อัตลักษณ์ที่ซ่อนเร้น Novels & Stories

ก็อย่างว่าหละ ผู้ชายเจ้าชู้ประตูดินอย่างชาตรี ก็มักจะห่วงเรื่องภาพลักษณ์ของตัวเองเป็นปกติ หนุ่มใหญ่คนนี้จึงดูแลตัวเองให้ดูดีอยู่เสมอ แม้ว่าเขาจะเป็นนักดื่มตัวยงก็ตาม แต่ก็ยังหมั่นออกกำลังกายอยู่ไม่ขาด

น้า. ร่างเล็กบางนั้นหลอกตานักเมื่อเห็นสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้ารุ่มร่ามที่เจ้าหล่อนสวมใส่อยู่เสมอตลอดเวลาที่มาพักอยู่ที่นี่ ทรวงอกอวบอิ่มกลมกลึงไหวสะท้านตามแรงหอบหายใจปลายยอดสีชมพูแดงเข้มหดเกร็งเป็นไตไหวระริกเหมือนรอคอยอะไรบางอย่าง ลาดไหล่เนียนละมุนกับเรียวแ

่มี ชายคนนั้นกลับยื่นหนังสือเก่าแก่เล่มหนึ่งที่ไม่ได้ถูกขโมยไปให้ หนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยตัวอักษรและภาพสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงความเป็นศาสตร์โบราณ ซึ่งเจ้าตัวอ้างว่าเป็นศาสตร์ลับในดินแดนของตน หนังสือเล่มนี้บันทึกเกี่ยวกับวิธีการปกปิด และ ซ่อนเร้น โดยใช้พล ังที่ผสานระหว่างธรรมชาติและเจตจำนง

ลกใบที่สองของพวกเราที่ซุกซ่อนอยู่ในเงามืดอันมิดชิดนั้น กลับกำลังถักทอความผูกพันที่ซับซ้อนและลึกซึ้งจนเกินกว่าคำจำกัดความใดๆ ที่ฉันเคยเรียนรู้มาในชีวิต คอนโดมิเนียมกลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยเพียงแห่งเดียวในโลกที่ฉันสามารถเป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่ และเป็นสถานท ี่เดียวที่ฉันได้รับสิทธิ์ในการสัมผัสตัวตนอีกด้านหนึ่งของพี่ไต้ฝุ่น ตัวตนที่เขาไม่เคยเปิดเผยให้ใครหน้าไหนได้รับรู้

ทอปัดไม่ได้ตอบอะไร เธอนอนนิ่งให้ราเมศขยับเข้ามาแทรกระหว่างขา จับขาเธอแยกออกแล้วจ่อท่อนเอ็นเข้ากับเนินเนื้อเปียกฉ่ำ "เธอซ่อนของดี ๆ ไว้ในเสื้อผ้าเชย ๆ พวกนั้นได้ยังไง" "ฉันก็แต่งตัวปกติ" "เหรอ ฉันว่ามันเชยไปนิด ใส่แต่สีขาวจนเหมือนแม่ชีไปแล้ว" "ฉันแค่ชอบสีขาวค่ะ "

ว่า ‘เรามักจะซ่อนคนคนหนึ่งไว้ในบทเพลงแต่เดนิมกลับซ่อนตัวตนไว้ในหนังสือเล่มหนึ่งหน้าปกดูไม่สะดุดตาไม่น่าชวนให้หยิบมาอ่านแต่ตรงกันข้ามเมื่อได้อ่านแล้วกลับวางไม่ลงละสายตาจากอักษรเหล่านั้นไม่ได้แต่ละหน้าเป็นการกะเทาะบอกเล่าเรื่องราวของตัวละครเปิดเปลือยสิ่งที่ซ่อนอยู่ในใจออ กมาผ่านตัวละครตัวแล้วตัวเล่า…” เดนีสเงียบไปสักพักก่อนจะถอนหายใจ

ไม่จริงบ้าง! เซียวจิ้งเหยียนจ้องมองใบหน้าด้านข้างของดรุณีน้อยเนิ่นนาน แววตาคมกริบประดุจใบมีดโกนหรี่ลงคล้ายจะจับผิด ทว่าเมื่อเห็นท่าทางเจียมตัวเจียมตนราวกับไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้น พระองค์จึงเค้นเสียง ‘หึ’ ในลำคอเบา ๆ แล้วยอมหันกลับไปสนใจกระดาษเบื้องหน้า ทว่าในใจกลับบันทึกชื่อขอ งนางเอาไว้ในใจ เพราะคำว่า ‘องค์ชายรองจิตใจคับแคบเท่ารูเข็ม’

“ไหนว่ามาซิ มีเรื่องอะไรที่ฉันต้องรู้บ้าง” นวนันท์เดินนำเพื่อนมายังมุมในสุดของร้านซึ่งเป็นมุมส่วนตัวที่พนักงานในร้านต่างรู้ดีว่าโซนนี้ห้ามใครรบกวนเด็ดขาด “ความลับเหรอ” อัญญากระซิบ

ที่กองสืบสวน รินลดานั่งดูกล่องไม้อยู่ กล่องไม้สลักลายโบราณและรหัสลับที่วศินทิ้งไว้ให้... มันไม่ใช่แค่กุญแจไขตู้เซฟ แต่มันคือกุญแจที่กำลังจะเปิดประตูสู่นรกแห่งการชิงอำนาจ และเธอ... คือคนเดียวที่ถือมันไว้ในมือ จบตอน.

าะเธอไม่อยากมีปัญหาเรื่องผู้ชายกับนางแบบสาว ที่เป็นทั้งเพื่อนพี่ ทิพย์ธาราจะเก็บความลับที่ตนเป็นอาหารว่างของอเล็สซานโดรไว้ในใจ ไม่มีวันเปิดเผยให้อแมนดาได้รับรู้เด็ดขาด เพราะรู้ว่าในใจของนางแบบสาวมอบให้อสูรร้ายหมดทั้งสี่ห้องหัวใจ และเธอไม่มีวันทำร้ายจิตใจของอแมนดา แม้ว ่าเธอจะเจ็บปวดหัวใจมากเพียงใดก็ตาม