อิจฉา Novels & Stories

สีหน้าของมั่วฝานน่าทุบตีมาก เขากลัวควบคุมตนเองไม่ได้… เป็นครั้งแรกที่เขาเกิดความรู้สึกอิจฉาอย่างรุนแรง ท่านเทพดีกับเขาเกินไป! ดีจนมากเกินไป

ขณะที่กีย่ากำลังมองไปที่มีล่า ความอิจฉาสะท้อนอยู่ในสายตาของเธอ อารมณ์ที่รุนแรงมากก็เอ่อล้นอยู่ในหัวใจของมีล่าเช่นกัน

ท่านตอบเบาๆ "แต่ส่วนใหญ่แล้ว มันเป็นเพราะความอิจฉา" "ความอิจฉาเหรอคะ" "อิจฉาในสิ่งที่คนอื่นมี อิจฉาในความสุขของเขา" แม่กุมมือฉันไว้ "ลูกรัก ไม่ใช่แค่ลูเซียโน่คนเดียวใช่ไหมลูก"

“อีคุณหนูคนสวย วันนี้กูจะแก้แค้นเอาคืน… กูจะเอามึง โทษฐานที่พ่อมึงเอาเมียกู” ไอ้เบิ้มกระตุกยิ้ม สืบเท้าเข้ามาหาเกดสุดา แววตาที่มองหล่อนไม่ต่างอะไรกับสัตว์ร้ายในคราบของมนุษย์ กำลังตั้งท่าหมายขย้ำเหยื่ออันโอชะ “หลีกไปนะ… ”

คนเริ่มเห็นด้วยมากขึ้น มากขึ้น จนเกิดแคปชั่น กระทู้มากมายโจมมีคนผู้นั้น #คนแบบไหนถึงอิจฉาไป๋หรง #ใครๆก็ต้องอยากได้ดี #ไม่อิจฉานะคะ “คนบางคนไม่ยอมพัฒนาตัวเองคอยแต่อิจฉาคนอื่น” “วงการนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว” “รอชมผลงานนะคะ”

"ก็มึงไปแซะน้องเขาทำไม เขาก็อยู่ของเขาดีๆ อิจฉาเขาขนาดนั้นเลยเหรอ : อาทิตย์ "ทำไมกูต้องอิจฉา ความสวยกูก็ไม่ได้แพ้อีเด็กนั่นสักหน่อย : น้ำเสียงแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน ขณะที่มือสองข้างเริ่มกำแน่นขึ้นเรื่อยๆ

บกับผู้อื่นอยู่เสมอ ทั้งๆ ที่พี่สามก็มีหลายสิ่งที่ทำให้ผู้อื่นรู้สึกชื่นชม อิจฉา จนลามไปถึงความรู้สึกหวาดระแวงได้เช่นกัน ดูได้จากการที่คุณหนูใหญ่ตระกูลจ้าวทำตัวเป็นศัตรูกับพี่สามไปทุกเรื่อง นั่นก็มีต้นเหตุมาจากความอิจฉาริษยาและหวาดระแวงว่าพี่สามจะอยู่ในระดับที่เ หนือชั้นมากกว่านาง ดังนั้นพี่สามจงภาคภูมิใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ก่อนเถิดแล้วพี่สามจะรู้สึกมีความสุข”

อิจฉา “นั่นเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ ของเจ้า หาใช่กงการที่ข้าจำต้องเก็บมาใส่ใจไม่ การที่เจ้าคิดจักหนีกันด้วยความตายหรือฆ่าข้าให้ตาย นั่นช่างเป็นเรื่องที่น่าตลกสิ้นดี”

"หนูไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณ ไม่จำเป็นต้องอิจฉาเวลาที่คุณสนใจใคร" "คำพูดของเธอมันย้อนแย้งจังเลยนะ ปากบอกว่าไม่ได้รู้สึก แต่สีหน้าท่าทางบ่งบอกว่าอิจฉาคนที่อยู่สายของฉันสุดๆ"

อิจฉา แหละมั้ง หรือไม่ก็ชอบจนเกินไป แล้วคนประเภทที่ขี้อิจฉาก็มักจะบอกว่า จะไปอิจฉาอะไรมัน ไม่เห็นมีอะไรให้อิจฉา