All

จากดาราสาวตกตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างของอนุท้ายจวน เมื่อนางเสียโฉมอดีตสามีก็นำนางมาเป็นของเดิมพัน สุดท้ายต้องไปเป็นอนุของผู้อื่น ชีวิตนี้ของนางช่างน่าอดสูนัก!!

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างที่ชื่อคล้ายตน มีลูกสองคนแต่ไม่รู้ว่าสามีเป็นใคร เป็นม่ายโดยไม่ได้ตั้งใจ ซ้ำร้ายยังโดนไล่ออกจากบ้าน แล้วเธอจะพาลูกหนีไปอยู่ที่ไหน

งานใหม่ของเธอคือเป็นเลขาฯ ให้ประธานบริษัทใหญ่ งานดีเงินดี แต่ที่ไม่ดีคือประธานคนนั้นคือแฟนเก่าที่เคยทิ้งเธอไปเมื่อหลายปีก่อน เธอจะทำอะไรได้นอกจากเตรียมถังน้ำไว้คอยดับถ่านไฟเก่า ไม่ให้มันคุขึ้นมา

ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปเพียงเพราะตามหาเพื่อนสาวคนสนิทที่หายไป เขาเข้ามาในชีวิตเธอ และทำร้ายเธออย่างเลือดเย็นเพียงเพราะเธอต้องการรู้ความจริง ชีวิตที่มีความสุขของเธอหายไป เหลือแต่คราบน้ำตา ร่างกายที่แสนจะบริสุทธิ์ ถูกเขาพรากไปอย่างเลือดเย็น เขาบีบบังคับเธอทุกทาง จนเธอหมดหนทางที่จะต่อสู้ ชีวิตที่เคยสดใสหมองหม่นไปในพริบตา รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าหวาน...ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว ______________ เพราะเธอแส่หาเรื่อง ทำให้เขาต้องจัดการเธอให้หลาบจำ ความจุ้นจ้านของเธอทำให้เขาต้องลงมือด้วยตัวเอง เลือดบริสุทธิ์มันชั่งหอมหวาน... ไม่มีแม้แต่ความสงสาร ต่อให้เธอร้องขออ้อนวอนด้วยน้ำตา

ด้วยความอ่อนหัด เธอจึงตกเป็นทาสรักของเขา ทาสที่เขามอบความเจ็บให้เป็นรางวัลของการเป็นเด็กดี

โปรยปรายข้า ผู้ไม่เคยถูกจดจำ ไม่ว่าในฐานะบุตรีของเสนาบดีหรือแม้แต่อยู่ในฐานะองค์หญิง ในเมื่อผู้คนใต้หล้าเลือกที่จะลืมเลือนข้า คงไม่ผิดอันใดที่ข้าผู้นี้จะสังหารทุกคนให้หมดสิ้น

"พ่อฉันเป็นหนี้ไอ้พวกมาเฟียเลือดเย็นนั่น..พวกมันโหดร้าย" "มาเฟียงั้นเหรอ หรือว่า.." มิลินทำหน้าตกใจสุดขีดเมื่อนึกถึงบุคคลอันตรายคนหนึ่งซึ่งใครๆก็ขนานนามเขาว่าปีศาจร้าย "มันชื่อ..ภารัน"

เมื่อความเย็นชามีผลมาจากคนรักที่จากตาย เมื่อเจอรักใหม่ผลลับจากรักแรกก็มาลงที่รักปัจจุบัน เมื่อพ่อเลี้ยงเดี่ยวต้องเปิดใจอีกครั้ง

"คุณธามนี่มันห้องทำงานนะคะ" "จะที่ไหนผมไม่สนใจหรอกถ้าผมต้องการคุณก็มีหน้าที่อ้าขาให้ผมเท่านั้น" "มันจะมากเกินไปแล้วนะคะ" "ไม่มากเกินไปหรอกเพราะตอนนี้ยังไม่ครบสัญญา" "คุณธามคะ เกรซขอร้องถ้าเป็นที่อื่นเกรซจะไม่ว่าอะไรเลยแต่ต้องไม่ใช่ที่ห้องทำงาน" เธอขอร้องเตือนด้วยเสียงสั่น

