โรคจิต นิยาย & เรื่องราว

*PTSD (Post-traumatic stress disorder) โรคเครียดภายหลังเผชิญเหตุการณ์สะเทือนขวัญ เป็นความผิดปกติทางจิตใจที่เกิดขึ้นหลังจากเผชิญกับเหตุการณ์คุกคามที่กระทบกระเทือนต่อจิตใจอย่างรุนแรง ซึ่งความเครียดเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตประจำวัน “โถ่ กูนึกว่าอะไร จิตแพทย์ของเราตอนนี้ขาดคนหว่ะ นี่กูก ็หัวหมุนพยายามทาบทามคนใหม่มาอยู่เนี่ย คนฝีมือดีๆ ก็เล่นตัวชิบ มึงลองติดต่อขอจากโรงพยาบาลใหญ่มั้ยล่ะ เผื่อให้เค้ารับเป็นเคสพิเศษ”

ปึก! “กรี๊ดดดด มันเจ็บ ฮึก ~ ไอ้โรคจิต”

===×==××==×=== 🤣ไรท์ว่าก็บ้าจริงๆแหละค่ะ 555 นางเอกของเราเข้าขั้นโรคจิตแล้วนะคะเนี่ยยย 🤭🤗

อ๊าาาาส์~~><~~ "อ๊ะ!อ๊า~~ เสียว...ชิบหาย ร่องของบี๋มันยังฟิตเหมือนเดิมเลยนะ วันนี้เค้าจะกระแทกให้หายร่านไปเลยดีไหม" “โรคจิตอ่ะ ! ทำแบบปกติ ๆ ดีๆเหมือนชาวบ้านเขาไม่เป็นเหรอ ทำไมต้องรุนแรงแบบนี้ด้วย” “ปกติมันจะไปตื่นเต้นได้ยังไง แบบนี้สิมันถึงเร้าใจ”

พี่บาสพูดอย่างหนักใจ “โรคฮิสทีเรีย (Hysteria) คือ โรคทางจิตเวชประเภทหนึ่งที่เกิดขึ้นได้ทั้งผู้หญิง และผู้ชาย โดยผู้ที่เป็นโรคนี้จะมีปัญหาด้านการควบคุมอารมณ์ หรือควบคุมความวิตกกังวลของตัวเองไม่ค่อยได้ รวมถึงความสามารถในการควบคุมพฤติกรรมของตนเองก็ทำได้ไม่ดีเท่าคนป กติเช่นกัน” ทุกคนนั่งเงียบฟังที่พี่บาสพูด วันนี้พี่บาสดูจริงจังมากไม่เล่นเหมือนทุกครั้ง

) เพราะพวกนั้นไม่ได้ชอบวันใหม่ และมักจะหาโอกาสรังแกวันใหม่อยู่ตลอดถึงแม้จะมีเต้ยคอยปกป้องก็ตาม "ได้ข่าวว่าป่วย เป็นอะไรไปหรอ เป็นโรคทางจิตโรคทางสมอง หรือว่าใกล้ตายแล้ว?" เจนถามพร้อมกับยกยิ้มเยาะเย้ยคนตรงหน้า ก่อนจะหันไปหัวเราะกับกลุ่มเพื่อนของตัวเอง

มันคือโรคอะไร ฉันจิ้มเข้าไปอ่านอย่างรวดเร็ว และอ่านทุกบรรทัดอย่างละเอียด ไซโคพาธ เป็นปัญหาบุคลิกภาพผิดปกติรูปแบบหนึ่ง ซึ่งถ้าโรคทางจิตเวทบางคนจะนึกว่ามันมีแต่พวกทางอารมณ์ เช่นโรคซึมเศร้า โรคไบโพลาร์ หรือว่าพวกโรคจิตเพศที่มีหูแว่วภาพหลอนหวาดระแวง

ฉินอันอันถามต่อ โจวจื่ออี้นึกพร้อมกับพูดว่า “ดูเหมือนว่าจะไม่มีโรคร้ายแรงอื่นอีกแล้ว” “เช่น ด้านจิตใจล่ะ?” “โรคซึมเศร้าไม่นับเหรอ?” “อาการซึมเศร้าถือเป็นอาการป่วยทางจิตในทางการแพทย์” ฉินอันอันตอบ

แค่ตอนนี้ก็ไม่รู้แล้วว่าฉันจะต้องไปทำรีแพร์หรือเปล่า ตาย ตาย ชีวิตของยัยจูนผู้หน้าสงสาร พัง พัง แน่ๆงานนีั " คะ คุณมันโรคจิต ซาดิสที่สุด " " ใช่ครับผมซาดิส แล้วก็โรคจิตมากๆด้วย แต่แค่กับคุณคนเดียวเท่านั้นนะครับ " เพลี้ย เพลี้ย เพลี้ย อ๊ายยยยย " อะ ไอ้คนบ้า เจ็บนะ "

มายูตวัดมองซ้ายมองขวาเจอแต่พวกผู้ชายโรคจิตที่กำลังลุมล้อมกรงที่กำลังขังเธออยู่หากไม่มีกรงป่านนี้คงโดนพวกโรคจิตจับฉีกเนื้อไปนานแล้ว “ฮึก ฮื้อออออ!!!!” “อย่าร้องไห้เลยสาวน้อย นานๆที่จะมีของเดิมพันสวยๆงามๆแบบนี้” “ออกไปนะไอ้พวกบ้า!!” มายูปัดมือของพวกโรคจิตที่พยายาม แหย่เข้ามาสัมผัสตัวของเธอ ช่วงเวลานี้เธอกลัว...กลัวเหลือเกิน หากเป็นอะไรขึ้นมาลูกของเธอต้องแย่แน่ๆ “คะ...คริสนายอยู่ไหน ช่วยฉันด้วย ฮื้อๆๆๆ~”