เจ้าสาวในรอยชัง Novelas e Histórias

เจ้าสาวแต่งกายด้วยชุดพิธีการอันงดงามหรูหรา แม้ว่าจะมีพัดปิดบังใบหน้าเอาไว้แต่ทุกคนล้วนรู้ดีว่าด้านหลังของพัดด้ามนั้นคือโฉมงามผู้หนึ่ง สินเจ้าสาวที่ถูกขนออกมายิ่งติดตราตรึงใจผู้คน ตอนที่คุณหนูใหญ่จวนเจิ้งกั๋วกงแต่งออกจากจวนไปเป็นพระชายาของรุ่ยอ๋องสินเจ้าสาวขอ

เว่ยชิงเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ดวงตาที่หม่นหมองเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ภาพมู่หรงเจวี๋ยบนหลังม้าสูงสง่า ในชุดเจ้าบ่าวสีแดงสด และเบื้องหลังเขา คือเกี้ยวเจ้าสาวสีแดงที่ปิดมิดชิด ซึ่งมีหญิงคนรักของเขานั่งอยู่ภายใน

ในขณะที่ไป๋เหวินหลงในฐานะเจ้าบ่าวที่องอาจงดงาม ได้ขี่ม้าสีดำที่ประดับด้วยริ้วผ้าสีแดงสดใส ร่างสูงสง่าของเขาเหมือนเทพบุตร สร้างความตื่นเต้นให้กับทุกคนในงาน หว่านชิงในชุดเจ้าสาวสีแดงโดดเด่นที่ถูกปักลายดอกไม้สีทองก้าวขึ้นไปบนเกี้ยว โบกมือให้หลี่เซียนอี้ กับหยางหลิน ท่านแม่ท ัพไป๋เหวินหลงถอนหายใจยิ้มๆ สายตาของพวกเขาประสานกัน รอยยิ้มของหว่านชิงเหมือนดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่าง ก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง คำว่า ความรัก และ โชคชะตา ที่หว่านชิงลิขิตขึ้นเอง ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ไม่สามารถแยกออกจากกันได้ในวันแห่งความรักนี้

หญิงสาวเงยหน้าสบตากับดวงตาคมวาวของชายหนุ่ม ชีวิตใหม่ได้มานางจะทะนุถนอมไว้ให้ดีที่สุด ไม่มีคณิกาไป๋ลู่ ไม่มีความหวาดกลัวจนตัวสั่น ไม่ใช่หญิงสาวที่มีดวงชะตาวั่งฟู และลิขิตชะตาด้วยตนเอง นางคือเป็น ‘เจียงชิงหว่าน’ อย่างแท้จริง -จบ-เรื่อง :หวนคืนพลิกลิขิตชะตารัก และขอต้อนรับนักอ่านเข้าสู่ "โศลกเพลิงผลาญใจ"

“เจ้าสาวพร้อมแล้ว” ฉันแต่งหน้าแต่งตัวพร้อม ใส่ชุดกี่เพ้าแดงที่ซื้อมาใส่ตอนตรุษจีนและยิ้มเขินๆ เพราะนังหม่อมอัดวิชาลับใส่หัวฉันเต็มพิกัด ทั้ง 69 ท่าอุ้ม ท่านั่ง ด๊อกกี้ กวางเหลียวหลัง ลิงอุ้มแตง woman on top, reverse cowgirl, legs on shoulders และอื่นๆ

เซียวชิงเฟิงลงจากหลังม้ามายืนรอที่หน้าประตูจวนซ่านเต๋อโหว ด้วยใบหน้าที่ระบายไปด้วยรอยยิ้ม เสริมให้ใบหน้าคมคายดูอ่อนโยน ละมุนอีกหลายส่วน ชวนให้บรรดาคุณหนูที่มาเฝ้าดูต้องใจละลายและอิจฉาฉินเจียวเยี่ยนเป็นอย่างมาก เจ้าสาวในชุดสีแดงเดินผ่านห้องโถงมาตามทางเดินจนถึงป ระตูหน้า ท่ามกลางการจ้องมองอย่างตกตะลึงของเจ้าบ่าวที่ไม่อาจละสายตาไปที่ใดได้เลย

นางว่า ชะงักช้อนเพราะเริ่มหมดความอยากอาหารแล้วเช่นกัน “แต่มันเป็นแค่ความผิดพลาดนะครับ ผมไม่ใช่ฝ่ายผิดฝ่ายเดียวนี่” “แม่เข้าใจ แต่การรับผิดชอบหลังทำผิดพลาดมันคือสิ่งที่ถูกต้องนะชิน น้องเองก็ไม่ได้มีอะไรน่ารังเกียจ สวยหวานน่ารัก หนุ่มๆ แถวนี้ยังตามจีบกันเป็นพวน แต่น้องกลับไม่สนใ จใครเลย แม้แต่ภูวนัยที่ร่ำรวยที่สุดในแถบนี้ น้องก็ยังไม่อยากแต่งงานด้วย แม่ว่าน้องคงรักชินจริงๆ นะลูก”

หญิงสาวรู้ว่าบุรุษคนนี้ตั้งใจจะบีบหัวใจกันให้แหลก การเข้าไปที่นั่นทำให้แผลขยายกว้างด้วยฝีมือเขา คงไม่มีทางบรรเทาได้ การที่จะคุกเข่าอ้อนวอนเขาเธอไม่คิดจะทำและเขาเองก็ไม่มีวันเห็นใจ “ถ้าคุณธรอยากได้แบบนั้นหวานจะเข้าไปเก็บเอง แต่รู้เอาไว้ว่าหวานก็จะรอเวลาที่เป็นอิสระใจ จะขาด” หญิงสาวเชื่อว่าความชังของเขาที่มีต่อกันคงมากมายเท่าภูเขาลูกโต

และตอนที่ร่างแข็งแกร่งถอนจุมพิต ผิวขาวใสของเจ้าสาวก็แดงก่ำไปทั้งตัว ชุดเจ้าสาวหลุดออกจากเรือนกายผุดผาดตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ “มือของข้ามันสั่น” ยงชินหวังยอมรับโดยศิโรราบเบื้องหน้านาง “มือนี้ไม่เคยสั่นแม้ว่าจะกำลังเผชิญหน้ากับศึกการเมืองหนักหนาเพียงใดก็ตาม... ตอนนี้มันสั่ น... ข้าเข้าใจแล้วว่าเป็นเพราะเจ้าเป็นคนที่ข้าต้องการมากกว่าทุกสิ่งนี่เอง”

ด้านนอกมีเสียงซุบซิบดังขึ้นด้วยความประหลาดใจ เจ้าสาวสองแก้มแดงเป็นรอยฝ่ามือชัดเจน เห็นชัดว่าเพิ่งถูกผู้เป็นน้องสาวทำร้าย คุณหนูผู้งดงามอ่อนหวานในชุดเจ้าสาวสีแดง มองดูตอนนี้ทั้งอ่อนแอและน่าสงสาร “เจ้าหายไปไหนมา เจ้าเด็กคนนี้แม่ใจจะขาดเพราะเจ้าหายตัวไป เหตุใดเจ้าไม่บอ กแม่แต่เลือกหนีไปอย่างนี้เล่า”