นอ.ไปงานแต่งงานเพื่อนสนิท จะเข้าไปอวยพรแต่ห้องนั้นกลับสลับกัน มีพอ.ที่ถูกวางยาปลุกกำนันอยู่ข้างใน พอรู้อีกทีก็สายเกินแก้ จะหนีก็ไม่ทัน จำต้องแต่งงานกลับพอ.อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เพียงเพราะความผิดพลาดในค่ำคืนหนึ่ง นางจึงถูกตราหน้าว่าเป็นฮูหยินที่ไม่ต้องการของเขา...ถูกเหยียดหยามและถูกมองอย่างไร้ค่า ทว่าหัวใจของนางกลับโง่เขลาไม่อาจหนีพ้นจากบุรุษผู้นี้ไปได้

อย่าให้เวทานนท์ได้คลั่งรัก เพราะเธอจะต้องรับศึกหนักมาก เวทานนท์ หนุ่มนักเรียนนอก ท่านประธานผู้คลั่งรัก อย่างคุณเลขาเนี่ยไม่ใช่ตัวเล็กสเปคเขา ปากแซ่บเกิน ยิ้มอ่อยได้ทุกคนยกเว้นเขาที่เป็นเจ้านาย คนแบบนี้เขาไม่มีทางชอบเด็ดขาด นวพรรษ เลขาหน้าหวานหล่อแบบโอปป้า ยิ้มทีทำเอาแฟนคลับคลั่ง ท่านประธานน่ะเหรอ คนอะไรหน้าตาก็ดีแต่นิสัยไม่ได้ดีไปกับหน้าตา สงสารคนที่จะมาเป็นแฟนจริงๆ

ไม่ชอบเด็ก แต่เผลอไปมีความสัมพันธ์กับรุ่นน้องร่วมคณะ แต่ทำไงได้ก็ในเมื่อทำไปแล้ว แถมยังติดใจจนไปไหนไม่รอด จึงแสร้งหน้าด้านยื่นสถานะของเล่น เบื่อหรือเหงาเมื่อไหร่ค่อยมาเจอกัน...แต่ใครจะไปคิดว่าเด็กมันจะบ้าพอๆกันตอบ ตกลง วะ! แบบนี้ก็หวาน...สิครับ!!

“ลู่ชิง” ทะลุมิติมาเป็นนางเอกในนิยายที่เขียนไม่จบ ซึ่งเขียนค้างไว้ตอนนางเอกยอมแต่งงานกับตัวร้ายอย่าง “จื่อหาน” เพื่อช่วยชีวิตพระเอกพอดี นางคิดว่า “มู่เฉิน” จะมาช่วยเหลือตนเองออกไปจากสถานการณ์อันย่ำแย่ แต่กลับไม่ใช่ หลังแต่งงานเพียงไม่กี่วันลู่ชิงถูกมู่เฉินบอกเลิกแบบสายฟ้าฟาดลงกลางใจ พระเอกผู้แสนดีทอดทิ้งนางให้อยู่กับตัวร้ายโดยไม่เหลียวแล  แถมสามีตัวร้ายยังแผ่รังสีอำมหิตใส่นางไม่หยุดหย่อน จื่อหานร้ายกาจยิ่งกว่าในนิยายเสียอีก ใครก็ได้ช่วยนางออกไปที

“เดี๋ยวค่ะ” เธอจับแขนล่ำเขาไว้ “ทำไมลุงดูเหมือนรู้จักกับดาด้าดีล่ะคะ หรือว่า...” “อืม ลุงเป็นพ่อของดาด้า” “พ่อหรือคะ?” “ใช่ และคนที่ทำร้ายหนูก็น่าจะเป็นคนงานของลุงนี่แหละ เดี๋ยวลุงจัดการเอง” เธอตกใจไม่น้อย ที่ลางสังหรณ์เป็นจริง เพราะเธอรู้สึกมาตลอดว่าเรื่องที่เกิดขึ้น อาจเป็นฝีมือของสรัญดาและแก๊งแองเจิ้ลแบล็กพิงค์ ที่ตั้งใจหลอกเธอมาที่น้ำตกเพื่อจะวางยาสลบ แล้วลากเธอมาที่นี่ สรัญดาต้องการจะทำลายเธอให้ย่อยยับ เพราะไม่พอใจที่เธอได้รับความสนใจจากผู้ชายทั้งโรงเรียน ความสวยและน่ารักของเธอกลายเป็นเสี้ยนหนามตำใจที่ต้องกำจัดทิ้งสินะ

