อัตลักษณ์ที่ซ่อนเร้น Mga Nobela at Kwento

สามปีแห่งการครองคู่ คือสามปีที่เธอสูญเสียเลือดเนื้อและหยาดน้ำตาไปถึงสามครั้ง ในวันที่โหลวซิงอิ๋นต้องเผชิญกับความแตกสลายจากการสูญเสียลูกน้อยเป็นครั้งที่สาม เหยียนเฟยฝาน ผู้เป็นสามีกลับเลือกที่จะทิ้งเธอไว้กับความอ้างว้างในกลิ่นอายยาฆ่าเชื้อของโรงพยาบาล เขาเร่งรีบเดินจากไปเพื่อเฝ้าดูพี่สะใภ้ให้กำเนิดทายาทฝาแฝดอย่างชื่นมื่น ทอดทิ้งให้เธอจมอยู่กับความเงียบงันและร่องรอยแห่งความเจ็บปวดเพียงลำพัง วินาทีที่ก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาลด้วยร่างกายที่ซูบเซียวจนแทบจะปลิวไปตามลม ทว่าแววตาของเธอกลับแน่วแน่และเย็นเยียบกว่าครั้งไหน ๆ เธอตัดสินใจยุติพันธนาการที่ล่ามโซ่ชีวิตไว้ด้วยการยื่นหนังสือหย่าให้แก่ว่าที่อดีตสามี “เราหย่ากันเถอะ ทุกอย่างก็เพื่อตัวคุณเอง” “หย่า? คุณแน่ใจ? ถ้าอยากจะเรียกร้องความสนใจ ก็ไม่เห็นต้องเสแสร้งอ้างว่าทำเพื่อผมให้มันดูสูงส่งนักเลย!” โหลวซิงอิ๋นไม่ได้โต้ตอบสิ่งใด เธอเพียงแต่ยกยิ้มบางเบาที่ดูแฝงไปด้วยความเวทนา ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะปรายหางตามองกลับมา เธอทำเพื่อเขาจริง ๆ เพราะนับจากนี้ เธอไม่ต้องทนเป็นเบี้ยล่างให้เขาอีกต่อไป ในเมื่อตอนนี้ ได้พบกับร่มเงาใหม่ ต่อให้เหยียนเฟยฝานจะมีอำนาจล้นฟ้าในเมืองจิงเฉิง แต่สำหรับคนผู้นั้นแล้ว เหยียนเฟยฝานก็เป็นเพียงมดปลวกที่ไม่อาจเทียบเคียง เมื่อพันธนาการขาดสะบั้น โหลวซิงอิ๋นก็ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากหญิงสาวผู้อ่อนแออีกต่อไป ทันทีที่ตัวตนที่แท้จริงของเธอค่อย ๆ ถูกลอกออกมาทีละชั้น สมาชิกตระกูลเหยียนที่เคยตราหน้าและดูถูกเธอก็ถึงกับเบิกตาค้างด้วยความตื่นตะลึง นี่หรือ ยัยเด็กกำพร้าไร้หัวนอนปลายเท้าที่ใครจะรังแกก็ได้คนนั้น? ประธานบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ “ซิงอิ๋น หย่าสักทีเถอะครับ ผมรอรับขวัญแทบไม่ไหวแล้ว” เจ้าพ่อตระกูลมหาเศรษฐีลึกลับ “หย่า! ถ้าไม่หย่าฉันจะบดขยี้ตระกูลเหยียนให้หายไปจากแผนที่โลกซะ!” ทนายความระดับสากลผู้ไร้พ่าย “คดีหย่านี้ไม่มีคำว่าแพ้ ขอเพียงคุณชายตามองผมสักครั้ง ผมก็พร้อมจะถวายชีวิตให้” เหยียนเฟยฝานเคยลำพองใจว่าโหลวซิงอิ๋นคือของตายที่จะไม่มีวันพรากจากเขาไปได้ จนกระทั่งวันที่เขาตระหนักว่าเธอกลายเป็นดวงดาวที่อยู่ไกลเกินเอื้อม ความมั่นใจและทิฐิที่เคยค้ำคอพลันพังทลายลงกลายเป็นเศษซากที่ไร้ชิ้นดี...

