อิจฉา Mga Nobela at Kwento

อิจฉา แหละมั้ง หรือไม่ก็ชอบจนเกินไป แล้วคนประเภทที่ขี้อิจฉาก็มักจะบอกว่า จะไปอิจฉาอะไรมัน ไม่เห็นมีอะไรให้อิจฉา

​“อืม...นายเรนกับน้องหล้าเข้ากันได้ดี ทั้งที่ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ ตอนแรกมีปัญหาอยู่บ้างนั่นแหละ เพราะต่างพ่อแม่กัน แล้วต้องมาอยู่ด้วยกัน นายเรนเคยไม่ชอบหน้าน้องหล้านักใหม่ๆ เพราะกลัวว่าน้องหล้ากับน้าดาวจะมาแย่งความรัก แต่สุดท้ายแล้วก็อย่างที่เห็นนี่แหละ สองพี่น้องตัวติดกันมาก น้าที่ เป็นลูกคนเดียวบางทีก็คิดอิจฉา” กล้าตะวันเล่าให้สาวน้อยฟัง รัศมีแขถอนใจเล็กน้อย เสียงหวานเอ่ยปร่าอย่างลืมตัว ​“ลูกหมีก็อิจฉา”

ใครคือคนที่แตะต้องไม่ได้ เธอยอมรับว่าอิจฉาจืออี้ อิจฉาที่อีกฝ่ายเกิดมาก็มีทุกอย่าง อิจฉาที่ไม่ต้องดิ้นรน อิจฉาที่แม้แต่ผู้ชายของเธอ ยังต้องไปคอยดูแลเอาใจใส่ อิจฉาที่จืออี้ไม่เคยต้องรู้สึกว่าการถูกกลั่นแกล้งมันเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่าการถูกเรียกว่าคนไร้ค่าเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่าการต ้องก้มหน้าเพราะไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะโกรธมันทรมานเพียงใด

อิจฉา เอาเป็นว่าชั่วโมงนี้ไม่มีใครฮอตเท่าพนักงานธุรการคนนี้แล้วจ้า สามหนุ่มงานดีทั้งนั้น ถ้าเป็นแอดมินก็เลือกไม่ถูกเหมือนกัน

แต่วันที่ต้องเสียรอยยิ้มของหล่อนให้น้องชาย ความรู้สึก ‘อิจฉา’ ที่แฝงไว้ข้างในก็กำเริบขึ้นมา กลอยใจอาจไม่ใช่จุดแตกหักที่แท้จริง แต่… นี่ ‘ความอิจฉาริษยา’ ต่างหากคือจุดเปลี่ยนของเรื่องราว

“เหตุผลที่เธอลงมือทำ ไม่ซับซ้อนค่ะ แรงจูงใจของเธอ…น่าจะมาจากความอิจฉา ความอิจฉาที่สะสมมานาน อิจฉาสถานะและอิจฉาสิ่งที่คิดว่าตัวเองควรได้ แต่กลับไม่ได้รับ” หลิวชิงเหยียนกำมือแน่น สีหน้าเจ็บปวดปนโกรธอย่างชัดเจน หลงเหมยเซียงถอนหายใจหนัก แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวั งมากกว่าความโกรธหลงเทียนหยวนเคาะไม้เท้าเบาๆ อีกครั้ง “อิจฉาจนกล้าทำร้ายคนในบ้าน”

ขอโทษ "ขอโทษจริงๆ...ความจริงแล้วฉันไม่ได้เกลียดเธอ แต่ฉันแค่อิจฉา" อิจฉาฉันเนี่ยนะ? "คนอย่างฉันมีอะไรให้น่าอิจฉา"

“จริงฉันก็เห็น แกว่ามันเข้าไปอ่อยคุณภีมไหมอะ” “อยากรวยทางลัดล่ะสิ” แต่จะทำไงได้ในเมื่อมันคือความคิดของพวกเขา ความคิดคนอื่นเราห้ามได้ที่ไหนกัน เพื่อนในที่ทำงานต่างปลอบใจเธอว่าอย่าได้ใส่ใจพวกปากหอยปากปูนักเลย สนใจมากไปก็จะทำให้ปวดสมองเสียเปล่า เอาเวลาที่จะไปนั่งคิดหรือใส่ ใจเรื่องไร้สาระมาทำงานยังดีกว่านินทาชาวบ้านเสียอีก

น้ำเสียงหยันๆเอ่ยถาม ภาพเมื่อกี้มันเป็นอะไรที่เขาไม่เคยได้สัมผัสและได้เห็น ความอิจฉาจึงบังเกิดขึ้นอย่างเช่นตอนนี้ เขารู้สึกอิจฉาสองพ่อลูกขึ้นมาอย่างอดใจไม่ไหว

จางเหมยลี่เบะปากอย่างหมั่นไส้ “ขี้อิจฉา” เดียร์น่าทำปากขมุบขมิบว่าคนขี้อิจฉา อีกฝ่ายถลึงตาใส่ แต่เธอไม่กลัวหรอกนะ