Novelas y relatos de เจ้าสาวในรอยชัง

เจ้าสาวปรากฏตัวด้วยชุดเจ้าสาวสีขาวเกาะอกแนบกับลำตัว กระโปรงเป็นผ้าพลิ้วสีขาวสองชั้นบานยาว มีผ้าริบบิ้นสีชมพูหวานผูกรอบเอวคอด ผมยาวสลวยถูกเกล้าไว้กลางกระหม่อมและทิ้งปอยผมบางลงมาคลอเคลียข้างแก้ม เสริมส่งให้ใบหน้าสวยหวานน่ามองน่ารักไปทั้งตัวราวกับนางฟ้า กระทั่งธงชัยพ าบุตรสาวมายืนตรงหน้าแต่ไม่ยอมส่งมือบางให้เจ้าบ่าว ทำเอาทุกคนพากันเงียบกริบอย่างลุ้นระทึกว่าพ่อตาจะตั้งแง่อะไรกับลูกเขยอีก แต่ธงชัยก็ทำให้ทุกคนถึงกับอึ้ง

ถ้อยคำร้ายกาจที่ฟาดใส่หน้าคนฟังอย่างจังจนถึงกับชะงัก หน้าชาดิก ตัวแข็งทื่อไปชั่วครู่ มันคือคำที่ไม่ควรออกจากปากเจ้าบ่าวที่เพิ่งเข้าหอในคืนงานแต่งงานเช่นนี้ไหม หญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดเรียบหรูดูแพงแต่ทว่างดงามอย่างไร้ที่ติขยับกายยืดหลังตรง สูดหายใจลึกเพื่อคุมสติ ห ันกลับไปสบสายตากับเจ้าบ่าวหมาดๆ ของตนด้วยสีหน้าเรียบนิ่งจนยากจะอ่านออกว่าภายใต้ใบหน้างดงามของเธอกำลังคิดสิ่งใดอยู่

มู่หรงเซียวหนานในชุดเจ้าบ่าวสีแดงยืนรออยู่หน้าประตูจวน ความหล่อเหลาองค์อาจแห่งชายชาตินักรบทำให้ผู้คนโดยรอบต่างชื่นชม ตามธรรมเนียมเจ้าบ่าวจะต้องเป็นผู้ไปรับเจ้าสาว แต่เจ้าสาวของเขาเป็นถึง องค์หญิงผู้สูงศักดิ์ ไม่รู้ว่าเขาทำบุญมาด้วยสิ่งใดถึงมีวาสนาได้องค์หญิง หยางจูมาครองคู่ เขาเดินเข้าไปทำความเคารพองค์ชายชางที่ยืนรออยู่

หญิงสาวผู้นี้ยังมีรูปร่างอวบอิ่มสวมใส่ชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตา ลักษณะเป็นปาดไหล่แขนยาวซีทรูลูกไม้ประดับด้วยกลิตเตอร์ระยิบระยับทั้งชุด ด้านหน้าเผยให้เห็นโค้งเว้าของอกอวบอิ่ม กระโปรงลายลูกไม้ยาวไปยังด้านหลังถึงสี่เมตร ทำให้เธอเป็นเหมือนดุจเจ้าหญิงในเทพนิยาย เธ อยืนหันหลังทอดมองหน้าต่างที่ไม่มีม่านกั้น ทำให้เธอมองเห็นวิวกรุงเทพในยามค่ำคืน เธอนั่งเฝ้ารอเจ้าบ่าวของเธอได้สักพักหนึ่งแล้ว

็ขัดขืนน่ะสิ ข้ารู้หรอกว่า ท่านคงไม่อยากเป็นเจ้าสาวของข้าโดยง่าย ไม่อย่างนั้นคงไม่หนีออกจากตำหนักหรอกจริงมั้ย แต่ท่านไม่ต้องกลัวหรอกนะ ข้าจะทำให้ท่านมีความสุขจนลืมไม่ลงเลย” หลี่จิ้งหัวเราะเบาๆ ในลำคอ กราดตามองสำรวจทั่วเรือนร่างเธอ ก่อนหยุดอยู่ตรงหน้าอกตูม แล้วเลียริมฝ ีปากแผลบ เหมือนงูที่พร้อมจะฉกเหยื่อไม่มีทางสู้ไม่มีผิด เขากลับออกไปนอกมุ้งอีกครั้ง รินสุราใส่จอกอย่างใจเย็น ก่อนกลับเข้ามาจ่อปากจอกกับริมฝีปากเธอ

