روايات وقصص ضمن โชคชะตา

เจ้าหน่อไผ่อ่อน สั่นไหวด้วยแรงลม เจ้าดวงดอกไม้ สั่นไหวด้วยสายฝน มีคนขาน โชคชะตาและชะตากรรม สองคำคล้ายแต่ไม่เหมือน ชะตากรรม เป็นของเก่าแก่ ยากนักจะผันแปรหรือแก้ไข โชคชะตาสิ คือของใหม่ เคลื่อนไปได้ดุจล้อเกวียน เด็กน้อยเอย เจ้าจะแล่นเกวียนไปยังหนใด?

[หยวน] ซึ่งเป็นคำโบราณที่หมายถึง โชคชะตา สายใย การพบกันโดยฟ้ากำหนด มือของอี้เหวินสั่นเล็กน้อย เขาเปิดกล่องนั้นออก ภายในเต็มไปด้วยกระดาษเก่าแผ่นหนึ่ง กับวัตถุโลหะโบราณรูปทรงกลมจารึกอักขระไม่คุ้นตา

ชั่วอึดใหญ่นั้น โชคดีนักที่เขามีสติรีบประคองคง้านางเอาไว้ได้ก่อนจะได้ล้มขมำลงพื้นท่ามกลางสายตาของผู้คนทั้งงาน และนั่นคือครั้งแรกที่ชะตาของเขาและนางพันผูกเข้าหากัน เพราะตอนนั้นนางกำลังตาถูกตาเฒ่าหัวงูตามตื้ออย่างไม่ลดละจึงเอาแต่หนีจนไม่ทันได้มองทางเข้าเลยชนเข้า กับเขา

ทะเล จะด้วยความบังเอิญ หรือโชคชะตาได้นำพาให้ได้มาเจอกันก็ยากที่จะคาดเดา สุดแล้วแต่เบื้องบนจะลิขิตเอาไว้ว่าจะให้ดำเนินการต่อไปเช่นไร “บรรยากาศดีจริงๆ แต่ขอให้อาหารดีอย่างบรรยากาศด้วยนะ เพราะอยากกินอาหารอร่อยด้วย ไม่ใช่อยากกินบรรยากาศอย่างเดียว” ชายวัยกลางคนท่าทาง อารมณ์ดีเปรยกับภรรยาและลูกๆขณะนั่งรออาหารที่สั่งไป

โชคชะตาไม่ว่าจะทำให้คนเราพลัดพรากจากกันไกลแค่ไหน แต่เมื่อฟ้าได้ขีดเส้นไว้แล้วว่าต้องครองคู่กัน สุดท้ายนั้นก็ต้องมาบรรจบกันด้วยดีเสมอ แค่เพียงรอให้ถึงเวลาอันสมควรเท่านั้น จบบริบูรณ์ พลอยแก้ว

ไอรีนขมวดคิ้ว "มันไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญเหรอ?" คิรินหัวเราะเบาๆ เป็นหัวเราะที่ฟังดูเศร้าสร้อย "ในโลกนี้ไม่มีคำว่าบังเอิญหรอกไอรีน ทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว... รวมไปถึงโชคชะตาที่ผูกมัดเธอกับฉันด้วย"

ผมถอนลมหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะส่ายหน้ากลับไป "มี๊รู้ว่าองศาไม่โอเคที่อยู่ดีๆ ก็มามีคู่หมั้นทั้งที่ไม่ได้รักกันมาก่อน มี๊เชื่อเรื่องโชคชะตามากกว่าความบังเอิญนะลูก โชคชะตาทำให้เรามาเจอกับเรื่องแบบนี้ การช่วยคนเป็นเรื่องที่ดี ถ้าองศาเหนื่อยมี๊ก็อยากให้องศาอดทนต่อก ่อน แบบนั้นพอได้ไหมลูก"

“ถ้าอย่างนั้นก็ฟังนะคะ นางไม้ท่านนี้ชื่อสาลิกา ท่านบอกว่าไม่ต้องการให้เอาธูปเทียนมากราบไหว้ และจะไม่ได้ให้โชคกับทุกคน จะให้กับคนที่มีบุญถึงแล้วเท่านั้น และจะไปเข้าฝันคนคนนั้นเองว่าจะช่วยเหลือ” “ได้ยินแล้วใช่ไหมคะ ใครยังฝืนอยู่ที่นี่ทำสิ่งที่นางไม้ไม่ชอบอีกอาจจะไม่ได้โชคดี แต่อาจจะได้โชคร้ายกลับไปก็ได้ค่ะ” ชื่นชีวาเอ่ยเสริม แม้จะไม่ค่อยแน่ใจว่าน้องสาวสื่อสารกับนางไม้ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เถอะ

ขนาดแท้ ภาพเรื่องราวที่ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นฉาก ๆ จนฉันได้แต่นึกสะท้อนขึ้นมาในใจ เมื่อรวมกับความรู้สึกหมดอาลัยตายอยากกับชีวิตที่คิดว่ามันกำลังจะดีขึ้น แต่เหมือนกับโชคชะตาไม่ได้กำหนดมาให้ฉันต้องมีความสุขยังไงยังงั้น เจ้าชะตาที่ไม่อาจทำใจยอมปล่อยให้ฉันได้ดิ้นรนหนี แต่เลือกที่จะสรรหาวิธีมาทำลายเมื่อเห็นว่าฉันกำลังจะหาหนทางหนีไปจากโชคชะตาได้

ดูเหมือนทุกอย่างล้วนเชื่อมโยงไปสู่สำนักวิหคโลหิต “แล้ว...สิ่งใดกำหนดว่าคนผู้นั้นมีดวงชะตาวั่งฟู่เจ้าคะ” “ตามที่พี่เคยอ่านพบในตำรา ดวงชะตาวั่งฟูคือดวงของสตรี ที่เกิดในยามหยินเด่น หรือหยินยังไม่จาง หยางยังไม่เต็ม เป็นช่วง 'รอยต่อ' ระหว่างกลางคืนกับรุ่งสาง ชะตาเกื้อบุรุ ษและโลหิตปลุกพลังวิหคเพลิงคือนอกจากวันเวลาเกิดแล้ว เลือดของสตรีผู้นั้นหากหยดบนหยกศักดิ์สิทธิ์จะเปลี่ยนเป็นสีแดง”