อิจฉา Mga Nobela at Kwento

“คำพูดของคุณตอนนั้น มันเหมือนคำสาป มันทำให้ฉันรู้สึกหวาดกลัวและไม่กล้าที่จะรักใครเลย แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันคิดผิด ฉันไม่ควรใส่ใจคำพูดของคนอย่างคุณเลย ฉันควรมีความสุขกับชีวิตที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบของฉัน เพราะคนที่เหมือนจะเพอร์เฟคอย่างคุณ ก็มีความน่ารังเกียจอยู่ในตัวเ องเหมือนกัน คนเห็นแก่ตัวที่ยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อเงิน” หมอมินทร์หน้าชา “ใช่ ผมก็ไม่ได้ดี แต่ผมก็ไม่เคยคิดจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคุณ”

คนที่อยากจะแกล้งเขา กลับถูกเขาตอบกลับมา ใส่ใจอะไรก่อน เธอแค่อยากแกล้ง แล้วเอาผ้าขนหนูของเธอไปทำไม คนบ้าคนนิสัยไม่ดี ความแพ้แล้วอาละวาด ทำให้ดุจดวงใจอยากจะวีน เธอยอมให้เขานำหน้า 1คะแนน

ซันนี่ว่า ความอิจฉาทำให้สายฟ้าริษยาไม่จบไม่สิ้น ต้นเหตุมาจากครอบครัวที่รักในความเพอร์เฟค คอยแต่เปรียบเทียบลูกหลานของตัวเองกับตระกูลคู่แข่ง ผลมันเลยออกมาเป็นแบบนี้

"ครับ" คำว่าน่าอิจฉาสำหรับไคโร ไม่ได้แปลว่าใครรวยกว่าหรือมีอะไรมากกว่า สำหรับเขาคือการที่ได้มีภรรยาที่ดีต่างหากที่น่าอิจฉา และสำหรับเขาเธอเองก็ไม่ได้ดีเพอร์เฟค เลิศเลอ เธอก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาที่เขารัก และเทิดทูนเอาไว้ เหนือสิ่งอื่นใด

มันหมายความว่าไง มันอิจฉาที่ผมจะได้โชว์ความหล่อหรอ “ก็แล้วมันจะเป็นอะไรอ่ะ อิจฉาที่กูได้แต่งหล่อหรอวะ“ “กูจะไปอิจฉามึงทำไม” “แล้วมึงจะมาโวยวายเพื่อ”

คำว่าอิจฉาผุดขึ้นมากลางหัวใจ เธออิจฉาผู้หญิงคนนั้นที่ได้เข้าไปยึดพื้นที่หัวใจของพี่ลมไว้ได้โดยไม่ต้องออกแรงทำอะไรทว่าอีกใจก็โล่งอกที่ผู้หญิงคนนั้นมีเจ้าของไปแล้ว

หลิงเฟิงแอบหัวเราะ “เข้าใจๆ ฉันรู้ว่านายอิจฉาฉัน ไม่ได้มาก็คิดจะทำลายมันเป็นพื้นฐานของมนุษย์แหละ ฉันเข้าใจดี!”

ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ ความอิจฉาวิ่งฉิวอยู่ในกระแสโลหิต ไม่อยากจะยอมรับเลยว่าตัวเองติดตาต้องใจณฉัตร และก็อิจฉาผู้หญิงทุกคนที่อยู่ใกล้เขา มันน่าละอาย แต่หล่อนไม่อาจจะห้ามใจตัวเองได้เลย... ก็พ่อเจ้าประคุณหล่อราวกับไม่ใช่มนุษย์เช่นนี้

ควีนโอดครวญด้วยความช้ำใจก่อนที่จะตักเค้กก้อนใหญ่ยัดเข้าปากด้วยความขุ่นเคืองทำไมคนสวยขาแบบเธอถึงไม่มีคนมาชอบบ้างนะทั้งที่หน้าตาของเธอก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่แต่อย่างใดออกจะสวยแบบสาวมั่นด้วยซ้ำหรือผู้ชายเขาไม่ชอบคนสวยกันนะ “วิธีแก้ความอิจฉาไม่ยากเลยครับคุณควีนก ็แค่หาแฟนเป็นตัวเป็นตนความอิจฉาที่อัดแน่นอยู่ในใจมันก็จะหายวับไปกับตาเลยครับ”

ชายหนุ่มพยายามรวบรวมสติที่ตื่นเพริด มือแกร่งเสหยิบน้ำขึ้นมาจิบ ลอบสำรวจหญิงสาวที่ยังคงสำรวมกิริยา ก้มหน้าก้มตาสนใจอาหารในจานมากกว่าเขา ‘ใจคอจะไม่สบตาว่าที่สามีหน่อยเหรอครับ คุณผู้หญิง’ ภีมนึกในใจด้วยความเอ็นดู เขาคงต้องรับบทผู้ทลายความกระอักกระอ่วนใจนี้สินะ ไม่เกิน ความสามารถนักแก้ปัญหามือฉมังหรอก