แต่งงานกันมาเจ็ดปี เฟิงถิงเซินเย็นชากับเธอราวกับน้ำแข็ง ทว่าหรงฉือกลับยิ้มรับเสมอมา เพราะเธอรักเขามาก และเชื่อว่าเธอจะสามารถเอาชนะใจเขาได้ในสักวันหนึ่ง แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือการที่เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่นตั้งแต่แรกพบ แถมยังรักและดูแลเธออย่างดีที่สุด แต่เธอยังคงพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาชีวิตแต่งงานของพวกเขาไว้ จนกระทั่งถึงวันเกิดของเธอ เธอเดินทางไกลหลายพันไมล์เพื่อไปหาเขาและลูกสาวที่ต่างปะเทศ แต่เขากลับพาลูกสาวไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ทิ้งให้เธอเฝ้าห้องที่ว่างเปล่าเพียงลำพัง ในที่สุดเธอก็ยอมแพ้อย่างราบคาบ เมื่อเห็นลูกสาวที่เธอเลี้ยงมากับมือต้องการเรียกผู้หญิงคนอื่นว่าแม่ หรงฉือก็ไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป เธอร่างข้อตกลงการหย่าร้าง และสละสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูก แล้วจากไปอย่างสง่างาม นับแต่นั้นก็ไม่สนใจพ่อลูกคู่นั้นอีกเลย และรอเซ็นใบหย่าร้าง เธอละทิ้งครอบครัว และหันกลับมาทุ่มเทให้กับงาน เธอที่เคยถูกทุกคนดูถูกในอดีต กลับสามารถหาเงินได้กว่าหลายแสนล้านอย่างง่ายดาย ทว่าเธอรอแล้วรอเล่า ใบหย่าไม่เพียงแต่ไม่ได้เซ็นสักที แต่ผู้ชายที่ไม่ยอมกลับบ้านในอดีต กลับกลับบ้านบ่อยขึ้นเรื่อยๆ แถมยังติดเธอมากขึ้นทุกวันอีกต่างหาก เมื่อรู้ว่าเธอต้องการหย่า ชายผู้สูงศักดิ์และเย็นชามาโดยตลอดก็ผลักเธอไปที่มุมกำแพง “หย่าเหรอ? ไม่มีทาง”

กลิ่นคาวของเลือดคือสิ่งที่ปลุกให้ฉันตื่น.. ฉันได้กลิ่นมันทุกครั้งพร้อมกับความทรงจำบางช่วงที่หายไป มีเพียงเสียงผู้หญิงอยู่ในหัวที่ฉันพอจะจำได้เป็นสิ่งสุดท้าย.. เสียงที่ เหมือนกับเสียงของฉัน พร่ำบอกว่าฉัน… ควรให้เธอออกมา

“อ่า... ” วัลยาพริ้มตา… เม้มปากให้กับความรู้สึกจุกแน่นเมื่อกดกลีบสาวดูดรัดหัวเอ็นถอกบานเข้ามาเต็มรู ก่อนจะร้องครางร้องคราง ทิ้งสะโพกอ้ากลีบรับลำเอ็นทะลวงขึ้นมาจนสุดลำโคน “ซี้ดดดดด… โอ้ววววว… ” ความแข็งแกร่งของกำนันทอง ทะลวงเข้ามาจนมิดดุ้น ก้อนไข่อุ่นหดเกร็งเบียดชิดติดกลีบสวาท “เสียวมากจ้ะ… พ่อทองจ๋า” วัลยาหลับตาพริ้ม ขณะแอ่นนมให้กำนันทองดูดมือข้างหนึ่งเอื้อมมาทางด้านหลัง ลูบคลำท่อนเนื้อมหึมาที่เสียบคาเต็มรู “ใหญ่มากค่ะ… ” วัลยาเอามือรูดลำอวัยวะเพศขรุแข็งเหมือนดุ้นข้าวโพดสีน้ำตาลใหญ่ๆ เสียบตรึงเต็มรูของหล่อน

หลินเสี่ยวเหยา ชะตาพลิกผันจากเหยื่อซอมบี้ ดันทะลุมิติมาเกิดใหม่ในนิยายที่ตัวเองเคยอ่าน มาเป็นร้ายร้าย พร้อมพลังมิติโกง ๆ ที่มีทุกอย่างครบครัน! ชีวิตนี้ขอสลัดคราบตัวร้าย สู่เส้นทางนางเอกสุดปัง

