เทพยา Novels & Stories

❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️ อาร๊ายยยยยยย❗️ มันจะเกินไปแล้ววววนะ พี่บีพี่ไม่ควรเข้ามายุ่งงงง แค่ไม่ใช้ยาก็จะแย่อยู่แล้ววว นี่ยังจะมียาเข้ามาอีก เก็บไปใช้กับเมียตัวเองไปพี่บี😭😭 แล้วอิพี่แกก็กินยาตามเฮจ้าาา! ระหว่างแบบน้ำกับแบบเม็ดใครจะอึดกว่ากันละทีนี่! พี่เทมป์ มารับไรท์ไปอย ู่ด้วยที ใจไม่ไหวล้าวววว🚨🚨🚨

มือเรียวที่กำถ้วยชาไว้แน่นค่อยๆ คลายออก อวี้หลันมองขวดกระเบื้องเคลือบใบเล็กที่วางอยู่ข้างมือ ภายในบรรจุยาถอนพิษเม็ดกลมสีดำที่ท่านหมอตู้มอบไว้ให้ ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาเปิดฝา เทยาเข้าปากโดยไม่ลังเล รสขมฝาดแตะปลายลิ้น แต่ดวงตากลับนิ่งสงบ ก่อนที่นางจะลงมือทำสิ่งใด สิ ่งแรกที่ควรทำคือรักษาและฟื้นฟูร่างกายนี้ให้แข็งแรงเสียก่อน และนับว่านางยังพอมีโชคอยู่บ้าง ที่ได้พบกับหมอเทวดาผู้นี้เข้า ฝีมือการรักษาเช่นเขา หากไม่เรียกว่าเป็นหมอเทวดา ก็คงไม่มีคำใดเหมาะสมไปกว่านี้แล้ว

เธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ปล่อยให้น้ำตาอาบนองสองแก้ม พอพยุงสามีลงมาจากรถไฟแล้ว เธอไม่ลืมที่จะโค้งศีรษะขอบคุณอีกครั้ง บุญคุณครั้งนี้เธอจะไม่มีวันลืม รถไฟแล่นฉึบฉับผ่านไป…จิ้นอิ๋งอยู่ในมิติกำลังเพลิดเพลินกับการหาของในเถาเป่าอยู่ แล้วก็เป็นอย่างที่เธอคิดไว้ จริง ๆ ด้วย ในเถาเป่ามียาที่ช่วยให้ผู้หญิงคลอดลูกแล้วรู้สึกไม่เจ็บ ยานี้ 1 เม็ดขายในราคา 1000 หยวน พอกินยานี้เข้าไป เบ่งคลอดครั้งเดียวก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว

นางกลอกตาไปมาอย่างรวดเร็ว พยายามสรรหาคำอธิบายที่ฟังดูเข้าท่าในยุคนี้ "คือ... มันเป็นชื่อเรียกยาสูตรลับของข้าเพคะ!" นางรีบแถสีข้างถลอก "ไอ้เม็ดขาวๆ นี่ เรียกว่า 'โอสถระงับทุกข์' สกัดจากสมุนไพรฤทธิ์เย็นเข้มข้น ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดรวดร้าวได้ชะงัดนัก ส่วนเม็ดสีเหลืองนี่คือ ' โอสถขจัดพิษ' ช่วยขับไล่พิษร้ายในบาดแผลไม่ให้เน่าเปื่อยเจ้าค่ะ!"

ไทเฮาเลิกคิ้ว "โอสถคืนวัยสาวงั้น ข้ากินยาบำรุงมามากมายไม่เห็นจะมีอันใดคืนวัยสาวได้จริง" "มิใช่ยาทานเพคะ แต่เป็นยาที่ใช้ทาใบหน้า " ซูจินเยว่เอ่ยแก้ "หม่อมฉันปรุงขึ้นจากสูตรลับของบรรพบุรุษ ผสมผสานไข่มุกราตรีและบัวหิมะ ช่วยลบเลือนริ้วรอย ทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งดุ จสาวแรกรุ่นภายในเจ็ดราตรีเพคะ" "เจ็ดราตรี" ไทเฮาเริ่มสนใจ "เจ้ากล้ารับรองด้วยตัวเองหรือไม่"

ค่ทาลิปบาล์มเปลี่ยนสีอ่อนๆ เพื่อให้ใบหน้าไม่ดูซีดไปกว่าคนไข้เท่านั้น "พอใจหรือยังคะ" นานาวพูดเสียงขึ้นจมูกให้คนตัวโตที่เหลือบมองลงมาตลอดเวลาพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้หมุนตัวเดินออกมา แต่เหมือนคนที่เพิ่งได้สติคิดได้ว่าถูกสาวเจ้าประชดเข้าให้รีบคว้าเอวคอดไว้ได้ทัน เหวี่ยงร่างบ างขึ้นบนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างรวดเร็วทำใบหน้าหวานซีดเผือดไปตามด้วยอารามตกใจ

A (ไม่ชอบขี้หน้าตั้งแต่วันแรกแล้ว อีตอแหล) D (ภาวนาขอให้น้องเขาหายจากโรคอ่อยผู้ชายเร็ว ๆ แล้วกัน เห็นว่าต้องหยุดพักรักษาตัว เพราะเหมือนว่าจะเป็นซึมเศร้าร่วมด้วย ฮ่า ๆ โรคยอดฮิตของคนตอแหล) C (แรงมากฮ่า ๆ แต่จริง น้องญะญ๋าคนตอแหล) A (+1 ฮ่า ๆ) -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป ] • [Follow the next episode]

ปลายเท้าที่เขย่งขึ้นเพราะความสูงที่ต่างกันมาก ใบหน้าสวยหวานไม่มีที่ติแม้จะไม่ได้เคลือบด้วยเครื่องสำอางราคาแพง โน้มเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นๆรดคางของท่าน และท่านก็รู้ว่าอีกคนอยากขอบคุณอย่างที่ท่านยื่นข้อเสนอ มือหนาส่งไปคล้องเอวคอดเล็กภายใต้ผ้าผืนนุ่มที่ตอนนี้มันร่นขึ้นจนเห ็นก้นขาวๆของเธอ

เธอทำตาโตใส่เขา ตาแป๋วๆ นั่นทำให้ภาคพลเกือบจะอดไม่ไหวแล้ว ​“อื้ม...เปย์สิ ก็ของดีคุ้มค่า หอมหวานไปหมด ก็ต้องเปย์ต้องปะเหลาะไว้นานๆ” ​“ไอ้ภาคมีอะไรจะถาม”

มิชิโอะ ยามาดะโบกมือ ส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยสองคนวางกล่องยาไว้ตรงหน้าเขา เขาเปิดกล่องยาและค้นหาไปสักพัก ในที่สุดก็หยิบขวดยาสีดำออกมา "ยานี้มีชื่อว่าซุปจินหยวี่ ปรุงด้วยสมุนไพรล้ำค่าร้อยแปดชนิด ใช้ในการขุดลอกเส้นเลือดและทำให้ลมปราณทะลุปรุโปร่งเป็นพิเศษ สรรพคุ ณทางยายอดเยี่ยมมาก"