เทพยา Novels & Stories

เขาควรจะเพิ่มระยะเวลาทำความดีไถ่โทษให้หล่อนอีก “หมอปัทมาหลังจากทำงานหน่วยแพทย์อาสาได้หนึ่งปี ด้วยใจรักในการทำความดีอย่างแรงกล้า ตัดสินใจขอย้ายตัวเองไปอยู่หน่วยแพทย์อาสาประจำหน่วยรบระหว่างสงครามที่ปาเลสไตน์” ยาที่ถูกใช้ในวันนี้... หลังจากตรวจสอบแล้ว แน่ชัดว่าคือฟ ลูไนตราเซแพม เป็นยาในกลุ่มเบนโซไดอะซีพีนที่ออกฤทธิ์แรงมาก การมีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ถือว่าผิดกฎหมาย

ท่ามกลางกฎระเบียบที่เคร่งครัดและกำแพงสูงตระหง่านของคฤหาสน์ตระกูลหวัง หลินเมี่ยวอิน แม่นมหม้ายผู้มีชะตากรรมอาภัพ ก้าวเข้ามารับหน้าที่ดูแลคุณชายน้อย โดยไม่รู้ตัวว่านางดึงดูดสายตาของบุรุษผู้กุมอำนาจสูงสุดในตระกูล... หวังหยางหมิง นายท่านใหญ่ผู้เย็นชาและไร้หัวใจ ทว่ากลับพ่ายแพ้ต่อความปรารถนาอันแรงกล้าที่ซ่อนอยู่ภายในเมื่อได้อยู่ใกล้แม่นมผู้นี้ หวังจิ้งเทียน คุณชายรองผู้โศกเศร้าจากการสูญเสีย ทว่ากลับพบแสงสว่างและความสุขในอ้อมกอดของแม่นม ความผูกพันที่เกิดขึ้นท่ามกลางความโศกเศร้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความหลงใหลที่ยากจะถอนตัว

เจียงเซิงเงยหน้าขึ้น "คุณหมอ ฉันขอถามหน่อยได้ไหมว่านั่นคือยาอะไร" "ยาเค มันเป็นยาเสพติดหลอนประสาทชนิดหนึ่ง จากการวิจัยทางการแพทย์ ยาประเภทนี้อาจทำให้เกิดอาการประสาทหลอนได้หลังจากใช้เพียงครั้งเดียว"

บทที่ 8 เหยาเหยาตื่นมาแต่เช้า นางเปิดตลับยาสมุนไพรที่ปรุงเอาไว้ทายาไปตามร่างกายที่มีรอยแผลของตนเอง ตัวยาหลักคือหัวหอมและใบบัวบก ตลอดเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา นางยังคงต้องทายาและดื่มยาสมุนไพรบ้างในบางวัน แม้ทุกอย่างจะดูดีขึ้นหมดแล้ว รอยแผลก็จางจนแทบมองไม่เห็น แต่หากมองด

" นางก็ไม่ได้เป็นอะไรกับเจ้า เจ้ากับนางหย่ากันแล้ว" อันเฟยเทียนพูดคำว่าหย่าช้าๆเน้นๆ " นี่เป็นยาทาลดบวมแดง ส่วนนี่ช่วยทำให้ไม่เกิดแผลเป็น แล้วก็ยาสมุนไพรชุดนี้เอาไปต้มให้นางดื่ม ช่วยทำให้ไม่ปวดแผล ช่วงนี้ก็ระวังอย่าให้โดนน้ำไม่งั้นแผลจะอักเสบได้"

ถังเต้าหมินกล่าว “นี่คือยาที่หมอเทพหลินสั่งจ่าย บางทีมันอาจจะมีประโยชน์บ้างก็ได้? สิ่งนี้จะทำให้คุณฉินเจ็บปวดน้อยลงได้นะครับ”

ไป๋หลินยวนพูดอย่างเกียจคร้าน “ผลข้างเคียงมันมากเกินไป และล้วนใช้ได้ผลสำหรับทุกคน ระยะเวลาก็สั้น มันเป็นของที่ล้มเหลว” “ผงยาที่ข้าใช้ตอนนี้เรียกว่าเทพลุ่มหลง ตามชื่อเลย หลังจากได้กลิ่นมันครั้งหนึ่ง ก็จะหมกมุ่นมัวเมา และไม่มีหนทางหลบหนีอีกต่อไป อย่างไรก็ตามเทพลุ่มหลงนั้น มีผลกับสตรีอายุมากกว่าสิบแปดปีเท่านั้น”

ฟึบ มือเล็กหยิบเอากระปุกยาสีขาวที่ข้างขวดเขียนว่า โดพามีน ออกมาเปิดออกอย่างรีบร้อน และ เทยาเม็ดกลม ๆ สีขาวที่ช่วยลดอาการตื่นตระหนก และ ควบคุมสมดุลอารมณ์ยัดใส่ปากทันทีด้วยมือที่สั่นเทา "ฮึก.....อึก.....ฮือออ" มินตราสะอื้นไห้ออกมาเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้น และ เด ินออกมานอกห้องเพื่อจะหาน้ำดื่มบรรเทาความขมที่ปลายลิ้น

บริษัทดูแว็ง จำกัด “แก ไปกรุงเทพครั้งนี้จะเอาบัวงามไปด้วยจริงเหรอ?” “อืม อยากพาลูกไปเที่ยวกรุงเทพ” บัวบูชาตอบคำถามเพื่อนน้ำเสียง

เบย์เอ่ยถาม “เอ่ออ..อยู่บนรถค่ะ มี่ไม่ได้ถือลงมา เดี๋ยวมี่เดินไปหยิบแปปนะคะ” ยาที่บย์เอ่ยถึงคือยาบำรุงที่หมอสั่งให้เรมี่กินทุกวัน มันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับคนท้อง เพื่อให้แม่และเด็กแข็งแรงสมบูรณ์ตลอดอายุการตั้งครรภ์