เมื่อองค์หญิงโดนหมิ่นเกียรติโยนข้อหาคบชู้ให้กับแค่เศษกระดาษหนึ่งแผ่น นางจึงมีจุดจบที่สุสานตระกูลเยียน“สุสานตระกูลเยียนหาใช่สุสานบิดาของข้า ช่างมารดามันเถอะ!ใครอยากเฝ้าก็เฝ้าอยากอยู่ก็อยู่ข้ากับลูกจะไป

คนรักของเธอหน้าคล้ายอาจารย์สุดเนิร์ด แต่เพราะเวลาอยู่ด้วยกันเขาเร่าร้อน จนเธอคิดว่าไม่มีทางเป็นไปได้เลยทั้งสองคนจะเป็นคนเดียวกัน

“ฉันก็แค่อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ” “ผู้หญิงแบบฉันมันเป็นยังไง” “ก็อยากได้ผัวของคนอื่นไง!!!”

“เดินไหวไหมขี่หลังภพไหม” รณภพเงยขึ้นมองหน้าเจ้าของเท้าเล็กเรียว นานแล้วที่เขาไม่ได้เงยหน้ามองเธออย่างนี้ เขาตัวสูงกว่าเธอตั้งแต่ตอนไหนนะ ถึงได้แต่ก้มหน้ามองเธอ เจ้ของเขาสวยเสมอไม่ว่าจะมองมุมไหน “ไม่เอาเดี๋ยวภพหนัก” “วันนี้ให้ภัคขี่ภพ เดี๋ยววันหลังภัคค่อยให้ภพขี่ภัคนะครับ” “บ้า!” ไอ้เด็กบ้าคิดดีไม่ได้เลยในคำพูดเขาเนี่ยจะมาข่งมาขี่อะไรกัน “แค่ขี่หลัง..คิดไปถึงไหนเจ้..โอ๊ย” ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อมือน้อยของเธอก็เอื้อมมาหยิกหูเขา...ไหนบอกเป็นแฟนกันมาเรียกจงเรียนเจ้

เมื่อโชคชะตา..เหวี่ยงคนที่เหมือนตายจากกันไปแล้วให้วนกลับมา การแก้แค้นจึงเริ่มขึ้น เรื่องย่อ เมื่อโชคชะตาพลิกผันนำพา ‘ภูริต’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เพลย์บอยตัวพ่อ ที่เบื้องหลังเต็มไปด้วยบาดแผลในอดีต ให้หวนกลับมาพบกับ ‘ปาริตา’ รักแรกของเขาที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยนานถึงหกปี หญิงสาวผู้เคยฝากทั้งความทรงจำแสนหวานและความเจ็บปวดเจียนตาย กลับมาปรากฏตัวในงานเลี้ยงหรูในฐานะพนักงานเสิร์ฟ ในอดีต..ปาริตาคือหญิงสาวที่ภูริตรักจนหมดใจ ทว่าทุกอย่างต้องจบลงเพียงเพราะเธอเลือกที่จะทิ้งเขาไปเพราะเงิน.. รวมทั้งข่าวลือที่ว่า เธอนอกใจเขา! เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ภูริตแตกสลาย ปางตาย... ความเจ็บปวดเหล่านั้นเกาะกินใจจนกลายเป็น ‘ความแค้น’ รอวันเอาคืน เมื่อได้หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง เขาจึงไม่ลังเลที่จะใช้ความแค้นทวงคืนทุกอย่างที่เคยสูญเสียไป และดึงเธอเข้ามาในวังวนของเขาด้วยเงื่อนไขอันโหดร้าย... "เธอจะต้องชดใช้ในฐานะนางบำเรอของเขา"

เมื่อผู้พันสาวตื่นมาในร่างของคุณหนูใบ้ เธอต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอด และการแต่งงานทำให้เธอกลายเป็นคลื่นใต้น้ำที่คอยหนุนนำสามี จะรักหรือไม่หาได้สำคัญเท่าการปกป้องโอกาสครั้งที่สองของลมหายใจ