روايات وقصص ضمن โชคชะตา

“ข้ามิอาจฝืนโชคชะตาได้” โชคชะตาฟ้าท่านกำหนดไว้แล้ว ถึงข้าจะมองเห็นอนาคตข้างหน้า แต่ก็มิอาจจะแก้ไขมันได้ เฉกเช่นวาสนาของนางผู้นั้น วาสนาของนางเป็นได้แค่เพียงภรรยาของพ่อค้าผู้ร่ำรวย ไร้ซึ่งวาสนากับขุนนางบุญหนักศักดิ์ใหญ่

คุณพ่อที่นั่งอยู่เบาะด้านหน้าของเยว่ชิงเอี้ยวตัวมาลูบศีรษะลูกสาวคนเก่งของเขา “ก็ไม่แน่หรอก~ แม่เคยได้ยินที่เขาว่า พรหมลิขิต อาจจะมีจริงก็ได้ คิกๆ” ตามประสาคนไทย คุณแม่ของเยว่ชิงมักเชื่อเรื่องโชคชะตาและพรหมลิขิตอะไรพวกนั้นเสมอ แต่ไม่ใช่กับเยว่ชิงคนนี้!

เมื่อพิธีเปลี่ยนอาชีพเสร็จสิ้น หน้าต่างข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้น: "คุณต้องการใช้ 'กุญแจแห่งโชคชะตา' ที่ได้รับจากบอสลับหรือไม่?" “ใช้เลย” ยอนแนะนำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “กุญแจนั้นเป็นรางวัลพิเศษที่เชื่อมโยงกับพรสวรรค์ แต่มันก็เป็นระบบสุ่มเหมือนเดิม”

ได้ยิน การจากลาของหน้าหนาว 我在某年某月 醒过来 ปีไหนเดือนไหนที่ฉัน ตื่นขึ้นมา 我想 我等 我期待 คิดถึง รอคอย ฉันเฝ้ารอ 未来却不能理智安排 อนาคตไม่สามารถวางแผนได้ 阴天 傍晚 车窗外 ฟ้าครึ้ม ตอนเย็น นอกหน้าต่าง(รถ) 未来有一个人在等待 อนาคตมีคนหนึ่งกำลังรอคอย 向左 向右 向前看

เธออยากตะโกนใส่หน้าหล่อ ๆ ของเขาว่า โชคชะตาขีดเขียนให้เขาคู่เหมยฮวา ไม่ใช่เธอ ในอนาคตเมื่อเธอแก้แค้นสำเร็จ โชคชะตาของเขากับเหมยฮวาอาจมาบรรจบกันอีกครั้ง “พบกันวันนี้ จากกันวันหน้า ทุกสิ่งล้วนไม่จีรัง โชคชะตาของท่านกับข้าอาจเพียงพบเจอชั่วคราว หากไม่มีวันบรรจบ” เ ธอบอกเขาก่อนจะดึงมือกลับ แต่ไม่อาจทำได้เพราะเหวินอ๋องกุมมือของเธอไว้มั่นราวกับไม่ต้องการแยกจาก

หลินซูฮวาเอ่ยถามไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ พิธีกรรมสวดส่งวิญญาณยังติดตาของนางอยู่ ยามนี้ยังจะมีวิชาดูดวงชะตาอีก เหตุใดพี่สาวของนางถึงได้กลายเป็นคนแปลกพิลึกเช่นนี้ หลินซือเยว่มองเห็นความคลางแคลงใจในตัวของน้องสาว นางเดินไปตรงหน้าของหลินซูฮวา จ้องใบหน้าน้อย ๆ ข องนางอยู่ครู่หนึ่ง “แน่นอนข้าย่อมดูดวงชะตาของผู้คนได้ อย่างเช่นเจ้าน้องสาม บนหน้าผากปรากฏไอขุ่นมัวเล็กน้อย มีความทุกข์ใจในเรื่องราวรอบตัว แต่ดวงชะตาในวันข้างหน้ากลับรุ่งโรจน์ จะได้พบเจอคู่ครองที่ดี ครอบครัวสุขสันต์”

ซุนฮวาส่ายหน้า "คิดมากไปไย ถึงเจ้าจะร้องไห้จนน้ำตาท่วมห้องก็ไม่สามารถหลีกหนีความจริงได้ ท่านอ๋องต้องการทรมานข้า ข้าแต่งเข้าจวนอ๋องแล้วเจ้าเข้าใจหรือไม่ หากสวามีต้องการลมหายใจของข้า ข้าก็มีแต่จะยินดีมอบให้ เจ้าอย่าร้องไปเลย มิสู้เก็บแรงเอาไว้รักษาตัวให้หาย และมาช่วยข้าปลูกผ ักไม่ดีกว่าหรือ หาไม่เช่นนั้นแล้วเราสองคนคงจะอดตายอย่างแท้จริง"

ฟากฟ้าตอบ "ฟ้าเราว่านะ ความรักมันไม่ตายตัวนะว่าต้องนานกว่านี้หรือเร็วกว่านี้ เราว่าถ้าใจเราคิดว่าใช่เราก็แค่เดินหน้าในแบบของเราสุดท้ายแล้วจะสมหวังหรือผิดหวังเราก็เคยทำมันมาแล้ว" ไม้เมตรบอก

นาฬิกาทรายเรือนนี้พี่มอบเป็นของขวัญวันแต่งงานให้มลนะครับ พี่ทำเองกับมือทุกขั้นตอน ทรายด้านในคือทรายที่พี่เก็บกลับมาจากทะเลที่เราไปเที่ยวกับวันนั้น นำมาอบจนแห้งและย้อมสีธรรมชาติ ไม้ทำจากไม้สัก ด้านในพี่ใส่ผลึกคริสตัลเอาไว้ให้ด้วย เวลากลางคืนมันจะส่องแสงสว่างไสว วันใดที่มลมี ปัญหาให้รู้ว่าพี่จะเป็นแสงสว่างในชีวิตของมลเสมอ ถ้ามลมีปัญหาอะไร แล้วไม่มีใครช่วยเหลือได้ ก็ขอให้นึกถึงพี่ รักเสมอ ธร ภัคธีมาร้องไห้สะอึกสะอื้น กอดนาฬิกานั้นเอาไว้แนบอก นทีที่เดินเข้ามาในห้องจึงรีบเอ่ยถาม “มลเป็นอะไรครับ ร้องไห้ทำไม”

ฉันพยักหน้า “ถ้ามันเป็นอดีต อย่าคิดว่าตอนนี้เราพลาดสิ แค่เคยพลาดก็แค่เคย ตอนนี้มันปัจจุบันแล้ว สิ่งพลาด ๆ ที่ผ่านมา ก็แก้ไขมัน ให้มันเป็นบทเรียน ให้มันเป็นบททดสอบ ทดสอบให้เราแกร่งขึ้น แกร่งจนเราจะไม่มีวันพลาดอีกในอนาคต” “หวานง่าย ง่ายเองหวานไม่น่าเลย” “คราวหลังก็ยากซะสิ บางทีคนเราง่ายยากก็ไม่เกี่ยวกันหรอก ไม่ผิดด้วย คนเรามีความรู้สึกไม่เหมือนกัน ไวต่อความรู้สึกไม่เหมือนกัน เช่นคนหัวเราะง่าย คนตกใจง่าย คนร้องไห้ง่าย แต่บางคนไม่เป็นแบบนั้น มันไม่ผิดนะ มันก็