ตำหนักหลิงหลานอันลึกลับไม่มีใครรู้ว่ามีสิ่งใดซุกซ่อนอยู่ เสี่ยวมี่ เสี่ยวอวี่ เสี่ยวเหม่ย หญิงสาวสามคนถูกส่งเข้าไปบูชายัญโดยไม่รู้ตัว ภายในตำหนักหลิงหลานอันเย็นเยียบนั้น กลิ่นหอมของดอกหลิงหลานปลุกเร้าความปรารถนาที่ไร้จุดสิ้นสุด ภาพฝันอันรัญจวนซ้อนทับกับความเป็นจริงอันเลือนราง หญิงสาวทั้งสามซึ่งหลงวนอยู่ในวังวนของความต้องการที่รอวันเติมเต็ม สัมผัสอันเร่าร้อน เรือนกายเย้ายวน บุรุษหล่อเหลาในความฝันที่ทำให้ไม่อยากลืมตาตื่นขึ้นมา... ********** อุบัติเหตุทำให้ดวงตาของ หลี่อวี๋ บอดทั้งสองข้าง กระทั่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้หญิงสาวตัดสินใจ รับตำแหน่งเจ้าบ้านเคหาสน์เยี่ยนเหยาต่อจากน้าสาว ที่เคหาสน์เยี่ยนเหยาภาพของหลี่เหยาผู้เป็นน้า กำลังกอดก่ายคลอเคลียกับบุรุษผู้มีเส้นผมสีเงินยวง ภาพที่เหมือนความฝันแต่ก็ไม่ใช่ความฝัน ทำให้หญิงสาวกระหายที่จะพิสูจน์ความจริง กระทั่งนำมาซึ่งการพบพานระหว่างเจ้าบ้านคนใหม่ กับจิตวิญญาณแห่งขุนเขาอย่าง ไป๋เทียน บุรุษผู้ซึ่งมีเส้นผมสีเงินยวง ความลับซึ่งซุกซ่อนอยู่เบื้องหลังกำแพงเคหาสน์เยี่ยนเหยา ผลักดันให้หญิงสาวก้าวออกมาเพื่อหาคำตอบ แท้ที่จริงแล้วเขาผู้นั้นคือใครกันแน่ เหตุใดจึงทำให้เธอสามารถมองเห็นทั้งที่ตามืดบอดทั้งสองข้าง และจำเพาะเจาะจงว่าต้องมองเห็นในช่วงที่เขาอยู่ข้างกายเท่านั้น

"เวตาลอามาร์" เฝ้ารอนางอันเป็นที่รักมาตลอดสี่พันห้าร้อยปี แน่นอนเขามีอายุเกือบหมื่นปี และตอนนี้นางก็กลับมาแล้ว "พุฒิตา" ไม่เชื่อเรื่องอดีตแต่เมื่อถูกเวตาลหื่นกามจู่โจมแล้วเธอจะต้านทานไหวได้ยังไงเมื่อเขามีหน้าตาหล่อขยี้ใจขนาดนั้น เป็นใครจะต้านและทนไหวเมื่อถูกขยี้ 'รัก' ดุดัน +++++ “อ่า...คุณมันไม่ใช่คน อะ...อื้อ” แล้วเธอก็ต้องร้องครางซ่านออกมาเมื่อปากหนากัดคลึงยอดอกตัวเองหนักหน่วง “ข้าคือเวตาล และเป็นเวตาลที่มีแค่เจ้าคนเดียวเท่านั้นที่จักได้ครอบครองร่างกายกับจิตวิญญาณของข้ายอดรัก อ่า...” แล้วปากหนาก็เคลื่อนไล้มายังหน้าท้องแบนราบที่กำลังเคลื่อนไหวตามแรงหอบหายใจของเจ้าของร่างเล็กระหงน่าทะนุถนอม “คุณมันต่ำช้า!” “เดรัจฉานเช่นข้ามิมีความดีให้พูดถึง นอกจากความต่ำทราม ดวงใจของข้าเอ๋ย...อื้ม” แล้วเขาก็ไล้ปลายลิ้นสากลามเลียหน้าท้องแบนราบไปยังความเป็นสตรีของนางอันเป็นที่รักที่อวบนูนสวยงามแถมยังฉ่ำแฉะเพื่อรอให้ตนกลืนกินน้ำเกสรงามอีกด้วย ++++++

