روايات وقصص ضمن เหนือสมรภูมิ

เพ่ยเพ่ยพยายามขจัดความคิดฟุ้งซ่านสอดส่ายสายตามองไปรอบๆ ห้องหนังสือของเขาจนสายตาไปหยุดอยู่ที่รูปวาดแผนที่ผืนใหญ่ที่ห้อยอยู่บนผนัง "เจ้าสนใจแผนที่นั่นอย่างนั้นรึ" เขาถามเพราะเห็นนางจ้องมองแผนที่นั่นอยู่นานแล้ว "แผนที่อะไรหรือเพคะ ใช่แคว้นอู๋หรือไม่" "มิผิด แผนที่แสด งอาณาเขตแคว้น"

20 - !! ไอ้บ้าเหนือ ดวงใจของหญิงสาวร่างบางกำลังเต้นตุ่ม ๆ ต่อม ๆ ตื่นเต้นเมื่อขึ้นลิฟต์ด้านหลังโดยที่ไม่ได้แวะแจ้งพนักงานต้อนรับส่วนหน้า คงเพราะต้องการให้เหนือหัวประหลาดใจ ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

ซับซ้อน หฤโหดและยากต่อการเข้าตีมากที่สุด เหนือขึ้นไปบนท้องฟ้า เหยี่ยวจารชนกางปีกสยายกว้างวนเวียนอยู่เหนือสนามรบ อ่านทิศทางและแจ้งความเคลื่อนไหวของฝ่ายตรงข้ามแก่เจ้านายของมัน ร่างองอาจผึ่งผายของแม่ทัพหนุ่มยืนอยู่บนเชิงผาเนินเขา จุดเดียวกันกับเมื่อสิบปีก่อน เพียงแต่การกลับมา ครั้งนี้มีอะไรหลายอย่างรบกวนจิตใจของเขา

ม่อนดอยหัวเราะร่วน ฤิทธิ์ของเหล้าต้มดีกรีแรงเริ่มทำเธอมองอะไรก็เป็นสีชมพูไปเสียหมด คิดโทษเหล้าต้มอ่ะนะ “เบื้องบนเค้ากำหนดมาแล้ว ชะตาฟ้าลิขิต ต่อให้อยู่ไกลกันสุดหล้าฟ้าเขียว ก็ต้องพานพบกันอยู่ดี”

ปกติแล้วลูกพีชไม่เคยหลบหน้าเหนือฟ้า แต่ถ้าเป็นน้องชายของเขาก็ไม่แน่ แล้วท่านก็รู้ด้วยว่า ที่ลูกพีชหลบหน้าใต้หล้ามันเป็นเพราะอะไร การหลบหน้าเหนือฟ้าของยัยตัวแสบครั้งนี้ จะมีเหตุผลคล้ายๆกับที่เธอหลบหน้าใต้หล้าไหมนะ “ต้องไปให้ได้นะครับ อย่างน้อยๆก็ไปช่วยผมหน่อย” เหนือฟ้าพูดติด ตลก มุมปากยกขึ้นจนเห็นลักยิ้มที่แก้มขวา “ฮ่าๆ ได้สิจ๊ะ เดี๋ยวน้าขี่ม้าขาวไปช่วยเหนือนะ”

สิงขรทวนคำ "ใช่... สิ่งมีชีวิตจากเหนือท้องฟ้า ที่ทำลายเมืองนิรันดร์... ที่ขวางทางเราในทางไปต่อข้างหน้า" วายุกล่าว

ในที่สุดหยวนหรงหย่งหมิงและเยว่เอ๋อร์ก็เดินทางมาถึงอาณาเขตของวิหคเพลิง เบื้องหน้าเป็นหุบเขาลูกใหญ่ ลักษณะของป่าซานซิ่งซานปกติจะเย็นและชื้น แต่หุบเขาลูกนี้กลับแห้งแล้งไร้ต้นไม้ใบหญ้าและแผ่ไอร้อนออกมาตลอด ลักษณะเช่นมิต้องบอกก็เดาได้ว่าจะต้องเป็นที่อยู่ของวิ หคเพลิงสัตว์เทพขั้นสูงธาตุไฟแน่นอน

น้ำเหนือถามอย่างเหลืออด หลังจากตั้งสติได้ ไม่ด่าหยาบคายออกไป มีคนมายั่วแบบนี้ ไม่ให้เธอสติแตกได้ไง เธอไม่ใช่นางฟ้านางสวรรค์ เธอคือมนุษย์เดินดินธรรมดา “ฉันเป็นคนพิเศษของร็อบ” สลิสาพูดอย่างมั่นใจ “คุณเป็นคนพิเศษแบบไหนไม่รู้ แต่ฉันเป็นเมีย เมียที่นอนด้วยกันทุกคืน อยู่ด้วยกันทุกวัน” น้ำเหนือประกาศตัวเองทันที เธอไม่ยอมให้ใครมาหยามหรอก

เออ "มือถือ! ชั้นมีแล้ว ไอโฟนรุ่นล่าสุดเลยนะ ยังผ่อนไม่หมดเลย" "แต่มือถือผมดีกว่ามือถือของชาวโลกแน รุ่นนี้แบตไม่หมดง่ายแถมใช้สัญญาณจากดาวเทียม นอกดาวอื่นก็ยังใช้ติดต่อกันได้"

นลถามขณะที่เอนหลังพิงเก้าอี้ มองขึ้นไปบนฟ้า “ชอบสิ ฉันชอบท้องฟ้ากลางคืนมากกว่ากลางวัน เพราะเห็นดาวชัดดี อย่างเวลาที่เรามีความทุกข์หรือเจอเรื่องแย่ ๆ เราจะรู้ว่าใครอยู่เคียงข้างเรา เหมือนตอนที่เราเห็นแสงดาวท่ามกลางความมืดนั่นแหละ” ปราณตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