อัลฟ่า Novels & Stories

ธีโอ ล็อควู๊ด อัลฟ่ากลิ่นเหล้าไวน์ขมจาง ๆ แต่แรงพอจะตัดกลิ่นเลม่อนฉุนกึกให้จางหาย สเตตัสบนแผ่นเอไอลอยขึ้นตรงหน้า "NPC ระดับ S : ธีโอ ล็อควู๊ด อัลฟ่า" พระเอกของเกมปรากฏตัวแล้ว!

ไอ้คีย์ : 5000 กูรีบใช้ มินตรา : ไปไม่ได้วิชานี้สำคัญ ไอ้คีย์ : คลิปเสียงความยาว 30 วินาที มือเล็กของมีนค่อยๆกดฟังคลิปเสียงนั่น โดยไม่ได้ตั้งใจ {อร๊ายยยยยย อ๊ะ อ๊ะ คีย์สุดยอดไปเลยค่ะ ลูกปลาเสียวรูมากเลย อ๊ะอ๊ะๆ} ไอ้คีย์ไอ้บัดซบ! เล่นอะไรไม่รู้จักเวล่ำเวลา

“คุณกล้าดียังไง?” น้ำเสียงของเอวาเต็มไปด้วยความโกรธ เบรนดายิ้มเยาะราวกับว่าเธอมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ “ไม่ใช่ความผิดของฉันที่เด็กนี่เดินไม่มองทาง นี่เป็นชุดรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่นของหลุยส์ วิตตอง และนังเด็กเวรนั่นเกือบจะทำลายชุดฉันด้วยการสาดน้ำผลไม้ใส่”

“หยางเกา” “หยางเกา? ลูกแกะน่ะหรือ” “พ่ะย่ะค่ะ ธงของมันใช้สัญลักษณ์ลูกแกะ” แค่ได้ยินชื่อ เสี้ยวพักตร์คมเข้มไร้อารมณ์เป็นนิจก็แปรเปลี่ยนเป็นเดือดดาลในทันที ไอ้รองแม่ทัพระยำคนนี้มันจงใจใช้ชื่อนี้ข่มทัพหมาป่าของเขา น่าสนุกดีไม่น้อย

ออร่าของผู้ชายที่ไม่คุ้นเคยให้เบาะแสแก่ฉัน เขาคือเบตา ฉันแน่ใจว่าเขาคือเบตาของอัลฟา วลาดิเมียร์ เพราะเบตา วาซิล คือเบตาของอัลฟา ดราโกเมียร์ ส่วนแกมม่ามันสับสน ถ้าแกมม่า โบริส คือแกมม่าของอัลฟา ดราโกเมียร์ แล้วแกมม่า โซราน เป็นของใคร? ถ้าแกมม่า โซราน คือแกมม่าของอั ลฟา วลาดิเมียร์ ทำไมเขาถึงซื้อฉัน?

นางกล่าว เมื่อใช้ไออุ่นอัง ขอบกระดาษจึงแยกออก ด้านในมีรอยหมึกย้อนจากตัวอักษร แสดงว่าเคยมีกระดาษบางวางทับแล้วลอกข้อความออกไป

โมราห์ “สวัสดีค่ะ คุณโมราห์ใช่ไหมค่ะ”เบอร์แปลกๆโทรเข้ามา “ใช่ค่ะมีอะไรป่าวค่ะ?”

เจมส์เอ่ยเสริมขึ้น "เสือก! มึงสองคนไปเอาอะไรก็ได้ที่มีแอลกอฮอล์มาให้กู ดีกว่ามาพูดจาไร้สาระแบบนี้"

หลังจากอาละวาดใส่ปาริสา จนอีกฝ่ายต้องรีบเก็บข้าวของหนีแทบไม่ทัน เปรมมิกาก็หันมาหาเรื่องหาราวทำเอาเขานี้ปวดหัวมากที่สุดเลย “ยังจะเรียกฉันว่าคุณอีกนะเต็ม เรียกพี่สิ เราเป็นน้องชายพี่แล้วไม่ใช่หรือไง หรือพอเห็นว่าเลี้ยงยากเลยคิดจะเปลี่ยนใจ ให้แล้วพี่ไม่คิดจะรับคืนนะ” การันต์กระเซ้าเ ย้าแหย่ ยกมือขึ้นขยี้ผมบนศีรษะทุยจนยุ่งเหยิง