พี่เถื่อนคนนี้ น่ารักจะตาย [ราชา x ไอริน] ผู้ชายอันตรายที่ใครๆต่างก็กลัว แต่ทำไมเธอกลับมองว่าเขาน่ารักขนาดนี้กัน นี่สินะที่เขาเรียกกันว่า ความรักทำให้คนตาบอด "บ้านอยู่ไหน จะไปส่ง" "ไม่เป็นไรค่ะ นะ..หนูกลับเองได้" "กลัวกูไปปล้นบ้านว่างั้น?" "คือ.." "เออ งั้นก็กลับเองแล้วกัน!" ราชา วิศวะปี4 หน้าโหดแต่อยู่ในโหมดโหดเหมือนกันกับหน้านั่นแหละ ชอบของหวาน นิสัย ใครพูดไม่รู้เรื่องก็ตบหมดอ่ะ "มึงอย่าทำหน้าอ้อนตีนไอริน" ไอริน นิเทศปี2 สาวแว่นใจกล้าเกินร้อย เห็นดูติ๋มๆแต่ขี้อ่อยมาก นิสัย อย่าให้ต้องโมโห เพราะจบไม่สวยสักราย "แค่พี่จุ้บตรงนี้ หนูก็จะหายเจ็บ" เอซ/แอล วิศวะปี4 สองแฝดที่รักกันดี ชอบอะไรเหมือนๆกัน นิสัย ขี้แกล้ง ชอบปั่นหัวเพื่อน โดยเฉพาะกับราชา "ถ้ามันทิ้งน้อง พวกพี่พร้อมเสียบ"

ปัทมาภรณ์ หญิงสาวผู้มีดวงกินผัว เธอแต่งงานสองครั้ง สามีก็ตายทั้งสอง... เมื่อ ยุทธนา ชายหนุ่มวัย 41 ขอแต่งงาน เธอจึงปฏิเสธ เพราะกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย แต่แล้ว ชะตากรรมก็เล่นตลก เมื่อแผนชั่วของ คุณพฤษ (พ่อของสามีเก่า) ในงานเลี้ยงการกุศล ทำให้ปัทมาภรณ์ถูกวางยาปลุกกำหนัด และนำเธอไปสู่มือของ นายคม คนขับรถผู้แฝงความหวังเคลมเจ้านาย นายคมใช้คลิปแบล็กเมล์เธอตั้งแต่นั้นมา โชคชะตาพลิกผัน! ยุทธนาจับได้ว่าเธอมีชู้ แต่ระหว่างบินกลับ เครื่องบินก็ระเบิดกลางอากาศ วิญญาณของเขาจึงกลับมาเพื่อล้างแค้นคนที่ทำให้เขาตายและช่วงชิงทรัพย์สินไป วิญญาณยุทธนาไล่ล่านายคมจนตกบันไดตาย เขาบังเอิญเข้าสิงร่างของ นายเมฆ คนขับรถบรรทุกที่ช่วยเหลือปัทมาภรณ์หลังหนีจากบ้านนอก เพื่อจะเปิดโปงความจริงและเข้าสิงร่างของ ภาสกรณ์ (ทนายหนุ่ม) เพื่อสืบแผนชั่วในคฤหาสน์พฤษธารา แผนล้างแค้นของยุทธนาในร่างภาสกรณ์กำลังดำเนินไปอย่างลับๆ แต่เขากลับพบว่าตัวเองกำลังถูกคู่แข่งอย่างนายเมฆ (ที่ตอนนี้ปัทมาภรณ์เชื่อว่าเป็นยุทธนาในร่างใหม่) สารภาพรัก และเธอก็ตอบรับความรู้สึกนั้น!

แสงดาว แม่ค้าขายขนมครกข้างถนนชั้นไพร่ที่ต้องมาถูกคุณชายผู้สูงศักดิ์หยามเกียรติสกุลรุนชาติ ว่ากันว่าเขาไร้หัวใจ หัวใจที่รักใคร มีนิสัยดุดัน เงียบขรึม เดาใจยาก อีกทั้งยังไม่เคยมีรอยยิ้มบนใบหน้าเลยสักครา!