อิจฉา Novels & Stories

ในสายตาของซูซี่ เจนก่อนหน้านี้เป็นคนขี้กลัวและเป็นคนขี้ขลาด อย่างไรก็ตามคนขี้ขลาดก็ไม่ได้แปลว่าจะขี้ขลาดเสมอไป และคนขี้กลัวก็ไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะอ่อนแอ ซูซี่มีอคติกับเจนอยู่แล้ว จากนั้นเธอก็ไม่ชอบเจนเพราะเรื่องของคุณชายไฮด์ ถ้าเจนเป็นอโลร่าหรือผู้หญิงที่โดด เด่นคนอื่น ๆ ความหึงหวงของซูซี่ก็จะกลายเป็นความอิจฉาแทน มีเพียงเส้นบาง ๆ ระหว่างความหึงหวงและความอิจฉา

เก้าอี้ทำงานของสมัตถ์ถูกเลื่อนไปด้านหลังแรงๆ เขาลุกยืนอย่างฉุนเฉียว ไม่พอใจที่ถูกดูแคลน “ฉันไม่เคยคิดกอบโกย เขาให้มาเท่าไหร่ฉันก็เอาเท่านั้น ฉันไม่อยากได้มันด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดว่ามีคนอื่นๆ ที่ต้องดูแลละก็ เธอไม่ได้เห็นแม้แต่เงาของฉันแน่ๆ ฉันเกลียดทุกอย่างที่เป็นเตชะทัต เกลียดเธอด้วย!”

ปลายจ้องมองรอยยิ้มของเพื่อนรัก ความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่อยากยอมรับก่อตัวขึ้นในช่องท้อง มันหนักอึ้งและเย็นเฉียบ มันไม่ใช่ความเกลียดชัง แต่มันคือ ‘ความอิจฉา’ ที่ถูกบดบังด้วยคำว่ามิตรภาพ ปลายกับต้นเคยนั่งกินเบียร์กระป๋องริมฟุตบาทและวิจารณ์งานโฆษณายุคเก่าด้วยกัน เคย

"ลูกฉันทั้งคน ฉันไม่มีทางรังเกียจหรอก" นีน่าแอบชะงักไปชั่วครู่ด้วยความรู้สึกผิดอยู่ในใจ ได้แต่ภาวนาให้ตนเองตั้งครรภ์จริงๆ ในเร็ววัน

“ขอบใจจ๊ะ” ในจังหวะที่เธอนั้นกำลังขอบคุณน้องร่วมงาน อยู่หน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอที่วางอยู่ทางด้านหน้าปรากฏเบอร์โทรศัพท์ของใครบางคนที่เธอนั้นไม่รู้จักและไม่คุ้นแม้แต่น้อย เธอชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกดรับสาย เพราะเธอนั้นคิดว่าสายที่เรียกเข้ามานั้นเป็นพวกแ ก๊งค์คอลเซ็นเตอร์ที่หลอกเงินชาวบ้าน

มีคำกล่าวที่ว่า คนเรามักอยากจะได้ในสิ่งที่ตัวเองไม่มี มักปรารถนา ที่จะครอบครองสิ่งล้ำค่าของคนอื่น และสิ่งที่มินะปรารถนาก็คือ จุน เธอปรารถนาในสายตาของเขาที่เธอไม่มีวันได้รับ สายตาของจุนในยามที่มองน้ำหนาว สายตาที่ดูรักใคร่ และห่วงใย เธอยากจะช่วงชิงมันมา ความปรารถนาแปลเปลี่ย นเป็นความอิจฉาริษยา และก่อตัวขึ้นเป็นความชิงชัง "เธอเอาแต่ดูถูกฉัน แต่ขอบอกเลยนะ ว่ามันไม่ได้ทำให้เธอดูสูงส่งขึ้นเลยสักนิด"

อิจฉา แน่นอนว่าความรู้สึกที่รุนแรงมากกว่าคือ ความมิปักใจเชื่อ นางมิเชื่อว่าชายคนหนึ่งจะปฏิบัติตัวกับภรรยาตนเองแล้วสาวใช้ดีเพียงนั้น เฉินฝานจะต้องจงใจแสดงให้นางดูเป็นแน่

“ฮึก หนูอิจฉาเอยที่มันได้คุณเจฟฟ์ไป พ่อดูสิชีวิตมันเป็นคุณหนูแถมคุณเจฟฟ์ก็รักมันหักปักหัวปำ ทำไมหนูไม่มีแบบนั้นบ้าง” อันดาร้องไห้เพราะความอิจฉาเธอยอมรับว่าภายในใจอิจฉาน้องมาก ที่เห็นน้องได้ดีแค่อยากทำให้ทั้งสองคนทะเลาะกัน เพื่อความสะใจของตัวเอง

​เลือดลมสูบฉีดร้อนวูบวาบจนหน้าแดงก่ำ ​“เอ๋างั้นก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ ว่าชื่อเจ๊มีดอกอยู่ในนั้นด้วยก็เห็นชอบทำตัวดอกๆ ไม่ใช่เหรอ” ​“ไอ้ภาค ปากยิ่งกว่ากะเทยอีกอะ หูย ปากร้ายใจร้าย ว่าเจ๊ลงคอ” เจ๊จิกทำตาปริบๆ เข้าสู่โหมดดราม่า ถึงจะไม่ค่อยชอบหน้า อิจฉาทีมของภ าคพลกับณรินทร์ ว่าช่างทำงานเข้าขากันมาก ยอดก็ทำพุ่งทะลุ เกินหน้าเกินตาเพื่อน

ฉันหัวเราะออกมาโดยตั้งใจ "ฮ่าๆๆ ขอโทษด้วยคำพูดของเลดี้ไลล่ามันช่างน่าขำ กำลังอิจฉาฉันอยู่เหรอ?" สีหน้าของไลล่าบ่งบอกถึงความอิจฉาทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกกดทับด้วยความต่ำต้อย "ทำไมฉันต้องอิจฉาเลดี้ด้วยล่ะ พูดอะไรไม่เข้าท่า"