อัลฟ่า Novels & Stories

กรวิกาอมยิ้ม “อย่าเปลี่ยนใจเลยนะ เดี๋ยวไปบอกที่ร้านให้คิดสูตรใหม่ให้เลย” “ดีมาก ไม่ได้ไอติมรสใหม่มา อดส่วนแบ่งแน่นอน”

"Bonjour, je m'appelle Bua. (สวัสดีฉันชื่อบัว) " "Oh, tu peux parler français. (โอ้!! คุณพูดฝรังเศสได้!! " " Oui je peux parler (ใช่..ฉันพูดได้) " "Entendu que tu es un docteur. Tu dois être très bon. (ได้ยินว่าคุณเป็นหมอ คุณต้องเก่งมากๆ แน่) "

“หัวหน้าแคมป์ ชื่อพลโทโซเต็ง” “พลโทโซเต็ง!!!” “อย่าพยายามหนีล่ะ ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ เพราะถ้าเขาเบื่อเมื่อไหร่ เขาก็ปล่อยตัว ไม่กักไว้หรอก” มันเตือนด้วยความหวังดีสินะ...เมื่อรถกระบะคันใหญ่แล่นเข้าสู่แคมป์ของพวกค้ายา ที่ขึ้นชื่อว่ามีความโหดร้ายและจิตใจเลวทราม...โดยเฉพาะห ัวหน้าของพวกมัน!!!

ตอนที่59. ผู้หญิงของจอมมาร /1 “ฮัลโหล...” “ฮัลโหล ผมเองครับสิตา”

แกร๊ก เสียงปลดล็อกประตูที่ได้ยิน ทำให้ปนันชิตาตกใจจนก้าวขาไม่ออก “คุณใหญ่!” เรียกชื่อคนที่บุกรุกเข้ามา พร้อมกับถอยหนี ขยับเสื้อคลุมเนื้อบางเบาให้กระชับตัวยิ่งขึ้น

นัยน์ตาสีเขียวมรกตของเขาสบประสานเข้ากับฉัน ทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเขา—ทั้งความสูงตระหง่าน และท่วงท่าการครอบครองพื้นที่รอบตัว—ล้วนกรีดร้องคำว่าอัลฟ่า และหากมีสิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้มาตลอดชีวิต นั่นคือคำว่าอัลฟ่านั้นมีความหมายเดียวกับคำว่าอันตราย ร่างกายของฉันตอบสนองก่อนท

กฤษฎาเหยียบเบรกรถทันที “ลูกๆคุณ คุณยังมีลูก แต่ทั้งชีวิตของฉันมีแค่ลูกสาวเพียงคนเดียว ฉันทำผิดกับลูกมามาก ฉันขอใช้เวลาที่เหลือดูแลมินรญาให้ดีที่สุด เท่าที่แม่คนหนึ่งจะทำได้ คุณเข้าใจฉันนะ”

ปพนบอกลูกเขย “ครับ” อามาร์รับปากแล้วก้มหน้ายิ้มให้แม่ยอดรักของตนเองแล้วบอกรักเธอผ่านกระแสจิต ‘ข้ารักเจ้าพุฒิตา’ และนางก็ตอบกลับ ‘ฉันก็รักคุณเวตาลอามาร์’