอยดูแลนัดดาอยู่เรื่อย ๆ แต่ทว่าสุดท้ายแล้วคนที่ถูกส่งมาทุกคน ล้วนถูกหวงกุ้ยเฟยซื้อตัวไปในที่สุด

กับตระกูลหลิวมากกว่าสะใภ้ปัจจุบัน ในครัว แม่บ้านหลิว กำลังเตรียมจัดจานขนมพลางส่ายหัวไปมา เธอหันไปกระซิบกับ ลุงเจ้า คนสวนที่เพิ่งยกกระถางดอกไม้เข้ามาวาง "ดูคุณนายใหญ่สิ เตรียมงานซะใหญ่โตเพื่อจะเชิดชูหนูซูฉี แต่อยากจะฉีกหน้าคุณนายน้อยเยว่ชิงชัดๆ ฉันล่ะเบื่อความคิด แบบนี้จริงๆ ทั้งที่คุณนายน้อยออกจะเก่งและฉลาดขนาดนั้น"

“ข้าแซ่เฟิง เรียกพ่อบ้านเฟิง แล้วนี่คือองค์หญิงจือเซี่ย ธิดาขององค์จักรพรรดินีแห่งแคว้นเทียนหลิว เจ้าควรเรียกองค์หญิงให้ถูกต้อง และทำตัวให้สมฐานะขององค์หญิง” อันจือเซี่ยยิ้มแห้ง นางไม่ได้ต้องการให้เขาแนะนำเต็มขั้นตอนเช่นนี้ “ท่านเองหรือองค์หญิงจือเซี่ย?”

สายลมโชยอ่อนยามสายต้องแสงแดดอ่อนอุ่นในเหมันตฤดู ภายในห้องขนาดเล็กมีหญิงสาวงามผุดผาดที่เพิ่งเลยวัยปักปิ่นมาเพียงสามปีนั่งปักผ้าเช็ดหน้าอย่างรื่นรมย์ในตำหนักเล็กพอดีสมฐานะขององค์หญิงของอดีตอัครมเหสีแห่งองค์ฮ่องเต้แคว้นเว่ย ใบหน้างดงามของหญิงสาววัยสิบแปดป

“เรียนท่านเจ้าบ้าน คุณชายใหญ่ถึงเมืองหลวงแคว้นฉินมาได้สามวันแล้วเจ้าค่ะ และได้เริ่มทักทายนายน้อยตระกูลเฟิงไปบ้างแล้วตามรายงาน” ผู้ที่ตอบคือ อวี้หานเยี่ยน น้องสาวแท้ๆ ของอวี้หาญ นางเป็นหญิงสาวที่มีใบหน้างดงามทว่าแฝงไปด้วยความแสบสันและเจ้าเล่ห์ ในมือของนางถือพัดขนนกย ูงที่ขยับไปมาอย่างเป็นจังหวะ นางคือผู้ที่กุมเครือข่ายข่าวกรองของตระกูลอวี้ และเป็นคนเดียวที่กล้าหยอกล้อพี่ชายผู้เคร่งครัดอย่างอวี้หาญ

“โหวน้อยสกุลเซี่ยดีกับองค์หญิงของพวกเราจริง ๆ ได้ยินมาว่าของเหล่านี้เป็นของที่โหวน้อยสกุลเซี่ยซื้อให้องค์หญิง” “ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าใครพูดว่าองค์หญิงไม่มีทางเลือกโหวน้อยสกุลเซี่ยเป็นราชบุตรเขย ข้าคิดว่านั่นล้วนเป็นข่าวลือทั้งเพ เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าโหวน้อยสกุลเซี่ยเห มาะสมกับองค์หญิงยิ่งนัก”