ให้อาชาตัวโตเดินช้า ๆ จนชาวบ้านสองฝั่งถนนได้ยลโฉมเจ้าสาวที่มีเพียงพัดบอกฐานะยศว่าเจ้าสาวผู้นี้คือพระชายาชั้นเอกของราชวงศ์หลี่คอยบดบังเท่าครึ่งใบหน้าด้วยแล้ว เสียงชื่นชมจึงยิ่งดังแซ่ซ้อง ยิ่งเพิ่มความโกรธแค้นและริษยาภายในอกในใจของพระชายารองในองค์ไท่จื่อถา น จนนางถึงกับระบายความแค้นด้วยการหยิกและข่วนตนเองจนเลือดไหลซึมได้แผลไปหลายรอยกว่าขบวนเกี้ยวเจ้าสาวจะถึงจุดหมาย

ว เกี้ยวเจ้าสาวซึ่งประดับด้วยผ้าแพรสีแดงสดและเครื่องตกแต่งล้ำค่าแลดูหรูหราอย่างที่สุด สมกับเป็นเกี้ยวของพระชายาเอกแห่งจวนอ๋องพิทักษ์แผ่นดิน ชุยชิงอีไปคารวะอำลาบรรพบุรุษที่โถงบรรพชน แล้วจึงมาคารวะบิดามารดา เสียงการกลั่นแกล้งที่หน้าประตูจวนดังเข้ามาถึงด้านใน หลี่หาน� �ม่ขับขานบทกวีออกมาหลายประโยคทั้งชื่นชมความงาม ทั้งมอบการสัญญาว่าจะรักและให้เกียรติ ทำให้ชุยชิงหว่านที่อยู่ด้านข้างอดหัวเราะออกมาไม่ได้

สิ้นเสียงตบมือของชิงเหม่ย ท่านโหวก็ชักดาบสั้นตัดเชือกออกทันที ม่านไหมสีแดงผืนยักษ์ที่บดบังทัศนียภาพเบื้องหลังร่วงกราวลงมา เผยให้เห็นสตรีในชุดเจ้าสาวสีแดงเพลิงห้าคน ยืนเรียงแถวหน้ากระดานอย่างสงบนิ่ง ทุกนางสวมผ้าคลุมหน้ามิดชิด และที่น่าตกใจคือรูปร่าง ความสูงและท่วงท่าการยื นนั้นเหมือนกันทุกระเบียบนิ้ว ราวกับออกมาจากพิมพ์เดียวกัน! "เอาล่ะคุณชายเฉิน ท่านต้องเลือกอุ้มเจ้าสาวมาให้ถูกคนนะ หากผิด... ข้าจะถือว่าท่านไม่มีวาสนาต่อกัน และต้องแบกสินสอดกลับไป!" ชิงเหม่ยเอ่ยท้าทาย

ขบวนเกี้ยวเจ้าสาวแปดคนหามยิ่งใหญ่ตระการตา ท่ามกลางเสียงดนตรีมงคลและเสียงโห่ร้องยินดีของราษฎร ชิงโหยวในชุดมงคลสีแดงสดปักลวดลายหงส์สยายปีกด้วยดิ้นทองคำ สวมมงกุฎหงส์ประดับระย้ามุกจากทะเลแดนใต้ ยามกระทบแสงระยิบระยับเป็นประกายสวยงาม เจ้าสาวนั่งตัวตรงสง่างามอยู่ภ ายในเกี้ยว นางก้าวผ่านความแค้นมาอย่างยาวนาน บัดนี้... ในที่สุดนางก็จะได้ก้าวเดินบนเส้นทางที่โรยด้วยกลีบดอกไม้และเคียงข้างบุรุษที่นางรักเสียที

น้ำเสียงเจือรอยสะอื้นน่าเวทนา ร่างงามคู้กายกอดตัวเองไว้บนพื้นแข็งกระด้าง ชุดเจ้าสาวสีขาวขาดวิ่นถูกใช้ปิดบังความเปลือยเปล่าที่ถูกเขาสร้างรอยราคีจนเป็นรอยช้ำไปทั้งกาย กริชละสายตาจากภาพนั้นสะท้อนใจวูบ ความรู้สึกผิดวาบเข้ามาในหัวใจ ความแค้นทำให้เขาทำลายหญิงสาวลงไป