เมื่อนางร้ายพยศรัก Novels & Stories

ปัก ๆ ปัก ๆ ม้าพยศร้ายตัวนี้กำลังจับกดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าไปในช่องทางรักโดยไม่สนใจว่าคนด้านบนจะเจ็บหรือทรมานยังไง “อวดดี”

หล่อนพึ่งเข้าใจว่าทำไมคุณสามีสุดที่รักถึงยอมตามใจนังพี่สาวตัวร้าย คนอย่างนังงูพิษ ต้องเจอหล่อนด่า! แต่ก่อนที่อดีตนางร้ายหน้าสวยจะทันได้อาละวาด..คุณหญิงนาถอนงค์ผู้เป็นย่าที่นั่งฟังอยู่นานกลับเลือกจะขัดเสียก่อน "ดาวหลานพอได้แล้ว"

ผู้ชายปริศนาคนนั้นมีชื่อว่า 'เจตณะ' ส่วนตัวเธอตอนนี้หาใช่สาริณีหญิงสาววัยสี่สิบปีไม่...แต่ดันเป็นนางร้ายหมายเลขสอง นังนกสองหัว นังเพื่อนสารเลว แอ๊บแบ๊ว..นังมณีเมขลา ตัวละครที่เธอทั้งสงสารในชะตากรรม และเป็นตัวละครที่เธอเกลียด

ฟันแหลมๆ ของเธอกัดเข้าไปที่ลิ้นหนาอย่างจัง จนได้กลิ่นถึงความคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในปาก "สมน้ำหน้า!!!"เธอเชิดหน้าอย่างถือดี "แสบนักนะ...ได้!!"จ้องมองหน้าเธอนิ่ง ไอ้การพยศเขาเนี้ย ล่ะอย่างชอบเลย พยศเขาเยอะๆฤทธิ์เยอะแบบนี้แหละน่าค้นหา น่าปราบพยศให้สยบแทบเท้านัก

“อย่าให้มันมากนักนะแก” “ทำไมคะ ฉันพูดผิดตรงไหน จะว่าไปเรื่องนี้คุณป้าก็เป็นผู้หญิงที่น่าสงสารคนหนึ่งเหมือนกันนะคะ แต่งกับคนที่เขาไม่รักก็ว่าแย่แล้ว นี่ยังต้องถูกนอกใจนอกกายอีก เฮ้อ” “นังพริม!”

พยัคฆ์ร้ายฉายาปีศาจทมิฬ ที่ใครๆ เพียงมองตา ก็พากันครั่นคร้ามหวั่นเกรง กำลังถูกสตรีหน้าไม่อายทำใจกล้าท้าทายต่อหน้าต่อตา นางยกยิ้มล่อลวงแล้วกดร่างลงน้ำไป ไร้ซึ่งการขออภัยต่อเจ้าของบ่อ ทั้งยังช่วงชิงค่ำคืนที่เขาหวงแหน

กลางดึกร่างนุ่มนิ่มได้รับอิสระ ขณะกำลังสะลึมสะลือหลังล้างเนื้อล้างตัวเพราะตาใกล้จะปิด ร่างสูงกำยำก็ตามมากอดพร้อมกระซิบคำรักข้างหู ก่อนจูบแก้มนุ่มซ้ำ “รักนะครับ คุณนางร้าย” มุมปากอิ่มสวยยิ้มนิดๆ พอใจกับคำบอกรักแบบยาวๆ ตามแบบฉบับของชนน บราลีคิดว่าน่ารักดี ร่างอรชรพ ลิกกลับมาซุกอกอุ่นที่พร้อมโอบตนเข้าไปกอดกระชับเสมอก่อนจะหลับไป

หากนางอยากเป็นคนรักของเขานางยังต้องปรับปรุงตัวอีกมาก เขาย่อมต้องช่วยขัดเกลานาง แต่นางต้องไม่ใช้มารยากับเขา สตรีร้ายกาจเช่นนางไม่ใช่งานเบาเอาเสียเลย. เรียวนิ้วแข็งกระด้างยังคงปัดป่ายไรผมจากวงหน้างาม ยามนางหลับใหลนางช่างเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสาไร้พิษภัยใดๆ ใบหน้าของนางแลด ูอ่อนวัยยิ่งนักแตกต่างจากยามตื่นลืมตาที่ใบหน้างามของนางมักร้ายกาจพร้อมพิษสงอยู่ตลอดเวลาเลยทีเดียว

เขาพยักหน้าให้องครักษ์ นางกำนัลในชุดหลวงเข้ามาประกบตัวเยี่ยนซื่อเอ๋อร์ "ตั้งแต่นี้ไป เจ้าไม่ใช่สตรีของตระกูลหลี่ ไม่ใช่พระชายา และไม่ใช่คนของข้าอีกต่อไป เจ้าจะถูกส่งไปยังวังฝ่ายใน เพื่อรอรับโทษในข้อหาใช้สถานะพระชายาในการลักพาตัว ทำร้ายสตรีบริสุทธิ์ และล่วงละเมิดอำนา จราชสำนัก หลังพิพากษาเจ้าจะถูกเนรเทศ"

“หึ ตอนนี้ขยะแขยง พอได้ฉันเป็นผัวเมื่อไรอย่าอ้อนวอนล่ะ” “หึ.....ไม่มีวัน” “ชอบว่ะ พยศแบบนี้ พยศให้ได้ต่อไปล่ะ ตอนแรกคิดว่าจะเอาสองทีสามทีก็จะปล่อยไป แต่ดูแล้วของเดิมพันชิ้นนี้น่าจะคุ้มจริง ๆ หึ รอฉันเบื่อไปก่อนนะ”